Mahabharata · Chapter 7.88

vyūḍheṣu tava sainyeṣu samutkruṣṭeṣu māriṣa /
tāḍyamānāsu bherīṣu mṛdaṅgeṣvānakeṣu ca //

anīkānāṃ ca saṃhrāde vāditrāṇāṃ ca niḥsvane /
pradhmāpiteṣu śaṅkheṣu sannāde romaharṣaṇe //

pragṛhīteṣu śastreṣu bhārateṣu yuyutsuṣu /
raudre muhūrte samprāpte savyasācī vyadṛśyata //

balānāṃ vāyasānāṃ ca purastātsavyasācinaḥ /
piśitāsṛgbhujāṃ saṅghāḥ pralīyante sahasraśaḥ //

mṛgāśca ghorasannādaḥ śivāścāśivadarśanāḥ //
dakṣiṇena prayātānāmasmākaṃ neduradhvani //

lokakṣaye mahārāja yādṛśāstādṛśā hi te /
aśivā dhārtarāṣṭrāṇāṃ śivāḥ pārthasya saṃyuge //

sanirghātā jvalantyaśca peturulkāḥ sahasraśaḥ /
cacāla ca mahī kṛtsnā bhaye ghore samutthite //

viṣvagvātāḥ sanīhārā rūkṣāḥ śarkarakarṣiṇaḥ /
vavurāyāti kaunteye saṅgrāme samupasthite //

nākuliśca śatānīko dhṛṣṭadyumnaśca pārṣataḥ /
pāṇḍavānāmanīkāni prājñau tau vyūhatustadā //

tato rathasahasreṇa dviradānāṃ śatena ca /
tribhiraśvasahasraiśca padātīnāṃ śataiḥ śataiḥ //

adhyardhamātre dhanuṣāṃ sahasre tanayastava /
agrataḥ sarvasainyānāṃ sthitvā durmarṣaṇo'bravīt //

adya gāṇḍīvadhanvānaṃ tapantaṃ yuddhadurmadam /
ahamāvārayiṣyāmi veleva makarālayam //

adya paśyantu saṅgrāme dhanañjayamamarṣaṇam /
viṣaktaṃ mayi durdharṣaṃ bhinnaṃ kumbhamivāśmani //

tiṣṭhadhvaṃ rathino yūyaṃ saṅgrāmamabhikāṅkṣiṇaḥ /
yudhyāmi saṃhatānetānyaśo mānaṃ ca vardhayan //

evaṃ bruvanmahārāja mahātmā sa mahīpatiḥ /
maheṣvāsairvṛto rājanmaheṣvāso vyavasthitaḥ //

tato'rjuno mahārāja mahātmā mahatāṃ patiḥ /
mahārathasamākhyāto maheṣvāso vyavasthitaḥ //

kakṣāgniriva duḥsparśaḥ savajra iva vāsavaḥ /
daṇḍapāṇirivāsahyo mṛtyuḥ kālena coditaḥ //

śūlapāṇirivākṣobhyo varuṇaḥ pāśavāniva /
yugāntāgnirivārciṣmāndidhakṣuḥ sthāsnujaṅgamam //

krodhāmarṣabaloddhūto nivātakavacāntakaḥ /
yuddhe jetā sthitaḥ satye pārayiṣyanmahāvratam //

āmuktakavacaḥ khaṅgī jāmbūnadakirīṭabhṛt /
śubhramālyāmbaradharaḥ svaṅgadaścārukuṇ़ḍalaḥ //

rathapravaramāsthāya naro nārāyaṇānugaḥ /
vidhunvangāṇḍivaṃ saṅkhye babhau sūrya ivoditaḥ //

agrānīkasya so'dhyardha iṣupāte dhanañjayaḥ /
vyavasthāpya rathaṃ rājañśaṅkhaṃ dadhmau pratāpavān //

atha kṛṣṇo'pyasambhrāntaḥ pārthena saha māriṣa /
prādhmāpayatpāñcajanyaṃ śaṅkhapravaramojasā //

tayoḥ śaṅkhapraṇādena tava sainye viśāmpate /
āsansaṃhṛṣṭaromāṇaḥ kampitā gatacetasaḥ //

yathā trasyanti bhūtāni sarvāṇyaśaniniḥsvanāt /
tathā śaṅkhapraṇādena vitresustava sainikāḥ //

prasusruvuḥ śakṛnmūtraṃ vāhanāni ca sarvaśaḥ /
evaṃ savāhanaṃ sarvamāvignamabhavadbalam //

sīdanti sma narā rājañśaṅkhaśabdena māriṣa /
visañjñāścābhavankecitkecidrājanvitatrasuḥ //

tataḥ kapirmahānādaṃ sahabhūtairdhvajālayaiḥ /
akarodvyāditāsyaśca bhīṣayaṃstava sainikān //

tataḥ śaṅkhāśca bheryaśca mṛdaṅgāścānakaiḥ saha /
punarevābhyahanyanta tava sainyapraharṣaṇāḥ //

nānāvāditrasaṃhādaiḥ kṣveḍitāsphoṭitākulaiḥ /
siṃhanādaiḥ samutkruṣṭaiḥ samādhūtairmahārathaiḥ //

tasmiṃstu tumule śabde bhīrūṇāṃ bhayavardhane /
atīva hṛṣṭo dāśārhamabravītpākaśāsaniḥ //