નારાયણીય · અધ્યાય 2.7

સોઽયં વિશ્વવિસર્ગદત્તહૃદયઃ સંપશ્યમાનઃ સ્વયં
બોધં ખલ્વનવાપ્ય વિશ્વવિષયં હિ ચિન્તાકુલસ્તસ્થિવાન્ ।
તાવત્ ત્વં જગતાં પતે! તપ તપેત્યેવં હિ વૈહાયસીં
વાણીમેનમશિશ્રવઃ શ્રુતિસુખાં કુર્વંસ્તપઃપ્રેરણામ્ ॥

કોઽસૌ મામવદત્ પુમાનિતિ જલાપૂર્ણે જગન્મણ્ડલે
દિક્ષૂદ્વીક્ષ્ય કિમપ્યનીક્ષિતવતા વાક્યાર્થમુત્પશ્યતા ।
દિવ્યં વર્ષસહસ્રમાત્તતપસા તેન ત્વમારાધિતસ્
તસ્મૈ દર્શિતવાનસિ સ્વનિલયં વૈકુણ્ઠમેકાદ્ભુતમ્ ॥

માયા યત્ર કદાપિ નો વિકુરુતે ભાતે જગદ્ભ્યતે બહિઃ
શોકક્રોધવિમોહસાધ્વસમુખા ભાવાસ્તુ દૂરં ગતાઃ ।
સાન્દ્રાનન્દઝરી ચ યત્ર પરમજ્યોતિઃ પ્રકાશાત્મકે
તત્ તે ધામ વિભાવિતં વિજયતે વૈકુણ્ઠરૂપં વિભો! ॥

યસ્મિન્ નામ ચતુર્ભુજા હરિમણિશ્યામાવદાતત્વિષો
નાનાભૂષણરત્નદીપિતદિશો રાજદ્વિમાનાલયાઃ ।
ભક્તિપ્રાપ્તતથાવિધોન્નતપદા દીવ્યન્તિ દિવ્યો જનાસ્
તત્ તે ધામ નિરસ્તસર્વશમલં વૈકુણ્ઠરૂપં જયેત્ ॥

નાનાદિવ્યવધૂજનૈરભિવૃતા વિદ્યુલ્લતાતુલ્યયા
વિશ્વોન્માદનહૃદ્યગાત્રલતયા વિદ્યોતિતાશાન્તરા ।
ત્વત્પાદામ્બુજસૌરમૈકકુતુકાલ્લક્ષ્મીઃ સ્વયં લક્ષ્યતે
યસ્મિન્ વિસ્મયનીયદિવ્યવિભવા તત્ તે ઓઅદં દેહિ મે ॥

તત્રૈવં પ્રતિદર્શિતે નિજપદે રત્નાસનાધ્યાસિતં
ભાસ્વત્કોટિલસત્કિરીટકટકાદ્યાકલ્પદીપ્રાકૃતિ ।
શ્રીવત્સાઙ્કિતમાત્તકૌસ્તુભણિચ્છાયારુણં કારણં
વિશ્વેષાં તવ રૂપમૈક્ષત વિધિસ્તત્ તે વિભો! ભાતુ મે ॥

કાલામ્ભોદકલાયકોમલરુચી ચક્રેણ ચક્રં દિશા-
માવૃણ્વાનમુદારમન્દહસિતસ્યન્દપ્રસન્નાનનમ્ ।
રાજત્કમ્બુગદારિપઙ્કજધરશ્રીમદ્ભુજામણ્ડલં
સ્રષ્ટુસ્તુષ્ટિકરં વપુસ્તવ વિભો! મદ્રોગમુદ્વાસયેત્ ॥

દૃષ્ટ્વા સમ્ભૃતસમ્ભ્રમઃ કમલભૂસ્ત્વત્પાદપાથોરુહે
હર્ષાવેશવશંવદો નિપતિતઃ પ્રીત્યા કૃતાર્થીભવન્ ।
જાનાસ્યેવ મનીષિતં મમ વિભો! જ્ઞાનં તદાપાદય
દ્વૈતાદ્વૈતભવત્સ્વરૂપપરમિત્યાચષ્ટ તં ત્વાં ભજે ॥

આતામ્રે ચરણે વિનમ્રમથ તં હસ્તેન હસ્તે સ્પૃશન્
બોધસ્તે ભવિતા ન સર્ગવિધિભિર્બન્દોઽપિ સઞ્જાયતે ।
ઇત્યાભાષ્ય ગિરં પ્રતોષ્ય્ત નિતરાં તચ્ચિત્તગૂઢઃ સ્વયં
સૃષ્ટૌ તં સમુદૈરયઃ સ ભગવન્નુલ્લાસયોલ્લાઘતામ્ ॥