Padma Purana · Chapter 6.105

nārada uvāca/
kṣiptebhyastatrabījebhyo vanaspatyastrayobhavan /
dhātrī ca mālatī caiva tulasī ca nṛpottama

dhātryudbhavā smṛtā dhātrī mābhavā mālatī smṛtā /
gaurībhavā ca tulasī tamaḥ sattva rajoguṇāḥ

strīrūpiṇyau vanaspatyau dṛṣṭvā viṣṇustadā nṛpa /
uttasthau saṃbhramādvṛṃdārūpātiśayamohitaḥ

dadarśa tāstadā mohātkāmāsaktena cetasā /
taṃ cāpi tulasīdhātryau rāgeṇaivāvalokatām

yaccalakṣmyāpurābījaṃmāyayaivasamarpitam /
tasmāttadudbhavānārītasminnīrṣyāyutābhavat

ataḥsābarbarītyākhyāmādhavasyātigarhitā /
dhātrītulasyaitadrā gāttasyaprītipradesadā

tato vismṛtaduḥkho'sau viṣṇustābhyāṃ sahaiva tu /
vaikuṃṭhamagamaddhṛṣṭaḥ sarvadevanamaskṛtaḥ

kārtikodyāpane viṣṇostasmātpūjā vidhīyate /
tulasīmūladeśe tu prītidā sā yataḥ smṛtā

tulasīkānanaṃ rājangṛhe yasyāvatiṣṭhate /
tadgṛhaṃ tīrtharūpaṃ tu nāyāṃti yamakiṃkarāḥ

sarvapāpaharaṃ puṇyaṃ kāmadaṃ tulasīvanam /
ropayaṃti naraśreṣṭhā na tepaśyaṃti bhāskarim

darśanaṃ narmadāyāstu gaṃgāsnānaṃ tathaiva ca /
tulasīvanasaṃsargaḥ samametattrayaṃ smṛtam

ropaṇātpālanātsekāddarśanātsparśanānnṛṇām /
tulasī dahate pāpaṃ vāṅmanaḥkāya saṃcitam

tulasīmaṃjarībhiryaḥ kuryāddhariharārcanam /
na sa garbhagṛhaṃ yāti muktibhāgī na saṃśayaḥ

puṣkarādīni tīrthāni gaṃgādyāḥ saritastathā /
vāsudevādayo devāstiṣṭhaṃti tulasīdale

tulasīmaṃjarīyukto yadi prāṇānvimuṃcati /
viṣṇoḥ sāyujyamāpnoti satyaṃ satyaṃ nṛpottama

tulasīmṛttikālipto yastu prāṇānvimucaṃti /
yamo'pi nekṣituṃ śakto yuktaṃ pāpaśatairapi

tulasīkāṣṭhajaṃ yastu caṃdanaṃ dhārayennaraḥ /
taddehaṃ naspṛśetpāpaṃ kriyamāṇamapīha yat

tulasīvipinacchāyā yatra yatra bhavennṛpa /
tatra śrāddhaṃ prakarttavyaṃ pitṝṇāṃ dattamakṣayam

dhātrīchāyāsu yaḥ kuryātpiṃḍadānaṃ nṛpottama /
tṛptiṃ ca yāṃti pitarastasya ye narake sthitāḥ

mūrdhni pāṇau mukhe caiva dehe ca nṛpasattama /
dhatte dhātrīphalaṃ yastu sa vijñeyo hariḥ svayam

dhātrīphalaṃ ca tulasīmṛttikā dvārakodbhavā /
yasya dehe sthitā nityaṃ sa jīvanmukta ucyate

dhātrīphalavimiśraistu tulasīdalamiśritaiḥ /
jalaiḥ snāti narastasya gaṃgāsnānaphalaṃ smṛtam

devārcanaṃ naraḥ kuryāddhātrīpatraiḥ phalairapi /
suvarṇapuṣpairvividhairarcanasyāpnuyātphalam

tīrthāni munayo devā yajñāḥ sarve'pi kārtike /
nityaṃ dhātrīṃ samāśritya tiṣṭhaṃtyarke tulāśrite

dvādaśyāṃ tulasīpatraṃ dhātrīpatraṃ tu kārtike /
lunāti sa naro gacchennirayānatigarhitān

dhātrīchāyāṃ samāśritya kārtike'nnaṃ bhunakti yaḥ /
annasaṃsargajaṃ pāpamāvarṣaṃ tasya naśyati

dhātrīmūle tu yo viṣṇuṃ kārtike'rcayate naraḥ /
viṣṇukṣetreṣu sarveṣu pūjitastena sarvadā

dhātrītulasyormāhātmyamapidevaścaturmukhaḥ /
na samartho bhavedvaktuṃ yathā devasyaśārṅgiṇaḥ

dhātrī tulasyudbhavakāraṇaṃ ca śṛṇoti yaḥ śrāvayate ca bhaktyā /
vidhūtapāpmā saha pūrvajaiśca svargaṃ vrajatyagryavimānasaṃsthaḥ

iti śrīpādmemahāpurāṇe paṃcapaṃcāśatsahasrasaṃhitāyāmuttarakhaṃḍe kārtikamāhātmye śrīkṛṣṇasatyabhāmāsaṃvāde dhātrītulasyormāhātmyaṃnāma paṃcādhikaśatatamo'dhyāyaḥ