Padma Purana · Chapter 6.213

nārada uvāca-
etanmadhuvanaṃ tāta śive paramapāvanam /
devarājāya tuṣṭena sthāpitā viṣṇunā purī

atra viśrāṃtināmedaṃ tīrthaṃ tribhuvanottamam /
vividāṃ muktidaṃ puṃsāṃ pavanaṃ sādhusevitam

nityaṃ vasati viśvātmā viṣṇuḥ śrīkolarūpadhṛk /
atra tīrthottame puṇye nṛpaviśrāṃtisaṃjñake

bahubhirjanmabhiryena viṣṇurārādhitaḥ sadā /
maraṇaṃ tasya tīrthe'sminjāyate kila bhūpate

kāliṃdyā eva kūle tu dvitīyaṃ hariṇā kṛtam /
tīrthe viśrāṃtisaṃjñaṃ tu yatra kaṃso nipātitaḥ

etaddvayaṃ samaṃ rājanguṇairvaikuṃṭhadātṛbhiḥ /
bhāgyodayena kenāpi labhyate sakalārthadam

atha tīrthasya māhātmyaṃ kathayāmi tavāgrataḥ /
yacchrutvā sarvatīrtheṣu majjanāllapsyase phalam

himācalopatyakāyāṃ kirātanagare śubhe /
brāhmaṇo nāma kuśalo rājannāsīddaridrataḥ

tasya patnī durācārā durācāranare ratā /
karmaṇā mohayāmāsa patiṃ sā baṃdhakī varā

patistayā mohitastu na nivārayituṃ kṣamaḥ /
tadājñā tatparo dīnaḥ krayakrītaivābhavat

lokā upaharaṃti sma taṃ dvijaṃ kulaṭāpatim /
upahāsabhayātso'pi niryayau na gṛhāt kudhīḥ

mahārhāṇi dukūlāni bhūṣaṇāni ca sā dadhau /
jārairdattāni duṣṭātmā hasitāpi na lajjate

vastraṃ purātanaṃ dāsyāduttīrṇaṃ yaccharīrataḥ /
avajñāpūrvakaṃ duṣṭā svabhartre saṃprayacchati

evaṃ tayā kulaṭayā so'vajñātaṃ svakaḥ patiḥ /
nitāṃtaṃ duḥkhamāpanno viṣamattvāmṛto niśi

sā bhītā rājataḥ pāpā hyanayātsvairiṇī tadā /
anuyāsyāmi bharttāramityuvāca mṛṣā vacaḥ

tayaivaṃ śikṣitā sakhyaḥ svakīyastāṃ samīpagāḥ /
nivārayāmāsuriti kathayitvā mahīpateḥ

sakhya ūcuḥ -
bho mṛgākṣi kimarthaṃ te kriyate'nartha īdṛśa /
yatsuvarṇanibhaṃ kāyaṃ tvaṃ nāśayitumudyatā

bhavatyā kiṃ sukhaṃ dṛṣṭamamuṣyā vyavasāyinaḥ /
daridrasyāsamarthasya sakhi svodarapūriṇaḥ

pālayainaṃ sutaṃ bālaṃ tvadṛte ko'sya pālakaḥ /
mariṣyāmo vayaṃ sarvā mṛtāyāṃ tvayi suṃdari

gṛhametadavekṣasva samuttiṣṭhavarānane /
jīyādayaṃ tava sutoyastrībhāvisukhapradaḥ

vāṃchaṃti bāṃdhavāḥ sarve tvadīyāstava jīvitam /
uttiṣṭha nijabaṃdhūnāṃ kuru cittaṃ samīhitam

rudaṃti tava rāgeṇa vayasyāḥ sakalāḥ sati/
nijavākyapradānena vārayaitāḥ suduḥkhitāḥ

nārada uvāca-
ityākarṇya vacastāsāṃ duṣṭā sā dharmaviśrutam /
unnamayya mukhaṃ prāha śrāvayaṃtī svabāṃdhavān

sakhyuvāca-
yuṣmābhiryadvaco dharmaṃ proktaṃ jāne ṛtaṃ nanu /
tathāpi svapatiḥ strībhirmānyo lokadvayapradaḥ

yaducyate mayā vākyaṃ dharmaśāstrasamanvitam /
tadvacaḥ śrūyatāṃ sakhyo yuktaṃ cedanumodata

yā strī nidhanamāpannaṃ patimanveti tatparā /
pāpāpi saha tenaiva svarge vasati sā ciram

strībhiḥ patirna hātavyo nirdhano rogavānapi /
jīvanmṛto'nugaṃtavyaḥ śrutireṣā sanātanī

viciṃtyeti svamanasi sakhyonvemi svakaṃ patim /
vartiṣyate svabhāgyena kariṣye'haṃ kimasya vai

