Padma Purana · Chapter 2.6

sūta uvāca-
kaśyapasya ca bhāryānyā danurnāma tapasvinī /
putraśokena saṃtaptā saṃprāptā ditimaṃdiram

rodamānā praṇamyaiva pādapadmayugaṃ tadā /
duḥkhena mahatā prāptā ditistāṃ pratyabodhayat

ditiruvāca-
tavaiva hi mahābhāge kimidaṃ rodakāraṇam /
putriṇyaścaikaputreṇa loke nāryo bhavaṃti vai

bhavatī śataputrāṇāṃ guṇināmapi bhāmini /
mātā tvamasi kalyāṇi śuṃbhādīnāṃ mahātmanām

kasmādduḥkhaṃ tvayā prāptametanme kāraṇaṃ vada /
hiraṇyakaśipū rājā hiraṇyākṣo mahābalaḥ

yasyāḥ putrau mahātmānau mahābalaparākramau /
kasmādduḥkhaṃ mahajjātaṃ tasmāccaiva sakhe vada

ākhyāhi kāraṇaṃ sarvaṃ yasmādrodiṣi sāṃpratam /
evamābhāṣya tāṃ devīṃ virarāma manasvinī

danuruvāca-
paśya paśya mahābhāge sapatnyāśca manoratham /
paripūrṇaṃ kṛtaṃ tena devadevena cakriṇā

yathāpūrvaṃ varo datto hyadityai devi viṣṇunā /
tathedānīṃ ca putrāya tasyā datto varo mahān

kaśyapādviśruto jātastrailokyapālakaḥ sutaḥ /
iṃdratvaṃ tasya vai dattaṃ tava putrādvihṛtya ca

manorathaistu saṃpūrṇā aditiḥ sukhavarddhinī /
kanīyānvasudattaśca tasyāḥ putraśca saṃprati

aiṃdraṃ padaṃ suduṣprāpyaṃ devaiḥ sārddhaṃ bhunakti ca /
ditiruvāca-
kasmātpadātparibhraṣṭo mama putro mahāmatiḥ

anye ca dānavā daityāstejobhraṣṭāḥ kathaṃ sakhe /
tasya tvaṃ kāraṇaṃ brūhi vistareṇa yaśasvini

tāmābhāṣya ditirvākyaṃ virarāma suduḥkhitā /
danuruvāca-
devāśca dānavāḥ sarve sakrodhāḥ saṃgaraṃ gatāḥ

tatra yuddhaṃ mahajjātaṃ daityasaṃkṣayakārakam /
devaiśca viṣṇunā yuddhe mama putrā nipātitāḥ

tathaiva tava putrāste devadevena cakriṇā /
vane gatānyathā siṃho drāvayetsvena tejasā

tathā te māmakāḥ putrā nihatāḥ śaṅkhapāṇinā /
kālanemimukhaṃ sainyaṃ durjayaṃ sasurāsuraiḥ

nāśitaṃ marditaṃ sarvaṃ drāvitaṃ vikalīkṛtam /
svairarcibhiryathā vahnistṛṇāni jvālayedvane

tathā daityagaṇānsarvānnirdahatyeva keśavaḥ /
mama putrā mṛtā devi bahuśastava naṃdanāḥ

vahniṃ prāpya yathā sarve śalabhā yāṃti saṃkṣayam /
tathā te dānavāḥ sarve hariṃ prāpya kṣayaṃ gatāḥ

evametaṃ hi vṛttāṃtaṃ ditiḥ śuśrāva dāruṇam /
ditiruvāca-
vajrapātopamaṃ bhadre vadasyevaṃ kathaṃ mama

evamābhāṣya tāṃ devī mūrcchitā nipapāta ha /
hā hā kaṣṭamidaṃ jātaṃ bahuduḥkhaṃ pratāpakam

ruroda karuṇaṃ sātha putraśokasupīḍitā /
tāṃ dṛṣṭvā sa muniśreṣṭha uvāca vacanaṃ śubham

mā rodiṣi ca bhadraṃ te naivaṃ śocaṃti tvadvidhāḥ /
satvavaṃto mahābhāge lobhamohena varjitāḥ

kasya putrā hi saṃsāre kasya devī subāṃdhavāḥ /
nāstikasyeha kenāpi tatsarvaṃ śrūyatāṃ priye

dakṣasyāpi sutā yūyaṃ sundaryaścaiva māmakāḥ /
bhavatīnāmahaṃ bhartā kāmanāpūrakaḥ śubhe

yojakaḥ pālakaścaiva rakṣakosmi varānane /
kasmādvairaṃ kṛtaṃ krūrairasurairajitātmabhiḥ

tava putrā mahābhāge satyadharmavivarjitāḥ /
tena doṣeṇa te sarve tava doṣeṇa vai śubhe

nihatā vāsudevena daivataistu nipātitāḥ /
tasmācchoko na kartavyaḥ satyamokṣavināśanaḥ

śoko hi nāśayetpuṇyaṃ kṣayātpuṇyasya naśyati /
tasmācchokaṃ parityaja vighnarūpaṃ varānane

ātmadoṣaprabhāveṇa dānavā maraṇaṃ gatāḥ /
devā nimittabhūtāśca nāśitāḥ svena karmaṇā

evaṃ jñātvā mahābhāge samāgaccha sukhaṃ prati /
evamuktvā mahāyogī tāṃ priyāṃ duḥkhabhāginīm

viṣādācca nivṛttosau virarāma mahāmatiḥ

iti śrīpadmapurāṇe bhūmikhaṃḍe devāsure ditivilāponāma ṣaṣṭho'dhyāyaḥ