Padma Purana · Chapter 2.106

kuṃjala uvāca-
āyubhāryā mahābhāgā svarbhānostanayā sutam /
apaśyaṃtī subālaṃ taṃ devopamamanaupamam

hāhākāraṃ mahatkṛtvā ruroda varavarṇinī /
kena me lakṣaṇopeto hṛto bālaḥ sulakṣaṇaḥ

tapasā dānayajñaiśca niyamairduṣkaraiḥ sutaḥ /
saṃprāpto hi mayā vatsa kaṣṭaiśca dāruṇaiḥ punaḥ

dattātreyeṇa puṇyena saṃtuṣṭena mahātmanā /
dattaḥ putro hṛtaḥ kena ruroda karuṇānvitā

hā putra vatsa me tāta hā bālaguṇamaṃdira /
kvāsi kenāpanītosi mama śabdaḥ pradīyatām

somavaṃśasya sarvasya bhūṣaṇosi na saṃśayaḥ /
kena tvamapanītosi mama prāṇaiḥ samanvitaḥ

rājasulakṣaṇairdivyaiḥ saṃpūrṇaḥ kamalekṣaṇaḥ /
kenādyāpahṛto vatsaḥ kiṃ karomi kva yāmyaham

sphuṭaṃ jānāmyahaṃ karma hyanyajanmani yatkṛtam /
nyāsanāśaḥ kṛtaḥ kasya tasmātputro hṛto mama

kiṃ vā chalaṃ kṛtaṃ kasya pūrvajanmani pāpayā /
karmaṇastasya vai duḥkhamanubhuṃjāmi nānyathā

ratnāpahāriṇī jātā putraratnaṃ hṛtaṃ mama /
tasmāddaivena me divya anaupamya guṇākaraḥ

kiṃ vā vitarkito vipraḥ karmaṇastasya vai phalam /
prāptaṃ mayā na saṃdehaḥ putraśokānvitaṃ bhṛśam

kiṃ vā śiśuvirodhaśca kṛto janmāṃtare mayā /
tasya pāpasya bhuṃjāmi karmaṇaḥ phalamīdṛśam

yācamānasya caivāgre vaiśvadevasya karmaṇaḥ /
kiṃ vāpi nārpitaṃ cānnaṃ vyāhṛtībhirhutaṃ dvijaiḥ

evaṃ sudevamānācca svarbhānostanayā tadā /
iṃdumatī mahābhāga śokena karuṇākulā

patitā mūrcchitā śokādvihvalatvaṃ gatā satī /
niḥśvāsānmuṃcamānā sā vatsahīnā yathā hi gauḥ

āyū rājā sa śokena duḥkhena mahatānvitaḥ /
bālaṃ śrutvā hṛtaṃ taṃ tu dhairyaṃ tatyāja pārthivaḥ

tapasaśca phalaṃ nāsti nāsti dānasya vai phalam /
yasmādevaṃ hṛtaḥ putrastasmānnāsti na saṃśayaḥ

dattātreyaḥ prasādena varaṃ me dattavānpurā /
ajeyaṃ ca jayopetaṃ putraṃ sarvaguṇānvitam

tasya varapradānasya kathaṃ vighno hyajāyata /
iti ciṃtāparo rājā duḥkhitaḥ prārudadbhṛśam

iti śrīpadmapurāṇe bhūmikhaṃḍe venopākhyāne gurutīrthamāhātmye cyavanacaritre nāhuṣākhyāne ṣaḍadhikaśatatamo'dhyāyaḥ