Narasimha Purana · Chapter 34

punar eva dvijaśreṣṭha mārkaṇḍeya mahāmate
nirmālyāpanayād viṣṇor yat puṇyaṃ tad vadasva me //

nirmālyam apanīyātha toyena snāpya keśavam
narasiṃhākṛtiṃ rājan sarvapāpaiḥ pramucyate //

sarvatīrthaphalaṃ prāpya yānārūḍho divaṃ vrajet
śrīviṣṇoḥ sadanaṃ prāpya modate kālam akṣayam //

āgaccha narasiṃheti āvāhyākṣatapuṣpakaiḥ
etāvatāpi rājendra sarvapāpaiḥ pramucyate //

dattvāsanam athārghyaṃ ca pādyam ācamanīyakam
devadevasya vidhinā sarvapāpaiḥ pramucyate //

snāpya toyena payasā narasiṃhaṃ narādhipa
sarvapāpavinirmukto viṣṇuloke mahīyate //

snāpya dadhnā sakṛd yas tu nirmalaḥ priyadarśanaḥ
viṣṇulokam avāpnoti pūjyamānaḥ surottamaiḥ //

yaḥ karoti harer arcāṃ madhunā snāpayan naraḥ
agniloke sa moditvā punar viṣṇupure vaset //

ghṛtena snapanaṃ yas tu snānakāle viśeṣataḥ
narasiṃhākṛteḥ kuryāc *chaṅkhabherīnināditam //

pāpakañcukam unmucya yathā jīrṇam ahis tvacam
divyaṃ vimānam āsthāya viṣṇuloke mahīyate //

pañcagavyena deveśaṃ yaḥ snāpayati bhaktitaḥ
mantrapūrvaṃ mahārāja tasya puṇyam anantakam //

yaś ca godhūmakaiś cūrṇair udvartyoṣṇena vāriṇā
prakṣālya devadeveśaṃ vāruṇaṃ lokam āpnuyāt //

pādapīṭhaṃ tu yo bhaktyā bilvapatrar nirgharṣitam
uṣṇāmbunā ca prakṣālya sarvapāpair pramucyate //

kuśapuṣpodakaiḥ snātvā brahmalokam avāpnuyāt
ratnodakena sāvitraṃ kauberaṃ hemavāriṇā
narasiṃhaṃ tu saṃsnāpya karpūrāguruvāriṇā //

indraloke sa moditvā paścād viṣṇupure vaset
puṇyodakena govindaṃ snāpya bhaktyā narottama //

sāvitraṃ lokam āsādya viṣṇuloke mahīyate
vastrābhyām arcanaṃ bhaktyā paridhāpya hariṃ hareḥ //

somaloke ramitvā ca viṣṇuloke mahīyate
kuṅkumāguruśrīkhaṇḍa kardamair acyutākṛtim //

ālipya bhaktyā rājendra kalpakoṭiṃ vased divi
mallikāmālatījāti ketakyaśokacampakaiḥ //

puṃnāganāgabakulaiḥ padmair utpalajātibhiḥ
tulasīkaravīraiś ca pālāśaiḥ sānukumbakaiḥ //

etair anyaiś ca kusumaiḥ praśastair acyutaṃ naraḥ
arcayed daśasuvarṇasya pratyekaṃ phalam āpnuyāt //

mālāṃ kṛtvā yathālābham eteṣāṃ viṣṇum arcayet
kalpakoṭisahasrāṇi kalpakoṭiśatāni ca //

divyāṃ vimānam āsthāya viṣṇuloke sa modate
narasiṃhaṃ tu yo bhaktyā bilvapatrair akhaṇḍitaiḥ //

niśchidraiḥ pūjayed yas tu tulasībhiḥ samanvitam
sarvapāpavinirmuktaḥ sarvabhūṣaṇabhūṣitaḥ //

kāñcanena vimānena viṣṇuloke mahīyate
māhiṣākhyaṃ guggulaṃ ca ājyayuktaṃ saśarkaram //

dhūpaṃ dadāti rājendra narasiṃhasya bhaktimān
dhūpitaiḥ sarvadigbhyas tu sarvapāpavivarjitaḥ //

apsarogaṇasaṃkīrṇa vimānena virājate
vāyuloke sa moditvā paścād viṣṇupuraṃ vrajet //

ghṛtena vātha tailena dīpaṃ prajvālayen naraḥ
viṣṇave vidhivad bhaktyā tasya puṇyaphalaṃ śṛṇu //

vihāya pāpakalilaṃ saharādityasaprabhaḥ
jyotiṣmatā vimānena viṣṇulokaṃ sa gacchati //

haviḥ śālyodanaṃ divān ājyayuktaṃ saśarkaram
nivedya narasiṃhāya yāvakaṃ pāyasaṃ tathā //

samās tandulasaṃkhyāyā yāvatīs tāvatīr nṛpa
viṣṇuloke mahābhogān bhuñjann āste sa vaiṣṇavaḥ //

