Mokṣopāya · Chapter 6.120

hyo dine hi mayā praśnaẖ kṛta āsīn munīśvara /
upaśāntiprakaraṇaprasare sa yathā kila //

anantasyātmatattvasya kalaṅkakalanā kutaḥ /
abdher agādharūpasya rajorāśiẖ kuto bhavet //

tatroktaṃ bhavatā brahman mayy akālaikacodake /
siddhāntakāla evāsya praśnasyottaravāg iti //

tad adya bhagavaṃs taṃ me hṛdayāc chinddhi saṃśayam /
vākyaraśmibhir āśītaiẖ khān niśīva śaśī tamaḥ //

tvadvākyāmṛtapānena saṃśayāṃśāpamṛtyavaḥ /
aśeṣeṇa vinaṣṭā me varṣaṇeneva pāṃsavaḥ //

kṣamānavavadhūkāntaṃ tvāṃ pṛcchāmi tathāpy aham /
na rājate svayaṃ jñātaṃ jñānaṃ gurugiraṃ vinā //

rāma rājīvapattrākṣa sādhu saṃsmṛtavān asi /
ke nāma vā samārambhāḫ prājñasyāyānti vandhyatām //

kṣamaudāryaśamaprāyair guṇair yāto 'si pātratām /
śāradaiś śālisaundaryaiś śrīmattām iva bhūtalam //

bhājanaṃ tvaṃ pavitrāṇāṃ siddhāntavacasāṃ sthitaḥ /
suraktakaṇṭhagītīnāṃ rāgaraktamanā iva //

śrutvātmajñānasiddhāntaṃ tvam adyārdhaprabuddhavat /
na kriyādvaitadoṣeṇa gacchasy ubhayanaṣṭatām //

amahātmā hi vedāntasiddhāntāvagatāv itaḥ /
sarvaṃ brahmeti saṃyāti karmādvaitavaśād adhaḥ //

kṣamādiguṇapūtātmā mahātmā tvādṛśas tu yaḥ /
sarvaṃ brahmeti nirṇīya svabhāvādvaitam ety alam //

karmādvaitam anādṛtya nābhivāñchati nojjhati /
ātmatattvaikabhāvitvāt samatām eti kevalam //

sarveṣām eva śāstrāṇāṃ sarvāsām abhito dṛśām /
śṛṇu rāghava siddhāntam ātmajñānaikadīpakam //

jantur na jāyate yena bhāvitena manāg api /
bhavya evāṅga nābhavyo bhṛṣṭaṃ bījam ivoṣare //

idaṃ hi kathayanty uccair bodhaṃ param upāgatāḥ /
vayaṃ svayaṃ ca jānīmaś śāstram evaṃ ca saṃsthitam //

na tattvātattvayor bhedas taraṅgapayasor iva /
na satyāsatyayor bhedo jāgratsvapnārkayor iva //

sattāyāṃ na tu bhedo 'sti bhedo yaẖ kalpitas tv ayam /
vikalpo na kvacit satyas sattāmātram ato 'khilam //

na satyāsatyayor bhedas sattāyām aṅga dṛśyate /
saṅkalpāntaraśailendrabāhyaśailendrayor iva //

saṃvinmātraṃ hi puruṣo deho nāma na vidyate /
arthakriyā tadarthā ca saṃvidarthena pūryate //

tad eva kalpitākāram agendrādīva dṛśyate /
asadrūpaśarīrārtham arthaẖ ka itaraiẖ kramaiḥ //

antassvānubhavānandaphalā niśśeṣataẖ kriyāḥ /
samagrāṇāṃ padārthānām āsavādyanubhūtivat //

astīha kiñcid evaikaṃ na dvitīyāsti kalpanā /
nirmalo nitya ātmāsti yo nāstīva vyavasthitaḥ //

naiva tasya malaṃ nāṅko na vicchedo na vastutā /
na sattā nāpi cāsattā tvattā mattā na caiva ca //

ātmaivāstīha nānyo 'sti tyaja rāmetarāṃ dhiyam /
nirdvitvo 'tha nirekatvas samo nityodito bhava //

tad ete bhagavan brūhi manobuddhyādayaẖ katham /
saṃsthitā yair iha proktam idaṃ śāstraṃ tvayā mayi //

śāstrasaṃvyavahārārthaṃ śabdarāśiḫ prakalpitaḥ /
mithyaiṣa cittabuddhyādyo na rāma paramārthataḥ //

... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... /
citsattāmātram evaitat parākāśātmakaṃ tathā //

apsattāmātram evaitad vīcyāvartādikaṃ yathā /
sarvo jagatpadārthaughaś cidākāśātmakas tathā //

... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... /
yathā svapne purānīkaṃ spandane vā yathānilaḥ //

nityoditaṃ vimalarūpam anantam ādyaṃ brahmāsti netarakalākalanaṃ hi kiñcit /
ity eva bhāvaya nirañjanatām upeto nirvāṇam ehi sakalāmalaśāntavṛttiḥ //

anāmayaṃ brahma samastakalpakāryaikabījaṃ paramāṇurūpam /
bṛhac ca tad bṛṃhitasarvabhāvaṃ kham asti nāstīva yad asti kiñcit //

anyat kvacit kiñcid idaṃ kadācin na sambhavaty eva sad apy asac ca /
ity eva sādho dṛḍhaniścayo 'ntas sthitvā gatāśaṅkavilāsam āssva //

antarmukhas san satataṃ samastaṃ kurvan bahissthaṃ khalu kāryajātam /
na khedam āyāsi kadācid eva vyomnas samāṃ saṃsthitim abhyupaiṣi //