Nārāyaṇīya · Chapter 10.90

vṛkabhṛgusunimohinyambarīṣādivṛtte-
ṣvayi tava hi mahattvaṃ sarvaśarvādijaitram /
sthitamiha paramātman! niṣkalārvāgabhinnaṃ
kimapi yadavabhātaṃ taddhi rūpaṃ tavaiva //

mūrtitrayeśvarasadāśivapañcakaṃ yat
prāhuḥ parātmavapureva sadāśivo'smin /
tatreśvarastu sa vikuṇṭhapadastvameva
tritvaṃ punarbhajasi satyapade tribhāge //

tatrāpi sāttvikatanuṃ tava viṣṇumāhur-
dhātā tu sattvaviralo rajasaiva pūrṇaḥ /
satttvotkaṭatvamapi cāsti tamovikāra-
ceṣṭādikaṃ ca tava śaṅkaranāmni mūrtau //

taṃ ca trimūrtyatigataṃ purapūruṣaṃ tvāṃ
śarvātmanāpi khalu sarvamayatvahetoḥ /
śaṃsantyupāsanaavidhau tadapi svatastu
tvadrūpamityatidṛḍhaṃ bahu naḥ pramāṇam //

śrīśaṅkaro'pi bhagavān sakaleṣu tāvat
tvāmeva mānayati yo na hi pakṣapātī /
tvanniṣṭhameva sa hi nāmasahasrakādi
vyākhyad bhavatstutiparaśca gatiṃ gato'nte //

mūrtitrayātigamuvāca ca mantraśāstras-
yādau kalāyasuṣamaṃ sakaleśvaraṃ tvām /
dhyānaṃ ca niṣkalamasau praṇave khalūktvā
tvāmeva tatra sakalaṃ nijagāda nānyam //

samastasāre ca purāṇasaṃgrahe visaṃśayaṃ tvanmahimaiva varṇyate /
trimūrtiyuksatyapadatribhāgataḥ paraṃ padaṃ te kathitaṃ na śūlinaḥ //

yad brāhmakalpa iha bhāgavatadvitīya-
skandhoditaṃ vapuranāvṛtamīśa! dhātre /
tasyaiva nāma hariśarvamukhaṃ jagāda
śrīmādhavaṃ śivaparo'pi purāṇasāre //

ye svaprakṛtyanuguṇā giriśaṃ bhajante
teṣāṃ phalaṃ hi dṛḍhayaiva tadīyabhaktyā /
vyāso hi tena kṛtavānadhikārihetoḥ
skāndādikeṣu tava hānivaco'rthavādaiḥ //

bhūtārthakīrtiranuvādaviruddhavādau
tredhārthavādagatayaḥ khalu rocanārthāḥ /
skāndādikeṣu bahavo'tra viruddhavādās-
tvattāmasatvaparibhūtyupaśikṣaṇādyāḥ //

yatkiñcidapyaviduṣāpi vibho! mayoktaṃ
tanmantraśāstravacanādyabhidṛṣṭameva /
vyāsoktisāramayabhāgavatopagīta!
kleśān vidhūya kuru bhaktibharaṃ parātman! ///