Padma Purana · Verses 6.21-2

ekaviṃśo'dhyāya
nārada uvāca-
sagarasyātmajāvīrāḥ kathaṃ jātā mahābalāḥ
vikrāṃtāḥ ṣaṣṭisāhasrā vijñāneśvara tadvada

śrīpārvatīpatiruvāca-
dve patnyau sagarasyāstāṃ tapasā dagdhakilbiṣe
aurvastābhyāṃ varaṃ prādāttoṣito munisattamaḥ

ṣaṣṭiṃputrasahasrāṇi ekā vavre tarasvinām
ekā vaṃśadharaṃ tvekaṃ yatheṣṭaṃ varaśālinī

tatraikā suṣuve tuṃbyāṃ putrānśūrānbahūnatha
te tu sarve'pi dhātrībhirvarddhitāstu yathākramam

kapilānāṃ tu dugdhānāṃ teṣāṃ tatra mahātmanām

tenaiva dugdhayogena vavṛdhuste mahātmanaḥ
ekaḥ paṃcajano nāma putro rājā babhūva ha

tataḥ paṃcajanasyāsīdaṃśumānnāma vīryavān
dilīpastanayastasya putro yasya bhagīrathaḥ

yastu gaṃgāsaricchreṣṭhāmānayāmāsa suvrataḥ
samudra mānayitvaināṃ duhitṛtvamakalpayat

nāradauvāca-
kathaṃ gaṃgā samānītā kiṃ tapastena vai kṛtam
tatsarvaṃ me samācakṣva suvrato'si dayānidhe

mahādeva uvāca-
pūrvajānāṃ hitārthāya gato'sau haimake girau
tatra gatvā tapastaptaṃ varṣāṇāmayutaṃ tadā

ādidevaḥ prasanno'bhūdyo'sau devo niraṃjanaḥ
tena dattā iyaṃ gaṃgā ākāśātsamupasthitā

tatra viśveśvaro devo yatra tiṣṭhati nityaśaḥ
gaṃgāṃ dṛṣṭvā'gatāṃ tena gṛhītā jāhnavī tadā

jaṭājūṭe ca saṃdhārya varṣāṇāmayutaṃ sthitam
na niḥsṛtā tadā gaṃgā īśasyaiva prabhāvataḥ

vicāritaṃ tadā tena kva gatā mama mātṛkā
sa dhyānena vicāryaivaṃ gṛhītā ceśvareṇa tu

tataḥ kailāsamagamatsa tu bhagīratho nṛpaḥ
tatra gatvā muniśreṣṭha hyakarodulbaṇaṃ tapaḥ

ārādhitastadā tena dattavānahamāpagām
ekaṃ keśaṃ parityajya dattā tripathagā tadā

sa gṛhītvā gato gaṃgāṃ pātāle yatra pūrvajāḥ
alakanaṃdā tadā nāma gaṃgāyāḥ prathamaṃ smṛtam

haridvāre yadāyātā viṣṇupādodakī tadā
tadeva tīrthaṃ pravaraṃ devānāmapi durllabham

tattīrthe ca naraḥ snātvā hariṃ dṛṣṭvā viśeṣataḥ
pradakṣiṇaṃ ye kurvaṃti na caite duḥkhabhāginaḥ

brahmahatyādi pāpānāṃ rāśayaḥ saṃtyanekaśaḥ
vilayaṃ yāṃti te sarve harerdarśanataḥ sadā

ekadā keśavasthāne haridvāre hyahaṃ gataḥ
tasmāttīrthaprabhāvācca jāto'haṃ viṣṇurūpavān

ye gacchaṃti naraśreṣṭhāste vai yāṃti hyanāmayam
caturbhujāstu te lokāḥ narā nāryaśca sarvaśaḥ

vaikuṃṭhaṃ yāṃti te sarve harerdarśanamātrataḥ
mamāpyadhika tīrthaṃ tu haridvāraṃ suśobhanam

tīrthānāṃ pravaraṃ tīrthaṃ caturvargapradāyakam
kalau dharmakaraṃ puṃsāṃ mokṣadaṃ cārthadaṃ tathā

yatra gaṃgā mahāramyā nityaṃ vahati nirmalā
etatkathānakaṃ puṇyaṃ haridvārākhyamuttamam

uktaṃ ca śṛṇvatāṃ puṃsāṃ phalaṃ bhavati śāśvatam
aśvamedhe kṛte yāge gosahasre tathaiva ca

tatpuṇyaṃ labhate vidvānharerdarśanamātrataḥ
gohaṃtā brahmahā caiva ye cānye pitṛghātakāḥ

evaṃvidhāni pāpāni bahūnyapi ca vai dvija
vilayaṃ yāṃti sarvāṇi harerdarśanamātrataḥ

iti śrīpādmemahāpurāṇe paṃcapaṃcāśatasahasrasaṃhitāyāṃ uttarakhaṇḍe umāpati nārada saṃvādeharidvāra māhātmye gaṃgotpattipūrvakaṃ haridvāramāhātmyaṃ nāma
ekaviṃśo'dhyāyaḥ