Nārāyaṇīya · Chapter 10.89

ramājāne! jāne yadiha tava bhakteṣu vibhavo
na sampadyaḥ sadyastadiha madakṛttvādaśaminām /
praśāntiṃ kṛtvaiva pradiśasi tataḥ kāmamakhilaṃ
praśānteṣu kṣipraṃ na khalu bhavadīye cyutikathā //

sadyaḥprasādaruṣitān vidhiśaṅkarādīn
kacid vibho! nijaguṇānuguṇaṃ bhajantaḥ /
bhraṣṭā bhavanti bata kaṣṭamadīrghadṛṣṭyā
spaṣṭaṃ vṛkāsara udāharaṇaṃ kilāsmin //

śakunijaḥ sa hi nāradamekadā tvaritatoṣṣamapṛcchadadhīśvaram /
sa ca dideśa girīśamupāsituṃ na tu bhavantamabandhumasādhuṣu //

tapastaptv ghoraṃ sa khalu kupitaḥ saptamadine
śiraśchittvā sadyaḥ puraharamupasthāpya purataḥ /
atikṣudraṃ raudraṃ śirasi karadānena nidhanaṃ
jagannāthād vavre bhavati vimukhānāṃ kva śubhadhūḥ //

moktāraṃ bandhamukto hariṇapatiriva prādravat so'tha rudraṃ
daityād bhītyā sma devo diśi diśi valate pṛṣṭhato dattadṛṣṭiḥ /
tūṣṇīke sarvaloke tava padamadhirokṣyantamudvīkṣya śarvaṃ
dūrādevāgratastvaṃ paṭuvaṭuvapuṣā tasthiṣe dānavāya //

bhadraṃ te śākuneya! bhramasi kimadhunā tvaṃ piśācasya vācā
sandehaścenmaduktau tava kimu na karoṣyaṅgulīmaṅga! maulau /
itthaṃ tvadvākyamūḍhaḥ śirasi kṛtakaraḥ so'patacchinnapātaṃ
bhraṃśo hyevaṃ paropāsiturapi ca gatiḥ śūlino'pi tvameva //

bhṛguṃ kila sarasvatīnikaṭavāsinastāpasā-
strimurtiṣu samādiśannadhikasattvatāṃ veditum /
ayaṃ punaranādarāduditaruddharoṣe vidhau
hare'pi ca jihiṃsiṣau girijayā dhṛte tvāmagāt //

suptaṃ ramāṅkabhuvi paṅkajalocanaṃ tvāṃ
vipre vinighnati padena mudotthitastvam /
sarvaṃ kṣamasva munivarya! bhavet sadā me
tvatpādacihnamiha bhūṣaṇamityavādīḥ //

niścitya te ca sudṛḍhaṃ tvayi baddhabhāvāḥ
sārasvatā munivarā dadhire vimokṣam /
tvāmevamacyuta! punaścyutidoṣahīnaṃ
sattvoccayaikatanumeva vayaṃ bhajāmaḥ //

jagatsṛṣṭyādau tvāṃ nigamanivahairvandibhiriva
stutaṃ viṣṇo! saccitparamarasanirdvaitavapuṣam /
parātmānaṃ bhūman! paśupavinatābhāgyanivahaṃ
parītapaśrāntyai pavanapuravāsin! paribhaje //