nārada uvāca-
ityuktāstāstayā sakhyo duṣṭā duṣṭamatipradāḥ /
ūcustāṃ dharmavākyena samastajanamohinīm

sakhya ūcuḥ -
jahi pūrvaṃ hi naḥ subhru paścādanvehi vallabhe /
samastāstvadviyogaṃ na vayaṃ soḍhuṃ kṣamāmahe

asmāṃstava vinighnaṃtyā anuyāṃtyāḥ svakaṃ patim /
dharmo'lpapāpabāhulyaṃ svargaprāptistu kīdṛśī

jīvannayaṃ patiḥ svīyaḥ sādhvayaṃ pratipālitaḥ /
yaduktaṃ patipatnībhyāṃ tattvayā vihitaṃ sakhī

yāvatsvajīvanopāyaṃ vidhātumayamakṣamaḥ /
tāvattvadīyabhāgyena jīviṣyati sutastava

nārada uvāca-
ityuktā sā nivavṛte svabhartturanuyānataḥ /
sutena kārayāmāsa tadā tadviratikriyām

atha kālena kiyatā sutopanayane matim /
kārayāmāsa sā viprairdattvā jārārpitaṃ dhanam

kṛtopanayanaḥ kuṃḍaḥ sa tattvajñānavānśiśuḥ /
gṛhānnirgamya sapadi nārāyaṇaparo'bhavat

satāṃ saṃgatimāsādya tyaktvā svaṃ prākṛtaṃ vapuḥ /
āruroha nijaṃ lokamaprāpyaṃ yogibhiśca tat

atha sā nirgate putre mano duḥkhaṃ cakāra vai /
tasminneva dine rājanbhūyo jāraiḥ sahāramat

iti tai ramamāṇāyāṃ tasyāṃ jāraiḥ samaṃ nṛpa /
samāgatā jarā kāle lāvaṇyamadanāśinī

tyaktopapatibhirdṛṣṭā sā jarāgrastavigrahā /
babhūva dūtikānyāsaṃ kulaśīlavināśinī

tadā hyekasya viprasya savatsāṃ gāmapāharat /
vikrītā kiyatā rājandravyeṇa nanu sā tayā

tayeti gamitaḥ kālo dūtitvena kiyānnṛpa /
paścācchuṣkaraśarīro'syā viguṇaḥ samajāyata

tasyāḥ kuṣṭhe samutpanne galitaṃ hyaṃgapaṃcakam /
hastau pādau ca nṛpate paṃcamā nāsikā tadā

evaṃbhūtā yadāhāraṃ na labheta kutaścana /
tadā tu tatroditayā dāsyā sā nīyatā paṇam

tatra sā patitā pāpā lokānsaṃprārthya dīnayā /
girā dhigiti kurvāṇā cakre svodarapūraṇam

tadihābhyāsavarttye ko dvijaḥ sarvāgamārthavit /
tāṃ vilokya mahāvāgmī provācedaṃ vaco nṛpa

janānāṃ duḥkhadaṃ pāpamihaloke paratra ca /
tasmātpāpaṃ na karttavyaṃ mānavairduḥkhabhīrubhiḥ

pāpaṃ kṛtvā jano yastu prāyaścittaṃ karoti vai /
na tadācarite bhūyo na tatphalamavāpnuyāt

yaḥ kṛtvā muhurenāṃsi prāyaścittaṃ karoti na /
tasyāsyā iva pāpāyā gatiratra paratra ca

anayā pāpasaṃghāto loke'tra samupārjitaḥ /
ihaiva tatphalaṃ bhuṃkte bhokṣyate narake'pyasau

sarvaśāstreṣu dṛṣṭaṃ vai sarveṣāṃ pāpakarmaṇām /
prāyaścittaṃ na ca strīṇāṃ vinmukhānāṃ tu karmaṇaḥ

nārada uvāca-
ityuktvā sa dvijaśreṣṭho namaskṛtya raviṃ yayau /
viṣṇuṃ saṃsmṛtya saṃsmṛtya bhītastadavalokanāt

evaṃ sā duḥkhamāpannā bhuṃjānā karmaṇaḥ phalam /
arjitasya svayaṃ rājanmṛtā katipayairdinaiḥ

na tasyā agnisaṃskāraḥ saṃjātaḥ pāpakarmaṇaḥ /
ākṛṣya keśe sā nītā śvapacairnagarādbahiḥ

maraṇāvasare tasyā yamabhṛtyāḥ samāgatāḥ /
prāpapya yātanādehaṃ tāṃ ninyurbhāskareḥ purīm

saumyaḥ sadharmiṇāṃ devaḥ sākṣādguhyastu pāpinām /
tasyā vilokanādbhūyaḥ sopyabhūdvai parāṅmukhaḥ

