Nārāyaṇīya · Chapter 4.17

uttānapādanṛpatermanunandanasya
jāyā babhūva surucirnitarāmabhīṣṭā /
anyā sunītiriti bhartunarāddatā sā
tvāmeva nityamagatiḥ śaraṇaṃ gatābhūt //

aṅke pituḥ suruciputrakamutramaṃ taṃ
dṛṣṭvā dhruvaḥ kila sunītisuto'dhirokṣyan /
ācikṣipe kila śiśuḥ sutarāṃ surucyā
dussantyajā khalu bhavadvimukhairasūyā //

tvanmohite pitari paśyati dāravaśye
dūraṃ duruktinihataḥ sa gato nijāmbām /
sāpi svakarmagatisantaraṇāya puṃsāṃ
tvatpādameva śaraṇaṃ śiśave śaśaṃsa //

ākarṇya so'pi bhavadarcaniścitātmā
mānī niretya nagarāt kila pañcavarṣaḥ /
sandṛṣṭanāradaniveditamantramārgas
tvāmārarādha tapasā madhukānanānte //

tāte viṣaṇṇahṛdaye nagarīṃ gatena
śrīnāradena parisāntvitacittavṛttau /
bālastvadarpitamanāḥ kramavardhitena
ninye kaṭhoratapasā kila pañca māsān //

tāvat tapobalanirucchvasite digante
devārthitastvamudayatkaruṇārdracetāḥ /
tvadrūpacidrasanilīnamateḥ purastā-
dāvirbabhūvitha vibho! garuḍādhirūḍhaḥ //

tvaddarśanapramadabhārataraṅgitaṃ taṃ
dṛgbhyāṃ nimagnamiva rūparasāyane te /
tuṣṭūṣamāṇamavagamya kapoladeśe
saṃspṛṣṭavānasi dareṇa tathādareṇa //

tāvad vibodhavimalaṃ praṇuvantameṇa-
mābhāṣathāstvamavagamya tadīyabhāvam /
rājyaṃ ciraṃ samanubhūya bhajasva bhūyaḥ
sarvottaraṃ dhruva! padaṃ vinivṛttihīnam //

ityūcuṣi tvayi gate nṛpanandano'sā-
vānanditākhilajano nagarīmupetaḥ /
reme ciraṃ bhavadanugrahapūrṇakāmas
tāte gate ca vanamādṛtarājyabhāraḥ //

yakṣeṇa deva! nihate punaruttame'smin
yakṣaiḥ sa yuddhanirato virato manūkyā /
śāntyā prasannahṛdayād dhanadādupetāt
tvadbhaktimeva sudṛḍhāmavṛṇonmahātmā //

ante bhavatpuruṣanītavimānayāto
mātrā samaṃ dhruvapade mudito'yamāste /
evaṃ svabhṛtyajanapālanaloladhīstvaṃ
vātālayādhipa! nirundhi mamāmayaughān //