Mahabharata · Chapter 7.165

prakāśite tadā loke rajasā tamasāvṛte /
samājagmuratho vīrāḥ parasparavadhaiṣiṇaḥ //

te sametya raṇe rājañśastraprāsāsidhāriṇaḥ /
parasparamudaikṣanta parasparakṛtāgasaḥ //

pradīpānāṃ sahasraiśca dīpyamānaiḥ samantataḥ /
ratnācitaiḥ svarṇadaṇḍairgandhatailāvasiñcitaiḥ //

devagandharvadīpādyaiḥ prabhābhiradhikojjvalaiḥ /
virarāja tadā bhūmirgrahairdyauriva bhārata //

ulkāśataiḥ prajvalitai raṇabhūmirvyarājata /
dahyamāneva lokānāmabhāve ca vasundharā //

vyadīpyanta diśaḥ sarvāḥ pradīpaistaiḥ samantataḥ /
varṣāpradoṣe khadyotairvṛtā vṛkṣā ivābabhuḥ //

asajjanta tato vīrā vireṣveva pṛthakpṛthak / nāgā nāgaiḥ samājagmusturagā hayasādibhiḥ /
rathā rathavaraireva samajagmurmudā yutāḥ //

tasminrātrimukhe ghore tava putrasya śāsanāt /
caturaṅgasya sainyasya sampātaśca mahāranabhūt //

tato'rjuno mahārāja kauravāṇāmanīkinīm /
vyadhamattvarayā yuktaḥ kṣapayansarvapārthivān //
dhṛtarāṣṭra uvāca /

tasminpraviṣṭe saṃrabdhe mama putrasya vāhinīm /
amṛṣyamāṇe durdharṣe kathamāsīnmano hi vaḥ //

kimakurvata sainyāni praviṣṭe paraṣīḍane /
duryodhanaśca kiṃ kṛtyaṃ prāptakālamamanyata //

ke cainaṃ samare vīraṃ pratyudyayurarindamāḥ /
droṇaṃ ca ke vyarakṣanta praviṣṭe śvetavāhane //

ke'rakṣandakṣiṇaṃ cakraṃ ke ca droṇasya savyataḥ / ke pṛṣṭhataścāpyabhavanvīrā vīrānvinighnataḥ /
ke purastādagacchanta nighnantaḥ śāstravānraṇe //

yatprāviśanmaheṣvāsaḥ pāñcālanāparājitāḥ /
nṛtyanniva naravyāghro rathamārgeṣu vīryavān //

yo dadāha śarairdroṇaḥ pāñcālānāṃ rathavrajān /
dhūmaketuriva kruddhaḥ kathaṃ mṛtyumupeyivān //

avyagrāneva hi parānkathayasyaparājitān /
hṛṣṭānudīrṇānsaṅgrāme na tathā sūta māmakān //

hatāṃścaiva vidīrṇāṃśca viprakīrṇāṃśca śaṃsasi /
rathino virathāṃścaiva kṛtānyudveṣu māmakān //
sañjaya uvāca /

droṇasya matamājñāya yodvukāmasya tāṃ niśām /
duryodhano mahārāja vaśyānbhrātṝnuvāca ha //

karṇaṃ ca vṛṣasenaṃ ca madrarājaṃ ca kaurava /
durdharṣaṃ dīrghabāhuṃ ca ye ca teṣāṃ padānugāḥ //

droṇaṃ yattāḥ parākrāntāḥ sarve rakṣantu pṛṣṭhataḥ /
hārdikyo dakṣiṇaṃ cakraṃ śalyaścaivottaraṃ tathā //

trigartānāṃ ca ye śūrā hataśiṣṭā mahārathāḥ /
tāṃścaiva purataḥ sarvānputraste samacodayat //
duryodhana uvāca /

ācāryo hi susaṃyatto bhṛśaṃ yattāśca pāṇḍavāḥ /
taṃ rakṣata susaṃyattā nighnantaṃ śāstravānraṇe //

droṇo hi balavānyuddhe kṣiprahastaḥ pratāpavān /
nirjayettridaśānyuddhe kimu pārthānsasomakān //

te yūyaṃ sahitāḥ sarve bhṛśaṃ yattā mahārathāḥ /
droṇaṃ rakṣata pāñcālāddhṛṣṭadyumnānmahārathāt //

pāṇ़ḍavīyeṣu sainyeṣu na taṃ paśyāma kañcana /
yo yodhayedraṇe droṇaṃ dhṛṣṭadyumnādṛte pumān //

tasmātsarvātmanā manye bhāradvājasya rakṣaṇam /
suguptaḥ pāṇḍavānhanyātsṛñjayāṃśca sasomakān //

sṛñjayeṣvatha sarveṣu nihateṣu camūmukhe /
dhṛṣṭadyumnaṃ rame drauṇirhaniṣyati na saṃśayaḥ //

tathā'rjunaṃ ca rādheyo haniṣyati mahārathaḥ / bhīmasenamahaṃ cāpi yuddhejeṣyāmi dīkṣitaḥ /
śeṣāṃśca pāṇḍavānyodhāḥ prasabhaṃ hīnatejasaḥ //

soyaṃ mama jayo vyakto dīrghakālaṃ bhaviṣyati /
tasmādrakṣata saṅgrāme droṇameva mahāratham //

ityuktvā bharataśreṣṭha putro duryādhanastava /
vyādideśa tathā sainyaṃ tasmiṃstamasi dāruṇe //

tataḥ pravavṛte yuddhaṃ rātrau bharatasattama /
ubhayoḥ senayorghoraṃ parasparajigīṣayā //

arjunaḥ kauravaṃ sainyamarjunaṃ cāpi kauravāḥ /
nānāśastrasamāvāyairanyonyaṃ samapīḍayan //

drauṇiḥ pāñcālarājaṃ ca bhāradvājaśca sṛñjayān /
chādayāñcakrire saṅkhye śaraiḥ sannataparvabhiḥ //

pāṇḍupāñcālasainyānāṃ kauravāṇāṃ ca bhārata /
āsīnniṣṭānako ghoro nighnatāmitaretaram //

naivāsmābhistathā pūrvairdṛṣṭapūrvaṃ tathāvidham /
yuddhaṃ yādṛśamevāsīttāṃ rātri subhayāvaham //