Padma Purana · Chapter 2.108

kuṃjala uvāca-
brahmaputro mahātejā vaśiṣṭhastapatāṃ varaḥ /
nahuṣaṃ taṃ samāhūya idaṃ vacanamabravīt

vanaṃ gaccha svaśīghreṇa vanyamānaya puṣkalam /
samākarṇya munervākyaṃ nahuṣo vanamāyayau

tatra kiṃcitsuvṛttāṃtaṃ śuśrāva nahuṣo balaḥ /
ayameṣa sa dharmātmā nahuṣo nāma vīryavān

āyoḥ putro mahāprājño bālyānmātrā viyojitaḥ /
asyaivātiviyogena āyubhāryā praroditi

aśokasuṃdarī tepe tapaḥ paramaduṣkaram /
kadā paśyati sā devī putramiṃdumatī śubhā

nāhuṣaṃ nāma dharmajñaṃ hṛtaṃ pūrvaṃ tu dānavaiḥ /
tapastepe nirālaṃbā śivasya tanayā varā

aśokasuṃdarī bālā āyuputrasya kāraṇāt /
anenāpi kadā sā hi saṃgatā tu bhaviṣyati

evaṃ sāṃsārikaṃ vākyaṃ divi cāraṇabhāṣitam /
śuśrāva sa hi dharmātmā nahuṣo vibhramānvitaḥ

sa gatvā vanyamādāya vaśiṣṭhasyāśramaṃ prati /
vanyaṃ nivedya dharmātmā vaśiṣṭhāya mahātmane

baddhāṃjalipuṭobhūtvā bhaktyā namitakaṃdharaḥ /
tamuvāca mahāprājñaṃ vaśiṣṭhaṃ tapatāṃ varam

bhagavañchrūyatāṃ vākyamapūrvaṃ cāraṇeritam /
eṣa vai nahuṣo nāmnā āyuputro viyojitaḥ

mātrā saha suduḥkhaistu iṃdumatyā hi dānavaiḥ /
śivasya tanayā bālā tapastepe suduścaram

nimittamasya dhīrasya nahuṣasyeti vai guro /
evamābhāṣitaṃ taistu tatsarvaṃ hi mayā śrutam

kosāvāyuḥ sa dharmātmā kāsā tviṃdumatī śubhā /
aśokasuṃdarī kāsā nahuṣeti ka ucyate

etanme saṃśayaṃ jātaṃ tadbhavāṃśchettumarhati /
anyaḥ kopi mahāprājñaḥ kutrāsau nahuṣeti ca

tatsarvaṃ tāta me brūhi kāraṇāṃtarameva hi /
vaśiṣṭha uvāca-
āyu rājā sa dharmātmā saptadvīpādhipo balī

bhāryā iṃdumatī tasya satyarūpā yaśasvinī /
tasyāmutpāditaḥ putro bhavānvai guṇamaṃdiram

āyunā rājarājena somavaṃśasya bhūṣaṇam /
harasya kanyā suśroṇī guṇarūpairalaṃkṛtā

aśokasuṃdarī nāmnā subhagā cāruhāsinī /
tasya hetostapastepe nirālaṃbā tapovane

tasyā bhartā bhavānsṛṣṭo dhātrā yogena niścitaḥ /
gaṃgāyāstīramāśritya dhyānayoga samāśritā

huṃḍaśca dānaveṃdro yo dṛṣṭvā caikākinīṃ satīm /
tapasā prajvalaṃtīṃ ca subhagāṃ kamalekṣaṇām

rūpaudāryaguṇopetāṃ kāmabāṇaiḥ prapīḍitaḥ /
tāṃ babhāṣe'ntikaṃ gatvā mama bhāryā bhaveti ca

evaṃ sā tadvacaḥ śrutvā tamuvāca tapasvinī /
mā huṃḍa sāhasaṃ kārṣīrmā jalpasva punaḥ punaḥ

aprāpyāhaṃ tvayā vīra parabhāryā viśeṣataḥ /
daivena me purā sṛṣṭa āyuputro mahābalaḥ

nahuṣo nāma medhāvī bhaviṣyati na saṃśayaḥ /
devadatto mahātejā anyathā tvaṃ kariṣyasi

tataḥ śāpraṃ padāsyāmi yena bhasmī bhaviṣyasi /
evamākarṇya tadvākyaṃ kāmabāṇaiḥ prapīḍitaḥ

vyājenāpi hṛtā tena praṇītā nijamaṃdire /
jñātvā tayā mahābhāga śapto'sau dānavādhamaḥ

nahuṣasyaiva hastena tava mṛtyurbhaviṣyati /
ajāte tvayi saṃjātā vadase tvaṃ yathaiva tat

sa tvamāyusuto vīra hṛto huṃḍena pāpinā /
sūdena rakṣito dāsyā preṣito mama cāśramam

bhavaṃtaṃ vanamadhye ca dṛṣṭvā cāraṇakinnaraiḥ /
yattu vai śrāvitaṃ vatsa mayā te kathitaṃ punaḥ

jahi taṃ pāpakartāraṃ huṃḍākhyaṃ dānavādhamam /
netrābhyāṃ hi pramuṃcaṃtīmaśrūṇi parimārjaya

ito gatvā prapaśya tvaṃ gaṃgātīraṃ mahābalam /
nipātya dānaveṃdraṃ taṃ kārāgṛhātsamānaya

aśokasuṃdarī yāhi tasyā bhartā bhavasva hi /
etatte sarvamākhyātaṃ praśnasyāsya hi kāraṇam

ābhāṣya nahuṣaṃ vipro virarāma mahāmatiḥ

ākarṇya sarvaṃ muninā prayuktamāścaryabhūtaṃ sa hi ciṃtyamānaḥ /
tasyāṃtamekaḥ parikartukāma āyoḥ sutaḥ kopamatho cakāra

iti śrīpadmapurāṇe bhūmikhaṃḍe venopākhyāne gurutīrthamāhātmye cyavanacaritre nāhuṣākhyāne'ṣṭottaraśatatamo'dhyāyaḥ