Nārāyaṇīya · Chapter 3.8

evaṃ tāvat prākṛtaprakṣayānte brāhme kalpe hyādime labdhajanmā /
brahmā bhūyastvatta evāpya vedān sṛṣṭiṃ cakre pūrvakalpopamānām //

so'yaṃ caturyugasahasramitānyahāni
tāvanmitāśca rajanīrbahuśo nināya /
nidrātyasau tvayi nilīya samaṃ svasṛṣṭair
naimittikapralayamāhurato'sya rātrim //

asmādṛśāṃ punaraharmukhakṛtyatulyāṃ
sṛṣṭiṃ karotyanudinaṃ sa bhavatprasādāt /
prāg brāhmakalpajanuṣāṃ ca parāyuṣāṃ tu
suptaprabodhanasamāsti tadā visṛṣṭiḥ //

pañcāśadabdamadhunā svavayordharūpam
ekaṃ parārdhamativṛtya hi vartate'sau /
tatrāntyarātrijanitān kathayāmi bhūman!
paścād dināvataraṇe ca bhavadvilāsān //

dināvasāne'tha sarojayoniḥ suṣuptikāmastvayi sannililye /
jaganti ca tvajjaṭharaṃ samīyustadedamekārṇavamāsa viśvam //

tavaiva veṣe phaṇirāji śeṣe jalaikaśeṣe bhuvane sma śeṣe /
ānandasāndrānubhavasvarūpaḥ svayoganidrāparimudritātmā //

kālākhyaśaktiṃ pralayāvasāne prabodhayetyādiśatā kilādau /
tvayā prasuptaṃ parisuptaśaktivrajena tatrākhilajīvadhāmnā //

caturyugāṇāṃ ca sahasramevaṃ tvayi prasupte punaradvitīye /
kālākhyaśaktiḥ prathamaprabuddhā prāvodhayat tvāṃ kila viśvanātha //

vibudhya ca tvaṃ jalagarbhaśāyin! vilokya lokānakhilān pralīnān /
teṣveva sūkṣmātmatayā nijāntaḥ sthiteṣu viśveṣu dadātha dṛṣṭim //

tatastvadīyādayi! nābhirandhrādudañcitaṃ kiñcana divyapadmam /
nilīnaniśśeṣapadārthamālāsaṅkṣeparūpaṃ mukulāyamānam //

tadetadambhoruhakuḍmalaṃ te kalebarāt toyapathe prarūḍḥam /
bahirnirītaṃ paritaḥ sphuradbhiḥ svadhāmabhirdhvāntamalaṃ nyakṛntat //

saṃphullapatre nitarāṃ vicitre tasmin bhavadvīryadhṛte saroje /
sa padmajanmā vidhirāvirāsīt svayaṃprabuddhākhilavedarāśiḥ //

asmin parātman! nanu pādmakalpe tvamitthamutthāpitapadmayoniḥ /
anantabhumā mama rogarāśiṃ nirundhi vātālayavās! viṣṇo! //