balinā vaiṣṇavenātha tṛptāḥ santo divaukasaḥ
śāntiṃ tasya prayacchanti śriyam ārogyam eva ca //

pradakṣiṇena caikena devadevasya bhaktitaḥ
kṛtena yat phalaṃ nṝṇāṃ tac chṛṇuṣva nṛpātmaja //

pṛthvīpradakṣiṇaphalaṃ prāpya viṣṇupure vaset
namaskāraḥ kṛto yena bhaktyā vai mādhavasya ca //

dharmārthakāmamokṣākhyaṃ phalaṃ tenāptam añjasā
stotrair japaiś ca devāgre yaḥ stauti madhusūdanam //

sarvapāpavinirmukto viṣṇuloke mahīyate
gītavādyādikaṃ nāṭyaṃ śaṅkhatūryādiniḥsvanaiḥ //

yaḥ kārayati vai viṣṇoḥ sa yāti mandiraṃ naraḥ
parvakāle viśeṣeṇa kāmagaḥ kāmarūpavān //

susaṃgītavidaiś caiva sevyamāno 'psarogaṇaiḥ
mahārhamaṇicitreṇa vimānena virājatā //

svargāt svargam anuprāpya viṣṇuloke mahīyate
dhvajaṃ tu viṣṇave yas tu garuḍena samanvitam //

dadyāt so 'pi dhvajākīrṇa vimānena virājatā
viṣṇulokam avāpnoti sevyamāno 'psarogaṇaiḥ //

suvarṇābharaṇair divyair hārakeyūrakuṇḍalaiḥ
mukuṭābharaṇādyaiś ca yo viṣṇuṃ pūjayen nṛpa //

sarvapāpavinirmuktaḥ sarvabhūṣaṇabhūṣitaḥ
indraloke vased dhīmān yāvad indrāś caturdaśa //

yo gāṃ payasvinīṃ viṣṇoḥ kapilāṃ saṃprayacchati
ārādhya tam athāgre tu yat kiṃcid dagdham uttamam //

tad dattvā narasiṃhāya viṣṇuloke mahīyate
pitaras tasya modante śvetadvīpe ciraṃ nṛpa //

evaṃ yaḥ pūjayed rājan narasiṃhaṃ narottamaḥ
tasya svargāpavargau tu bhavato nātra saṃśayaḥ //

yatraivaṃ pūjyate viṣṇur narasiṃho narair nṛpa
na tatra vyādhidurbhikṣa rājacaurādikaṃ bhayam //

narasiṃhaṃ samārādhya vidhinānena mādhavam
nānāsvargasukhaṃ bhuktvā na bhūyaḥ stanapo bhavet //

nityaṃ sarpis tilair homo grāme yasmin pravartate
na bhavet tasya grāmasya bhayaṃ vā tatra kutracit //

anāvṛṣṭir māhāmārī doṣā no dāhakā nṛpa
narasiṃhaṃ samārādhya brāhmaṇair vedapāragaiḥ //

kārayel lakṣahomaṃ tu grāme yatra purādhipaḥ
kṛte tasmin mayokte tu āgacchati na tadbhayam //

dṛṣṭopasargamaraṇaṃ prajānām ātmanaś ca hi
samyagārādhanīyaṃ tu narasiṃhasya mandire //

śaṃkarāyatane cāpi koṭihomaṃ narādhipa
kārayet saṃyatair vipraiḥ sabhojanasadakṣiṇaiḥ //

kṛte tasmin nṛpaśreṣṭha narasiṃhaprasādataḥ
upasargādimaraṇaṃ prajānām upaśāmyati //

duḥsvapnadarśane ghore grahapīḍāsu cātmanaḥ
homaṃ ca bhojanaṃ caiva tasya doṣaḥ praṇaśyati //

ayane viṣuve caiva candrasūryagrahe tathā
narasiṃhaṃ samārādhya lakṣahomaṃ tu kārayet //

śāntir bhavati rājendra tasya tatsthānavāsinām
evamādiphalopetaṃ narasiṃhārcanaṃ nṛpa //

kuru tvaṃ bhūpateḥ putra yadi vāñchasi sadgatim
ataḥ parataraṃ nāsti svargamokṣaphalapradam //

narendraiḥ sukaraṃ kartuṃ devadevasya pūjanam
santy araṇye hy amūlyāni patrapuṣpāṇi śākhinām //

toyaṃ nadītaḍāgeṣu devaḥ sādhāraṇaḥ sthitaḥ
mano niyamayed ekaṃ vidyāsādhanakarmaṇi //

mano niyamitaṃ yena muktis tasya kare sthitā //

ity evam uktaṃ bhṛgucoditena mayā tavehārcanam acyutasya
dine dine tvaṃ kuru viṣṇupūjāṃ vadasva cānyat kathayāmi kiṃ te //