Mahabharata · Chapter 7.186

tato duryodhano dromamabhigamyābravīdidam /
amarṣavaśamāpanno janayanharṣatejasī //
duryodhana uvāca /

na marṣaṇīyāḥ saṅgrāme viśramantaḥ śramānvitāḥ /
sapatnā glānamanaso labdhalakṣā viśeṣataḥ //

yattu marṣitamasmābhirbhavataḥ priyakāmyayā /
ta ete pariviśrāntāḥ pāṇḍavā balavattarāḥ //

sarvathā parihīnāḥ sma tejasā ca balena ca /
bhavatā pālyamānāste vivardhante punaḥpunaḥ //

divyānyastrāṇi sarvāṇi brāhmādīni ca yāni ha /
tāni sarvāmi tiṣṭhanti bhavatyeva viśeṣataḥ //

na pāṇḍaveyā na vayaṃ nānye loke dhanurdharāḥ /
yudhyamānasya te tulyāḥ satyametadbravīmi te //

sasurāsuragandharvānimām̐lokāndvijottama /
sarvāstravidbhavānhanyāddivyairastrairna saṃśayaḥ //

sa bhavānmarṣayatyenāṃstava tulyānavetya ca /
śiṣyatvaṃ vā puraskṛtya mama vā mandabhāgyatām //
sañjaya uvāca /

evamuddharṣito droṇaḥ kopitaśca sutena te /
samanyurabravīdrājanduryodhanamidaṃ vacaḥ //

sthaviraḥ sanparaṃ śaktyā ghaṭe duryodhanāhave / ataḥ paraṃ mayā kāryaṃ kṣudraṃ vijayagṛddhinā /
anastravidayaṃ sarvo hantavyo'stravidā janaḥ //

yadbhavānmanyate cāpi śubhaṃ vā yadi vā'śubham /
tadvai kartā'smi kauravya vacanāttava nānyathā //

nihatya sarvapāñcālānyuddhe kṛtvā parākramam /
vimokṣye kavacaṃ rājansatyenāyudhamālabhe //

manyase yacca kaunteyamarjunaṃ śrāntamāhave /
tasya vīryaṃ mahābāho śṛṇu satyena kaurava //

taṃ na devā na gandharvā na yakṣā na ca rākṣasāḥ /
utsahante raṇe jetuṃ kupitaṃ savyasācinam //

khāṇḍave yena bhagavānpratyudyātaḥ sureśvaraḥ /
sāyakairvāritaścāpi varṣamāṇo mahātmanā //

yakṣā nāgāstathā daityā ye cānye balagarvitāḥ /
nihatāḥ puruṣendreṇa taccāpi viditaṃ tava //

gandharvā ghoṣayātrāyāṃ citrasenādayo jitāḥ /
yūyaṃ tairhriyamāṇāśca mokṣitā dṛḍhadhanvanā //

nivātakavacāścāpi devānāṃ śatravastathā /
surairavadhyāḥ saṅgrāme tena vīreṇa nirjitāḥ //

dānavānāṃ sahasrāṇi hiraṇyapuravāsinām /
vijigye puruṣavyāghraḥ sa śakyo mānuṣaiḥ katham //

pratyakṣaṃ caiva te sarvaṃ yathā balamidaṃ tava /
kṣapitaṃ pāṇḍuputreṇa ceṣṭatāṃ no viśāmpate //
sañjaya uvāca /

taṃ tadā'bhipraśaṃsantamarjunaṃ kupitastadā /
droṇaṃ tava suto rājanpunarevedamabravīt //

ahaṃ duḥśāsanaḥ karṇaḥ śakunirmātulaśca me / haniṣyāmo'rjunaṃ saṅkhye dvidhā kṛtvā'dya bhāratīm /
tiṣṭha sa tvaṃ mahābāho nityaṃ śiṣyaḥ priyastava //

tasya tadvacanaṃ śrutvā bhāradvājo hasanniva /
anvavartata rājānaṃ svasti te'stviti cābravīt //

ko hi gāṇḍīvadhanvānaṃ jvalantamiva tejasā /
akṣayaṃ kṣapayetkaścitkṣatriyaḥ kṣatriyarṣabham //

taṃ na vittapatirnendro na yamo na jaleśvaraḥ /
nāsuroragarakṣāṃsi kṣapayeyuḥ sahāyudham //

mūḍhāstvetāni bhāṣante yānīmānyāttha bhārata /
yuddhe hyarjunamāsādya svastimānko vrajedgṛhān //

tvaṃ tu sarvābhiśaṅkitvānniṣṭhuraḥ pāpaniścayaḥ /
śreyasastvaddhite yuktāṃstattadvaktumihecchasi //

gaccha tvamapi kaunteyamātmārthe jahi māciram /
tvamapyāśaṃsase yoddhuṃ kulajaḥ kṣatriyo hyasi //

imānkiṃ kṣatriyānsarvānghātayiṣyasyanāgasaḥ /
tvasya mūlaṃ vairasya tasmādāsādayārjunam //

eṣa te mātulaḥ prājñaḥ kṣatradharmamanuvrataḥ /
durdyutadevī gāndhāre prayātvarjunamāhave //

eṣo'kṣakuśalo jihmo dyūtakṛtkitavaḥ śaṭhaḥ /
devitā nikṛtiprajño yudhi jeṣyati pāṇḍavān //

tvayā kathitamatyarthaṃ karṇena saha hṛṣṭavat /
asakṛcchūnyavanmohādvṛtarāṣṭrasya śṛṇvataḥ //

ahaṃ ca tāta karṇaśca bhrātā duḥśānaśca me /
pāṇḍuputrānhaniṣyāmaḥ sahitāḥ samare trayaḥ //

iti te katthamānasya śrutaṃ saṃsadisaṃsadi /
anutiṣṭha pratijñāṃ tāṃ satyavāgbhava taiḥ saha //

eṣa te pāṇḍavaḥ śatruraviśaṅko'grataḥ sthitaḥ /
kṣatradharmamavekṣasva ślāghyastava vadho jayāt //

dattaṃ bhuktamadhītaṃ ca prāptamaiśvaryamīpsitam /
kṛtakṛtyo'nṛṇaścāsi mā bhairyudhyasva pāṇḍavam //

ityuktvā samare droṇo nyavartata yataḥ pare /
dvaidhīkṛtya tataḥ senāṃ yuddhaṃ samabhavattadā //