Mānavagṛhyasūtra · Chapter 1.14

iti trayodaśaḥ khaṇḍaḥ //13//
caturdaśaḥ khaṇḍaḥ
aparasminnahaḥ saṃdhau gṛhānpratipādayīta

pratibrahmanniti pratyavarohati

maṅgalāni prādurbhavanti

goṣṭhātsantatāmulaparājiṃ stṛṇāti

rathādadhyopāsanāt--
yeṣvadhyeti pravasanyeṣu saumanasaṃ mahat /
tenopavhayāmahe te no jānantvāgatam //
iti tayābhyupaiti

gṛhānahṃ sumanasaḥ prapadye vīraṃ hi vīravataḥ suśevā
irāṃvahantī ghṛtamukṣamāṇāsteṣvahaṃ sumanāḥ saṃ vasāma //
ityabhyāhitīgniṃsohakaṃ sauṣadhamāvasathaṃ pratipadyate rohiṇyā mūlena vā yadvā puṇyoktam

paścādagne rohite carmaṇyānaḍuhe prāggrīve lomato darbhānastīrya teṣu vadhūmupaveśayatyapi vā darbheṣveva

athāsyai brahmacārimamupastha āveśayati-
somenādityā balinaḥ somena pṛthivī mahī
asau nakṣatrāṇāmeṣāmupasthe soma āhitaḥ //
iti

athāsya tilataṇḍulānāṃ phalamiśrāṇāmañjaliṃ pūrayitvotthāpyāthāsyai dhrumaruṅatīṃ jīvattīṃ saptaṛṣīniti darśayet

acyutā dhruvā dhruvapatnī druvaṃ paśyema sarvataḥ
dhruvāsaḥ parvatā ime dhruvā strī patikuleyam //
iti tasyāṃ samīkṣamāṇāyāṃjapati

śvabhūte prājāpatyaṃ payasi sthālīpākaṃ śrapayitvā tasya juhoti /
ājyaśeṣe dadhisamānīya tena hutaśeṣaṇa

cakrīvānaḍuhau vā me vāṅmaitu te manaḥ
cākravākaṃ saṃ vananaṃ tannau saṃ vananaṃ kṛtam-
iti yajamānastriḥ prāśnātyavaśiṣṭaṃ tūṣṇīṃ patnī

aparānhe piṇḍapitṛyajñaḥ sa vyākhyātaḥ

saṃvatsaraṃ brahmacaryaṃ carato dvādaśarātraṃ trirātramekakarātraṃ vā

athāsyai gṛhān visṛjet

yokrāśaṃ viṣāya tau saṃnipātayet-
apaśyaṃ tvā manasā dīdhyānāṃ svāyāṃ tanuṃṛtviye bādhamānām /
upa māmuccā yuvatirbabhūyāḥ prajāyasva prajāyasva prajayā putrakāme //
prajāpatistanvaṃ me juṣasva tvaṣṭā devaiḥ sahamāna indraḥ /
viśvedevairṛtubhiḥ saṃ vidānaḥ puṃsāṃ bahūnāṃ mātarau syāva //
ahaṃ garbha madadhāmoṣadhīṣvahaṃ viśveṣu bhuvaneṣvantaḥ /
ahaṃ prajā ajanayaṃ pṛthivyā haṃ janibhyo aparīṣu putrān //
iti stryādivyatyāsaṃ japati

karaditi bhasahamabhibhṛśati

jananītyupajananamaṃ

bṛhaditi jātaṃ pratiṣṭhitam

etena dharmeṇa ṛtāvṛtau saṃnipātayet