Nārāyaṇīya · Chapter 4.16

daśo viriñcatanayo'tha manostanūjāṃ
labdhvā prasūtimiha ṣoḍaśa cāpa kanyāḥ /
dharme trayodaśa dadau piṛṣu svadhāṃ ca
svāhāṃ havirbhuji satīṃ giriśe tvadaṃśe //

mūrtirhi dharmagṛhiṇī suṣuve bhavantaṃ
nārāyaṇaṃ narasakhaṃ mahitānubhāvam /
yajjanmani pramuditāḥ kṛtaturyaghoṣāḥ
puṣpotkarān pravavṛṣurnunuvuḥ suraughāḥ //

daityaṃ sahasrakavacaṃ kavacaiḥ parītaṃ
sāhasravatsaratapassamarābhilavyaiḥ /
paryāyanīrmitatapassamarau bhavantau
śiṣṭaikakaṅkaṭamamuṃ nyahatāṃ salalim //

anvācarannupadiśannapi mokṣadharmaṃ
tvaṃ bhrātṛmān badarikāśramamadhyavātsīḥ /
śakro'tha te śamatapobalanissahātmā
divyāṅganāparivṛtaṃ prajighāya māram //

kāmo vasantamalayānilabandhuśālī
kāntākaṭākṣaviśikhairvikasadvilāsaiḥ /
vidhyanmuhurmuhurakampamudīkṣya ca tvāṃ
bhītastvāyātha jagade mṛduhāsabhājā //

bhītyālamaṅgajavasantasurāṅganā! vo
manmānasaṃ tviha juṣudhvamiti bruvāṇaḥ /
tvaṃ vismayena paritaḥ stuvatāmathaiṣāṃ
pradarśayaḥ svaparicārakakātarākṣīḥ //

sammohanāya militā madanādayste
tvaddāsikāparimalaiḥ kila mohamāpuḥ /
dattāṃ tvayā ca jagṛhustrapayaiva sarva-
svarvāsigarvaśamanīṃ punarurvaśīṃ tām //

dṛṣṭvorvaśīṃ tvaṃ kathāṃ ca niśamya śakraḥ
paryākulo'jāni bhavanmahimāvamarśāt /
evaṃ praśāntaramaṇīyataro'vatāras
tvatto'dhiko varada! kṛṣṇatanustvameva //

dakṣastu dhāturatilālanayā rajondho
nātyādṛtastvayi ca kaṣṭamaśāntirāsīt /
yena vyanrundha sa bhavattanumeva śarvaṃ
yajño ca vairapiśune svasutāṃ vyamānīt //

kruddheśamarditamakhaḥ sa tu kṛttaśīrṣo
devaprasāditaharādatha labdhajīvaḥ /
tvat pūritakratuvaraḥ punarāpa śāntiṃ
sa tvaṃ praśāntikara! pāhi marutpureś! //