Nārāyaṇīya · Chapter 2.7

so'yaṃ viśvavisargadattahṛdayaḥ saṃpaśyamānaḥ svayaṃ
bodhaṃ khalvanavāpya viśvaviṣayaṃ hi cintākulastasthivān /
tāvat tvaṃ jagatāṃ pate! tapa tapetyevaṃ hi vaihāyasīṃ
vāṇīmenamaśiśravaḥ śrutisukhāṃ kurvaṃstapaḥpreraṇām //

ko'sau māmavadat pumāniti jalāpūrṇe jaganmaṇḍale
dikṣūdvīkṣya kimapyanīkṣitavatā vākyārthamutpaśyatā /
divyaṃ varṣasahasramāttatapasā tena tvamārādhitas
tasmai darśitavānasi svanilayaṃ vaikuṇṭhamekādbhutam //

māyā yatra kadāpi no vikurute bhāte jagadbhyate bahiḥ
śokakrodhavimohasādhvasamukhā bhāvāstu dūraṃ gatāḥ /
sāndrānandajharī ca yatra paramajyotiḥ prakāśātmake
tat te dhāma vibhāvitaṃ vijayate vaikuṇṭharūpaṃ vibho! //

yasmin nāma caturbhujā harimaṇiśyāmāvadātatviṣo
nānābhūṣaṇaratnadīpitadiśo rājadvimānālayāḥ /
bhaktiprāptatathāvidhonnatapadā dīvyanti divyo janās
tat te dhāma nirastasarvaśamalaṃ vaikuṇṭharūpaṃ jayet //

nānādivyavadhūjanairabhivṛtā vidyullatātulyayā
viśvonmādanahṛdyagātralatayā vidyotitāśāntarā /
tvatpādāmbujasauramaikakutukāllakṣmīḥ svayaṃ lakṣyate
yasmin vismayanīyadivyavibhavā tat te oadaṃ dehi me //

tatraivaṃ pratidarśite nijapade ratnāsanādhyāsitaṃ
bhāsvatkoṭilasatkirīṭakaṭakādyākalpadīprākṛti /
śrīvatsāṅkitamāttakaustubhaṇicchāyāruṇaṃ kāraṇaṃ
viśveṣāṃ tava rūpamaikṣata vidhistat te vibho! bhātu me //

kālāmbhodakalāyakomalarucī cakreṇa cakraṃ diśā-
māvṛṇvānamudāramandahasitasyandaprasannānanam /
rājatkambugadāripaṅkajadharaśrīmadbhujāmaṇḍalaṃ
sraṣṭustuṣṭikaraṃ vapustava vibho! madrogamudvāsayet //

dṛṣṭvā sambhṛtasambhramaḥ kamalabhūstvatpādapāthoruhe
harṣāveśavaśaṃvado nipatitaḥ prītyā kṛtārthībhavan /
jānāsyeva manīṣitaṃ mama vibho! jñānaṃ tadāpādaya
dvaitādvaitabhavatsvarūpaparamityācaṣṭa taṃ tvāṃ bhaje //

ātāmre caraṇe vinamramatha taṃ hastena haste spṛśan
bodhaste bhavitā na sargavidhibhirbando'pi sañjāyate /
ityābhāṣya giraṃ pratoṣyta nitarāṃ taccittagūḍhaḥ svayaṃ
sṛṣṭau taṃ samudairayaḥ sa bhagavannullāsayollāghatām //