Nārāyaṇīya · Chapter 3.9
sthitaḥ sa kamalodbhavastava hi nābhipaṅkeruhe
kutaḥ svididamambudhāvuditamityanālokaayan /
tadīkṣaṇakutūhalāt pratidiśaṃ vivṛttānanaś
caturvadanatāmagād vikasadaṣṭadṛṣṭyambujām //
mahārṇavavighūrṇtaṃ kamalameva tat kevalaṃ
vilokya tadupāśrayaṃ tava tanuṃ tu nālokayan /
ka eṣa kamalodare mahati nissahāyo hyahaṃ
kutaḥ svididamambujaṃ samajanīti cintāmagāt //
amuṣya hi saroruhaḥ kimapi kāraṇaṃ sambhaved
itisma kṛtaniścayaḥ sa khalu nālarandhrādhvanā /
sayogabalavidyayā samavarūḍhavān prauḍhadhīs
tvadīyamatimohanaṃ na tu kalebaraṃ dṛṣṭavān //
tataḥ sakalanālikāvivaramārgago mārgayan
praysya śatavatsaraṃ kimapi naiva sandṛṣṭavān /
nivṛtya kamalodare sukhaniṣaṇṇa ekāgradhīḥ
samādhibalamādadhe bhavadanugrahaikāgrahī //
śatena parivatsarairdṛḍhasamādhibandhollasat
prabodhaviśdīkṛtaḥ sa khalu padminīsambhavaḥ /
adṛṣṭacaramadbhutaṃ tava hi rūpamantardṛśā
vyacaṣṭa parituṣṭadhīrbhujagabhogabhāgāśrayam //
kirīṭamakṛṭollasat kaṭakahārakeyūrayug
maṇisphuritamekhalaṃ suparivītapītāmbaram /
kalāyakusumaprabhaṃ galatalollasatkaustubhaṃ
vapustadayi! bhāvaye kamalajanmane darśitam //
śrutiprakaradarśitapracuravaibhava! śrīpate!
hare! jaya jaya prabho! padamupaiṣi diṣṭyā dṛśoḥ /
kuruṣva dhiyamāśu me bhuvananirmitau karmaṭhām
iti druhiṇavarṇitasvaguṇabaṃhimā pāhi mām //
labhasva bhuvanatrayīracanadakṣatāmakṣatāṃ
gṛhāṇa madanugrahaṃ kuru tapaśca bhūyo vidhe! /
bhavatvakhilasādhanī mayi ca bhaktiratyutkaṭe-
tyudīrya giramādadhā muditacetasaṃ vedhasam //
śataṃ kṛtatapāstataḥ sa khalu divyasaṃvatsarā-
navāpya ca tapobalaṃ matibalaṃ ca pūrvādhikam /
udīkṣya kila kampitaṃ payasi paṅkajaṃ vāyunā
bhavatbalavijṛmbhitaḥ pavanapāthasī pītavān //
tavaiva kṛpayā punaḥ sarasijena tenaiva sa
prakalpya bhuvanatrayīṃ pravavṛte prajānirmitau /
tathāvidhakṛpābharo gurumarutpurādhīśvara!
tvamāśu paripāhi māṃ gurudayokṣitairīkṣitaiḥ //
Original text: Nārāyaṇīya · Data entry n.n. · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0