Prakāśasaṃhitā · Chapter 2.1
iti śrī prakāśasaṃhitāyāṃ prathamaparicchede pañcadaśo 'dhyāyaḥ sampūrṇaḥ
śrī kṛṣṇārpaṇamastu
===============================================================================
dvitīyaparicchedaḥ
atha prathamo 'dhyāyaḥ
śrīhaṃsa uvāca
kañjasthitaḥ svayaṃ brahmā nāpaśyat sarvagaṃ harim /
yatnavānapi tatpūrvamanasītthamacintayat
bhāvarūpājñānamāninyapi durgājagadguroḥ /
nityānugrahapātratvāt putra(ucca)tvācca ramā mama
svopāsanāratatvācca nājñānaṃ bhāvarūpakam /
icchatisma saliṅgasyānādyavidyāyutasya ca
svakīyasyendireṣanme hyabhiprāyaṃ śivādayaḥ /
aviditvānyathābrūyuḥ durgājñānapradaiva sā
na samarthājñānadāne vidherityasurāśrayāḥ /
ityajñāvākyairmā(turme 'yaśasaḥ kāraṇaṃ vacaḥ
mehyayaśaḥ kāraṇaṃ na ca
tatrāhaṃ saṃmato mātuḥ kīrtyarthaṃ prārthayāmi tām /
durgāmiti tathā cakre tenādātsasya saṃśayam
datvājñānaṃ kṣaṇārdhantu svabharturbhaktimātanot /
bhayaśokau ca tenāsāvajñobhīto babhūva hā
tadajñanaṃ bhāvarūpaṃ caturvāraṃ harerbhayam /
śoko dvivāraṃ ramayā prārthito jagadīśvaraḥ
dadāvalocanābhāva daśāyāṃ niyamaḥ kṛtaḥ /
vṛtyajñānasya bahuśaḥ sambhavādbrahmaṇopi tu
saṃkhyāviśeṣasyoktatvāt bhāvājñānaṃ vadanti tat /
tatastvitthaṃ saṃśayobhūt trivāraṃ padmajanmanaḥ
svataḥ padmamidaṃ jātaṃ kiṃpuṃsānyena kenacit /
iti sañcintya puṃsyaiva jātaṃ naiva jaḍasya tat
svataḥ pravṛttirghaṭate jñānecchāderabhāvataḥ /
ahaṃ padmena vā jātaḥ matsṛṣṭiḥ puruṣeṇa vā
iti saṃścitya matsṛṣṭiḥ puruṣeṇai no vā /
iti niścitya sa pumān svatantro vāsvatantrakaḥ
iti sañcintyāsvatantraḥ kathaṃ māṃ sraṣṭumarhati /
tasmāt svatantrājjātohaṃ taṃ pasyāṃ punarutthitaḥ (paśyeyaṃ)
iti nālaṃ praviśyāntaḥ nāpaśyat punarutthitaḥ /
kañjastha āsa tajjñānaṃ viparītamajasya hi
bahirnadṛṣṭaḥ sa kathamantardṛṣṭi pa(ka)thaṃ vrajet /
tataḥ pracaṇḍavātotthādbhūmirmajjalakampitāt
padmāt patanniva mahābhayagrastho babhūva ha /
tadā kṣaṇārdhaṃ śokobhūdbrahmaṇaḥ parameṣṭhinaḥ
sṛṣṭvā kālaṃ mahākālaṃ māninaṃ vidhimātanot /
kālāvāsāne tvāsanne taṅgraniṣyati cādadat
āsyaṃ nṛsihmastu tadā bhayaśokānvito bhavat /
atraiva tatkāraṇena bhāvājñānayuto bhavet
nānyatra duḥkhājñānādyaṃ ya(ma)duktaṃ tanmṛṣaiva hi /
tatastapatapa iti viṣṇoreva vaco śṛṇot
tato dhyānaṃ jagaddhātuḥ kṛtvā paśyat sasarvagam /
brahmā dadarśa vaikuṇṭhaṃ harerlokaṃ mahādbhutam
pūrvoktāśeṣasumahāviśeṣārthaguṇonnatam /
dṛṣṭvā tuṣṭāva natveśaṃ kṛtārthobhūt sakañjajaḥ
sarvādhipatyaṃ tasyādāt sarvajñatvaṃ vikuṇṭhapaḥ /
tadvaśobhūt svatantropi bhagavān bhaktavatsalaḥ
dvisaptamanubhogārhakālaṃ dhāturaho vyadhāt /
yathā tathā rātrikālaṃ vyabhajadbhagavān vibhuḥ
tatrādyarātribhāge tu sāṅgaṃbrahmāṇḍamātanot /
tatrāṇḍanāmako viṣṇuḥ praviśyāntaḥ samedhayat
rātridvitīyabhāge tu padmanābhasya nābhitaḥ /
saṃsṛṣṭasyānyabhāgena lokapadmaṃ vyadhāddhariḥ
padmāgragaṃ ca brahmāṇaṃ tadajñānabhayādikam /
tacchāntiṃ tasya tadbhaktyudrekaṃ tasya tapasthitim
tasminpūrṇānugrahaṃ ca kṛtavān harirūrjitam /
rātri tṛtīyabhāge tu vaikuṇṭhamatisundaram
sasarja tallokapatirajasyādarśayaddhariḥ /
sa dṛṣṭvā taṃ vidadhyau muktāmukteśvaraṃ harim
caturthāṃśe niśāyāṃśca virāṭsṛṣṭiṃ dadarśa ha /
dṛṣṭvā dvisaptalokeṣu virāṭdehasthitān surān
sūkṣmadehasthān pūrvamanirūddhāt sasūkṣmakān /
tathājastatra tatraiva sthūladehayutān vyadhāt
aṇḍanirmāṇakāle tu hyasaṃsṛṣṭāni sarvaśaḥ /
tatvānyādāya saṃyojya tatridhāvyabhajaddhariḥ
aṇḍaṃ tadāditaścakre dvītīyenābjamātanot /
tṛtīyaṃ tu tridhābhitvā punarekaikaśāstridhā
devopadevamartyānāṃ sthūlānyādaistribhirvyadhāt /
dvitīyāṃśaistribhisthūlānyāsurāṇāṃ śrī harīcchayā
Original text: Prakāśasaṃhitā (a Pāñcarātrasaṃhitā) · Data entry members of the Sansknet Project · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0