નારાયણીય · અધ્યાય 3.8

એવં તાવત્ પ્રાકૃતપ્રક્ષયાન્તે બ્રાહ્મે કલ્પે હ્યાદિમે લબ્ધજન્મા ।
બ્રહ્મા ભૂયસ્ત્વત્ત એવાપ્ય વેદાન્ સૃષ્ટિં ચક્રે પૂર્વકલ્પોપમાનામ્ ॥

સોઽયં ચતુર્યુગસહસ્રમિતાન્યહાનિ
તાવન્મિતાશ્ચ રજનીર્બહુશો નિનાય ।
નિદ્રાત્યસૌ ત્વયિ નિલીય સમં સ્વસૃષ્ટૈર્
નૈમિત્તિકપ્રલયમાહુરતોઽસ્ય રાત્રિમ્ ॥

અસ્માદૃશાં પુનરહર્મુખકૃત્યતુલ્યાં
સૃષ્ટિં કરોત્યનુદિનં સ ભવત્પ્રસાદાત્ ।
પ્રાગ્ બ્રાહ્મકલ્પજનુષાં ચ પરાયુષાં તુ
સુપ્તપ્રબોધનસમાસ્તિ તદા વિસૃષ્ટિઃ ॥

પઞ્ચાશદબ્દમધુના સ્વવયોર્ધરૂપમ્
એકં પરાર્ધમતિવૃત્ય હિ વર્તતેઽસૌ ।
તત્રાન્ત્યરાત્રિજનિતાન્ કથયામિ ભૂમન્!
પશ્ચાદ્ દિનાવતરણે ચ ભવદ્વિલાસાન્ ॥

દિનાવસાનેઽથ સરોજયોનિઃ સુષુપ્તિકામસ્ત્વયિ સન્નિલિલ્યે ।
જગન્તિ ચ ત્વજ્જઠરં સમીયુસ્તદેદમેકાર્ણવમાસ વિશ્વમ્ ॥

તવૈવ વેષે ફણિરાજિ શેષે જલૈકશેષે ભુવને સ્મ શેષે ।
આનન્દસાન્દ્રાનુભવસ્વરૂપઃ સ્વયોગનિદ્રાપરિમુદ્રિતાત્મા ॥

કાલાખ્યશક્તિં પ્રલયાવસાને પ્રબોધયેત્યાદિશતા કિલાદૌ ।
ત્વયા પ્રસુપ્તં પરિસુપ્તશક્તિવ્રજેન તત્રાખિલજીવધામ્ના ॥

ચતુર્યુગાણાં ચ સહસ્રમેવં ત્વયિ પ્રસુપ્તે પુનરદ્વિતીયે ।
કાલાખ્યશક્તિઃ પ્રથમપ્રબુદ્ધા પ્રાવોધયત્ ત્વાં કિલ વિશ્વનાથ ॥

વિબુધ્ય ચ ત્વં જલગર્ભશાયિન્! વિલોક્ય લોકાનખિલાન્ પ્રલીનાન્ ।
તેષ્વેવ સૂક્ષ્માત્મતયા નિજાન્તઃ સ્થિતેષુ વિશ્વેષુ દદાથ દૃષ્ટિમ્ ॥

તતસ્ત્વદીયાદયિ! નાભિરન્ધ્રાદુદઞ્ચિતં કિઞ્ચન દિવ્યપદ્મમ્ ।
નિલીનનિશ્શેષપદાર્થમાલાસઙ્ક્ષેપરૂપં મુકુલાયમાનમ્ ॥

તદેતદમ્ભોરુહકુડ્મલં તે કલેબરાત્ તોયપથે પ્રરૂડ્ઃઅમ્ ।
બહિર્નિરીતં પરિતઃ સ્ફુરદ્ભિઃ સ્વધામભિર્ધ્વાન્તમલં ન્યકૃન્તત્ ॥

સંફુલ્લપત્રે નિતરાં વિચિત્રે તસ્મિન્ ભવદ્વીર્યધૃતે સરોજે ।
સ પદ્મજન્મા વિધિરાવિરાસીત્ સ્વયંપ્રબુદ્ધાખિલવેદરાશિઃ ॥

અસ્મિન્ પરાત્મન્! નનુ પાદ્મકલ્પે ત્વમિત્થમુત્થાપિતપદ્મયોનિઃ ।
અનન્તભુમા મમ રોગરાશિં નિરુન્ધિ વાતાલયવાસ્! વિષ્ણો! ॥