નારાયણીય · અધ્યાય 10.89

રમાજાને! જાને યદિહ તવ ભક્તેષુ વિભવો
ન સમ્પદ્યઃ સદ્યસ્તદિહ મદકૃત્ત્વાદશમિનામ્ ।
પ્રશાન્તિં કૃત્વૈવ પ્રદિશસિ તતઃ કામમખિલં
પ્રશાન્તેષુ ક્ષિપ્રં ન ખલુ ભવદીયે ચ્યુતિકથા ॥

સદ્યઃપ્રસાદરુષિતાન્ વિધિશઙ્કરાદીન્
કચિદ્ વિભો! નિજગુણાનુગુણં ભજન્તઃ ।
ભ્રષ્ટા ભવન્તિ બત કષ્ટમદીર્ઘદૃષ્ટ્યા
સ્પષ્ટં વૃકાસર ઉદાહરણં કિલાસ્મિન્ ॥

શકુનિજઃ સ હિ નારદમેકદા ત્વરિતતોષ્ષમપૃચ્છદધીશ્વરમ્ ।
સ ચ દિદેશ ગિરીશમુપાસિતું ન તુ ભવન્તમબન્ધુમસાધુષુ ॥

તપસ્તપ્ત્વ્ ઘોરં સ ખલુ કુપિતઃ સપ્તમદિને
શિરશ્છિત્ત્વા સદ્યઃ પુરહરમુપસ્થાપ્ય પુરતઃ ।
અતિક્ષુદ્રં રૌદ્રં શિરસિ કરદાનેન નિધનં
જગન્નાથાદ્ વવ્રે ભવતિ વિમુખાનાં ક્વ શુભધૂઃ ॥

મોક્તારં બન્ધમુક્તો હરિણપતિરિવ પ્રાદ્રવત્ સોઽથ રુદ્રં
દૈત્યાદ્ ભીત્યા સ્મ દેવો દિશિ દિશિ વલતે પૃષ્ઠતો દત્તદૃષ્ટિઃ ।
તૂષ્ણીકે સર્વલોકે તવ પદમધિરોક્ષ્યન્તમુદ્વીક્ષ્ય શર્વં
દૂરાદેવાગ્રતસ્ત્વં પટુવટુવપુષા તસ્થિષે દાનવાય ॥

ભદ્રં તે શાકુનેય! ભ્રમસિ કિમધુના ત્વં પિશાચસ્ય વાચા
સન્દેહશ્ચેન્મદુક્તૌ તવ કિમુ ન કરોષ્યઙ્ગુલીમઙ્ગ! મૌલૌ ।
ઇત્થં ત્વદ્વાક્યમૂઢઃ શિરસિ કૃતકરઃ સોઽપતચ્છિન્નપાતં
ભ્રંશો હ્યેવં પરોપાસિતુરપિ ચ ગતિઃ શૂલિનોઽપિ ત્વમેવ ॥

ભૃગું કિલ સરસ્વતીનિકટવાસિનસ્તાપસા-
સ્ત્રિમુર્તિષુ સમાદિશન્નધિકસત્ત્વતાં વેદિતુમ્ ।
અયં પુનરનાદરાદુદિતરુદ્ધરોષે વિધૌ
હરેઽપિ ચ જિહિંસિષૌ ગિરિજયા ધૃતે ત્વામગાત્ ॥

સુપ્તં રમાઙ્કભુવિ પઙ્કજલોચનં ત્વાં
વિપ્રે વિનિઘ્નતિ પદેન મુદોત્થિતસ્ત્વમ્ ।
સર્વં ક્ષમસ્વ મુનિવર્ય! ભવેત્ સદા મે
ત્વત્પાદચિહ્નમિહ ભૂષણમિત્યવાદીઃ ॥

નિશ્ચિત્ય તે ચ સુદૃઢં ત્વયિ બદ્ધભાવાઃ
સારસ્વતા મુનિવરા દધિરે વિમોક્ષમ્ ।
ત્વામેવમચ્યુત! પુનશ્ચ્યુતિદોષહીનં
સત્ત્વોચ્ચયૈકતનુમેવ વયં ભજામઃ ॥

જગત્સૃષ્ટ્યાદૌ ત્વાં નિગમનિવહૈર્વન્દિભિરિવ
સ્તુતં વિષ્ણો! સચ્ચિત્પરમરસનિર્દ્વૈતવપુષમ્ ।
પરાત્માનં ભૂમન્! પશુપવિનતાભાગ્યનિવહં
પરીતપશ્રાન્ત્યૈ પવનપુરવાસિન્! પરિભજે ॥