Mokṣopāyaṭīkā · Chapter 4.7

iti śukraḥ puram prāpya vaibudhaṃ svena cetasā /
visasmāra nijam bhāvam prāktanaṃ vyasanaṃ vinā //

muhūrtam atha viśramya tasya pārśve śacīpateḥ N17: °pat(i)*e*ḥ /
svargaṃ vihartum uttasthau svarvāsiparicoditaḥ //

svargaśriyaṃ samālokya lolalocanalāñchitam /
straiṇaṃ draṣṭuṃ jagāmāsau nalinīm iva sārasaḥ N17: *straiṇaṃ → sārasaḥ* //

tatra tām mṛgaśāvākṣīṃ kāntām adhyāgatām asau /
dadarśa vipināntaḥsthām bhṛṅgaś cūtalatām iva //

tām ālokya lasallolavilāsavalitākṛtim /
āsīd vilīyamānāṅgo jyotsnayendumaṇir yathā //

vilīyamānasarvāṅgas tām avaikṣata kāminīm /
candrakānta iva jyotsnāṃ śītalāṃ khe vilāsinīm //

tenāvalokitā sāpi tatparāyaṇatāṃ gatā /
niśānte cakravākena kāntena parikūjitā N17: *pari*kū° //

rasād vikasator N17: vikas(i)ato*r* nūnam anyoḥnyam anuraktayoḥ /
prātar arkanalinyor yā śobhā saiva tayor abhūt //

saṅkalpitārthadāyitvād deśasya madanena sā /
sarvāṅgaṃ vivaśīkṛtya śukrāyaiva samarpitā //

petuḥ smaraśarās tasyā mṛduṣv aṅgeṣu bhūriśaḥ /
palāśeṣv iva padminyā dhārā navapayomucaḥ (vana)*nava*pa⟨th⟩[y]omu° //

sā babhūva smarādhūtā lolālivalayālakā /
mandavātavinunnāyā mañjaryāḥ sahadharmiṇī //

nīlanīrajanetrāṃ tāṃ haṃsavāraṇagāminīm /
madanaḥ kṣobhayām āsa pūraḥ kamalinīm iva //

atha tāṃ tādṛśīṃ dṛṣṭvā śukraḥ saṅkalpitārthabhāk /
tamaḥ saṅkalpayām āsa saṃhāram iva bhūtakṛt //

triviṣṭapasya deśo ḥsau babhūva timirākulaḥ /
bhūlokasyāndhatamaso lokālokataṭo yathā //

lajjāndhakāratīkṣṇāṃśau tasmiṃs timiramaṇḍale /
pratiṣṭhām āgate tasya mithunasyeva manmathe //

teṣu sarveṣu bhūteṣu gateṣv abhimatāṃ diśam /
tasmāt pradeśād bhūlokaṃ dinānte vihageṣv iva //

sā dīrghadhavalāpāṅgā pravṛddhamadanā tathā /
ājagāma bhṛgoḥ putram mayūrī vāridaṃ yathā //

dhavalāgāramadhyasthe paryaṅke parikalpite /
viveśa bhārgavas tatra kṣīroda iva mādhavaḥ //

sā pādāv avalambyāsya vivaśeva N17: °ś(o)eva varānanā /
rarāja ca surebhasya pādalagneva padminī //

uvāca cedaṃ lalitaṃ lasatsnehotkayā girā /
vaco madhuram ānandi vilāsi valitākṣaram //

paśyāmalenduvadana maṇḍalīkṛtakārmukaḥ /
abalām anubadhnāti mām eṣa kimanaṅgakaḥ //

pāhi mām abalāṃ nātha dīnāṃ tvaccharaṇām iha /
kṛpaṇāśvāsanaṃ sādho viddhi saccaritavratam //

snehadṛṣṭim ajānadbhir mūḍhair eva mahāmate /
praṇayā avagaṇyante na rasajñaiḥ kadācana //

aśaṅkitopasampannaḥ praṇayo ḥnyoḥnyaraktayoḥ /
adhaḥkaroti niṣyandaṃ cāndram āsvāditam priya //

na tathā sukhayaty eṣā cetas tribhuvaneśatā /
yathā parasparānandī snehaḥ prathamaraktayoḥ //

tvatpādasparśaneneyaṃ samāśvastāsmi mānada /
candrapādaparāmṛṣṭā yathā niśi kumudvatī //

saṃsparśāmṛtapānena tava jīvāmi sundara /
candrāṃśurasapānena cakorī capalā yathā //

mām imāṃ caraṇālīnām bhramarīṃ karapallavaiḥ /
āliṅgyāmṛtasampūrṇe satpadmahṛdaye N17: °hṛ*da*ye kuru //

ity uktvā puṣpamṛdvaṅgī sā tasya patitorasi /
vyāghūrṇitālinayanā sutarāv iva mañjarī //

tau dampatī tatra vilāsakāntau vilesatus tāsu vanasthalīṣu N17: °l*ī*ṣu /
kiñjalkagaurānilaghūrṇitāsu N17: °rṇi*tā*su mattau dvirephāv iva padminīṣu //