bhṛtyānājñāpayāmāsa yama eva parāṅmukhaḥ /
raurave narake ghore pātyatāṃ sā mayeritā

ityuktāste tadā bhṛtyā nītvā tāṃ ghoraraurave /
nyapātayannadhovavaktrāṃ smaraṃtīṃ karma yatkṛtam

ekamanvaṃtaraṃ yāvatsā sthitvā tatra raurave /
paścādgodhā samutpannā śmaśāne mṛtamāṃsabhuk

tatrāpi sā varṣaśataṃ lebhe duḥkhaṃ svakarmaṇaḥ /
phalaṃ mṛtakamāṃse kurvatyāhāramutkaṭam

ekadā sa muneḥ putro yo'syā kukṣau vyajāyata /
viprayonau samāyātaḥ śmaśāne tatra paryaṭan

muniputrastu tāṃ vīkṣya mṛtānāṃ kravyamaśnatīm /
dhyātvā kṣaṇaṃ svamanasi bubudhe tāṃ svamātaram

sa uvācātmanātmānaṃ buddhvā tāṃ nijamātaram /
muniputra uvāca-
etāṃ tu tārayāmyadya dustarādduḥkhavāridheḥ

aho na mucyate jaṃturjātapāpena karmaṇā /
ātmanopārjitenaiva bhogakālāvadhiṃ vinā

asyāḥ kālo vyatīyāya niraye mānavābhidhaḥ /
sāṃprataṃ ca janaistvatra vatsarāṇāṃ śataṃ gatam

kiyadagre ca bhoktavyametayā pāpamulbaṇam /
nārada uvāca/
ityālocya punardadhyau jñānenāmīlya cakṣuṣī

dṛṣṭvā tasyā gatiṃ ghorāṃ pāpāyā divyacakṣuṣā /
punarātmānamādehaṃ sa dvijapravaro nṛpa

muniputra uvāca-
aho kalpaśatenāpi nistāro'syā na dṛśyate /
vinā sattīrthamaraṇaṃ śaraṇaṃ vā ramāpateḥ

athavā piṃḍadānena gayāyāṃ matkṛtena ca /
vināsyāḥ sadgatiṃ naiva kalpakoṭiśatairapi

na ghaṭeta dvayaṃ cāsyā asyāṃ yonau kadācana /
tattīrthaviṣaye mṛtyuḥ sevāyāṃ śrīpate ratiḥ

asyā uddhāraheturvai magnāyāḥ pāpasāgare /
bhavitā matkṛtaṃ śrāddhaṃ gayāyā ca hitrakam

nārada uvāca-
ityālocya sa dharmātmā yayau svapiturāśramam /
ācakhyau pitaraṃ sarvaṃ svamāturduḥkhakāraṇam

niśamya putravacanaṃ mātṛduḥkhanivedakam /
uvāca sa muniśreṣṭhaḥ putraṃ praṇatakaṃdharam

muniruvāca-
he tāta mātaraṃ svīyāṃ śīghramuddhara durgateḥ /
nayavidbhūpatiḥ śatrorjayalakṣmīmivāhave

na tārayati yaḥ putro mātaraṃ pitaraṃ svakam /
duḥkhātsa yāti narakaṃ yadi tārayituṃ kṣamaḥ

svaputrātprāpya pānīyaṃ piṃḍāśca varatīrthake /
pitaro narakātsvargaṃ svargādyāṃti hareḥ padam

tasmādāśu samuttiṣṭha gaccha khāṃḍavakānane /
tatrāsti yamunā puṇyā munivaryaniṣevitā

tattīre'sti hariprasthaṃ sarvatīrthamayaṃ tataḥ /
puṇyaṃ madhuvanaṃ tatra viṣṇunā sthāpitaṃ svayam

tatra snātvā tu vidhivatkṛtvā nityakriyāṃ nijām /
tāmuddiśya kuru śrāddhaṃ svaprasūṃ ca kuru kriyām

tvayā tatra kṛte śrāddhe tasyāḥ sadgatimicchatā /
sā prāpsyati harerlokaṃ hitvā godhāṃgamulbaṇam

gayāyāṃ piṃḍadānena yatphalaṃ tāta jāyate /
tataḥ śataguṇaṃ puṇyaṃ sadbhirmadhuvane smṛtam

idānīṃ vartate tāta kanyārāśigato raviḥ /
putra gatvā kuru śrāddhaṃ pūrvānuddiśya bāṃdhavān

iti śrīpādme mahāpurāṇe paṃcapaṃcāśatsāhasryāṃ saṃhitāyāmuttarakhaṃḍe kāliṃdīmāhātmye trayodaśādhikadviśatatamo'dhyāyaḥ