Padma Purana · Chapter 6.191

īśvara uvāca-
ṣoḍaśādhyāyasāmarthyaṃ kathitaṃ śṛṇu sāṃpratam /
spaṣṭaṃ saptadaśādhyāyamahimāṃbhonidhiṃ śive

khaḍgabāhoḥ sutasyaiva bhṛtyo duḥśāsano'bhavat /
taṃ gajaṃ dhartumāgatya gajātprāpto yamakṣayam

tadvāsanānibaddhātmā gajayonimavāpya ca /
gītā saptadaśādhyāyaṃ śrutvā prāptaḥ paraṃ padam

devyuvāca /
duḥśāsano gajatvaṃ ca prāpya mukta iti śrutam /
tadeva vada kalyāṇa vistareṇa mama prabho

īśvara uvāca-/
sthitaḥ kaścana durmedhā maṃḍalīkakumārakaiḥ /
bahumūlyaṃ paṇaṃ kṛtvā gajamārūḍhavāṃstataḥ

gatvā katipayānyeva padāni janavāritaḥ /
nāmnā duḥśāsano mūḍhaḥ prauḍhavākyamudīrayan

tato niśamya tadvākyaṃ krodhāṃdhaḥ siṃdhuro'bhavat /
nyapatacca skhalatpādaḥ kaṃpamānakumārakaiḥ

tato nipatitaṃ kiṃciducchvasaṃtaṃ gajo ruṣā /
ūrddhvamunmūlayāṃcakre kṛtāṃtakaniraṃkuśaḥ

gatāsorapi roṣeṇa tasyāsthnyāṃ ca gaṇaṃ gajaḥ /
vikīrṇavānpṛthakkṛtvā matto daṃtāvalastataḥ

tataḥ kālena saṃpretya gajayonimavāpa saḥ /
mahāṃtaṃ kālamanayatsiṃhaladvīpabhūpateḥ

maitrī garīyasī sārddhaṃ khaḍgabāhumahībhujā /
tato'yaṃ jalamārgeṇa prāpito vāruṇo mataḥ

jayadevena khaḍgabāhoḥ prītyā nīto mahībhujā /
jātiṃ smaransvakīyāṃ sa paśyanbaṃdhūnsahodarān

duḥkhena mahatāstokāndivasānatyavāhayat /
uvāsa khaḍgabāhośca gṛhe tūṣṇīmanirdiśan

sa kadācittu saṃtuṣṭaḥ samasyāślokapūraṇe /
kasmaicitkavaye prādāttamupāyana hastinam

śatena tena kavinā rogopadravabhīruṇā /
mālavakṣoṇipālasya vikrītaścaityakuṃjaraḥ

kiyatyapi gate kāle pālyamāno'pi yatnataḥ /
mumūrṣurabhavattatra kuṃjaro durjarajvaraḥ

na jighrati payaḥ śītaṃ nādatte kavalaṃ gajaḥ /
svapityapi na saukhyena muṃcatyaśrūṇi kevalam /
tato hastipakākhyātaṃ vṛttāṃtamavanīpatiḥ

ākarṇya sa samāyāto yatrāste jvarito gajaḥ /
sa cāvalokya bhūpālaṃ jagadvismayakāriṇīm

vācamūce gajaḥ samyagvisṛṣṭajvaravedanaḥ /
rājannaśeṣaśāstrajña rājanītipayonidhe

nirjitārātisaṃghāta murāricaraṇapriya /
kimauṣadhairalaṃ vaidyaiḥ kiṃ dhānaiḥ kiṃ nu jāpakaiḥ

gītāsaptadaśādhyāyajāpakaṃ dvijamānaya /
tenāyaṃ māmako rogaḥ śāmyatyatra na saṃśayaḥ

yathādiṣṭaṃ gajenāsau tathā cakre narādhipaḥ /
tato gajatvamutsṛjya mukto duḥśāsano'bhavat

tena vipreṇābhimaṃtrya jale kṣipte taduttame /
atha divyaṃ samārūḍhaṃ vimānamavanīpatiḥ

taṃ duḥśāsanamadrākṣītpākaśāsanatejasam

rājovāca/
kiṃ jātīyaḥ kimātmā tvaṃ kiṃ vṛtta iti me vada /
kena vā karmaṇā jāto gajaḥ kathamihāgataḥ

pṛṣṭo rājñā vimukto'sau vimānasthaḥ sthirākṣaram /
vṛttaṃ yathā yadācakhyau nijaṃ duḥśāsanaḥ kramāt

gītāsaptadaśādhyāyaṃ japanmālavabhūpatiḥ /
naravarmābhavanmuktaḥ kālenālpīyasā tataḥ

iti śrīpādme mahāpurāṇe paṃcapaṃcāśatsahasrasaṃhitāyāmuttarakhaṃḍe gītāmāhātmye ekanavatyadhikaśatatamo'dhyāyaḥ