मानवगृह्यसूत्र · अध्याय 1.14

इति त्रयोदशः खण्डः ॥13॥
चतुर्दशः खण्डः
अपरस्मिन्नहः संधौ गृहान्प्रतिपादयीत

प्रतिब्रह्मन्निति प्रत्यवरोहति

मङ्गलानि प्रादुर्भवन्ति

गोष्ठात्सन्ततामुलपराजिं स्तृणाति

रथादध्योपासनात्--
येष्वध्येति प्रवसन्येषु सौमनसं महत् ।
तेनोपव्हयामहे ते नो जानन्त्वागतम् ॥
इति तयाभ्युपैति

गृहानह्ं सुमनसः प्रपद्ये वीरं हि वीरवतः सुशेवा
इरांवहन्ती घृतमुक्षमाणास्तेष्वहं सुमनाः सं वसाम ॥
इत्यभ्याहितीग्निंसोहकं सौषधमावसथं प्रतिपद्यते रोहिण्या मूलेन वा यद्वा पुण्योक्तम्

पश्चादग्ने रोहिते चर्मण्यानडुहे प्राग्ग्रीवे लोमतो दर्भानस्तीर्य तेषु वधूमुपवेशयत्यपि वा दर्भेष्वेव

अथास्यै ब्रह्मचारिममुपस्थ आवेशयति-
सोमेनादित्या बलिनः सोमेन पृथिवी मही
असौ नक्षत्राणामेषामुपस्थे सोम आहितः ॥
इति

अथास्य तिलतण्डुलानां फलमिश्राणामञ्जलिं पूरयित्वोत्थाप्याथास्यै ध्रुमरुङतीं जीवत्तीं सप्तऋषीनिति दर्शयेत्

अच्युता ध्रुवा ध्रुवपत्नी द्रुवं पश्येम सर्वतः
ध्रुवासः पर्वता इमे ध्रुवा स्त्री पतिकुलेयम् ॥
इति तस्यां समीक्षमाणायांजपति

श्वभूते प्राजापत्यं पयसि स्थालीपाकं श्रपयित्वा तस्य जुहोति ।
आज्यशेषे दधिसमानीय तेन हुतशेषण

चक्रीवानडुहौ वा मे वाङ्मैतु ते मनः
चाक्रवाकं सं वननं तन्नौ सं वननं कृतम्-
इति यजमानस्त्रिः प्राश्नात्यवशिष्टं तूष्णीं पत्नी

अपरान्हे पिण्डपितृयज्ञः स व्याख्यातः

संवत्सरं ब्रह्मचर्यं चरतो द्वादशरात्रं त्रिरात्रमेककरात्रं वा

अथास्यै गृहान् विसृजेत्

योक्राशं विषाय तौ संनिपातयेत्-
अपश्यं त्वा मनसा दीध्यानां स्वायां तनुंऋत्विये बाधमानाम् ।
उप मामुच्चा युवतिर्बभूयाः प्रजायस्व प्रजायस्व प्रजया पुत्रकामे ॥
प्रजापतिस्तन्वं मे जुषस्व त्वष्टा देवैः सहमान इन्द्रः ।
विश्वेदेवैरृतुभिः सं विदानः पुंसां बहूनां मातरौ स्याव ॥
अहं गर्भ मदधामोषधीष्वहं विश्वेषु भुवनेष्वन्तः ।
अहं प्रजा अजनयं पृथिव्या हं जनिभ्यो अपरीषु पुत्रान् ॥
इति स्त्र्यादिव्यत्यासं जपति

करदिति भसहमभिभृशति

जननीत्युपजननमं

बृहदिति जातं प्रतिष्ठितम्

एतेन धर्मेण ऋतावृतौ संनिपातयेत्