Mokṣopāyaṭīkā · Chapter 2.12

paripūrṇamanā mānyaḥ praṣṭuṃ jānāsi rāghava /
vetsi coktaṃ ca tenāhaṃ pravṛtto vaktum ādarāt //

rajastamobhyāṃ rahitāṃ śuddhasattvānupātinīm °ān[u]pā° /
matim ātmani saṃsthāpya jñānaṃ śrotuṃ sthiro bhava //

vidyate tvayi sarvaiva pṛcchakasya guṇāvalī /
vaktur guṇālī ca mayi ratnaśrīr jaladhau yathā //

āttavān asi vairāgyaṃ vivekāt saṅgajaṃ muneḥ |
candrakānta ivārdratvaṃ lagnacandrakarotkaraḥ ||

ciram ā śaiśavād eva tavābhyāso 'sti sadguṇaiḥ /
śuddhaḥ śuddhasya dīrghaiś ca padmasyevātisaṃtataiḥ //

ataḥ śṛṇu kathāṃ vakṣye tvam evāsyā hi bhājanam /
na hi candraṃ vinā śuddhā savikāsā kumudvatī //

ye kecana samārambhā yāś ca kāścana dṛṣṭayaḥ /
te ca tāś ca pade dṛṣṭe niḥśeṣaṃ yānti vai śamam //

yadi vijñānaviśrāntir na bhaved bhavyacetasaḥ /
tad asyāṃ saṃsṛtau sādhuś cintāṃ soḍhuṃ saheta kaḥ //

paraprāptyā vilīyante sarvā mananavṛttayaḥ /
kalpāntārkagaṇāsaṅgāt kulaśailaśilā ivā //

duḥsahā rāma saṃsāraviṣāveśaviṣūcikā /
yogagāruḍamantreṇa pāvanena praśāmyati //

vikautukā vigatavikalpaviplavā yathā sthitā hariharapadmajādayaḥ /
narottamāḥ samadhigatātmadīpakās tathā sthitā jagati vibuddhabuddhayaḥ //

parikṣīṇe mohe galati ca ghane 'jñānajalade parijñāte tattve samadhigata ātmany abhimate /
vicāryāryaiḥ sārdhaṃ galitavapuṣor vai sadasator dhiyā dṛṣṭe tattve ramaṇam aṭanaṃ jāgatam idam //

prasanne cittattve hṛdi savibhave valgati pare samābhogībhūtāsv akhilakalanādṛṣṭiṣu puraḥ /
śamaṃ yāntīṣv antaḥkaraṇaghaṭanāsv āhitarasaṃ dhiyā dṛṣṭe tattve ramaṇam aṭanaṃ jāgatam idam //

rathaḥ sphāro dehas turagaracanā cendriyagatiḥ parispando vātād aham akalitānantaviṣamaḥ /
paro vārvā dehī jagati viharāmīty anaghayā dhiyā dṛṣṭe tattve ramaṇam aṭanaṃ jāgatam idaṃ //