Mahabharata · Chapter 7.102

duryodhanamatikrāntametaṃ paśya dhanañjaya /
āpadgatamimaṃ manye nāstyasya sadṛśo rathaḥ //

dūrapātī maheṣvāsaḥ kṛtāstro yuddhadurmadaḥ /
dṛḍhahastaścitrayodhī dhārtarāṣṭro mahābalaḥ //

atyantasukhasaṃvṛddho mānitaśca mahārathaiḥ /
kṛtī ca satataṃ pārtha nityaṃ dveṣṭi ca pāṇḍavān //

tena yuddhamahaṃ manye prāptakālaṃ tavānagha /
atra no dyūtamāyattaṃ vijayāyetarāya vā //

atra krodhaviṣaṃ pārtha vimuñca cirasambhṛtam //
eṣa mūlamanarthānāṃ pāṇ़vānāṃ mahātmanām //

so'yaṃ prāptastavākṣepaṃ paśya sāphalyamātmanaḥ /
kathaṃ hi rājā rājyārthī tvayā gaccheta saṃyugam //

diṣṭyā tvidānīṃ samprāpta eṣa te bāṇagocaram /
yathā'yaṃ jīvitaṃ jahyāttathā kuru dhanañjaya //

aiśvaryamadasammūḍho naiṣa duḥkhamupeyivān /
na ca te saṃyuge vīryaṃ jānāti puruṣarṣabha //

tvāṃ hi lokāstrayaḥ pārtha sasurāsuramānavāḥ /
notsahante raṇe jetuṃ kimutaikaḥ suyodhanaḥ //

sa diṣṭyā samanuprāptastava pārtha rathāntikam /
jahyenaṃ tvaṃ mahābāho yathā vṛtraṃ purandaraḥ //

eṣa hyanarthe satataṃ parākrāntastavānagha /
nikṛtyā dharmarājaṃ ca dyūte vañcitavānayam //

bahūni sunṛśaṃsāni kṛtānyetena mānada /
yuṣmāsu pāpamatinā apāpeṣvapi nityadā //

tamanāryaṃ sadā kruddhaṃ puruṣaṃ kāmarūpiṇam /
āryāṃ yuddhe matiṃ kṛtvā jahi pārthāvicārayan //

nikṛtyā rājyaharaṇaṃ vanavāsaṃ ca pāṇḍava /
parikleśaṃ ca kṛṣṇāyā hṛdi kṛtvā parākrama //

diṣṭyaiṣa tava bāṇānāṃ gocare parivartate /
pratighātāya kāryasya diṣṭyā ca yatate'grataḥ //

diṣṭyā jānāti saṅgrāme yoddhavyaṃ hi tvayā saha /
diṣṭyā ca saphalāḥ pārtha sarve kāmā hyakāmitāḥ //

tasmājjahi raṇe pārtha dhārtarāṣṭraṃ kulādhamam /
yathendreṇa hataḥ pūrvaṃ jambho devāsure mṛdhe //

asminhate tvayā sainyamanāthaṃ bhidyatāmidam /
vairasya diṣṭyā sahajaṃ mūlaṃ chindhi durātmanām //
sañjaya uvāca /

taṃ tathetyabravītpārthaḥ kṛtyarūpamidaṃ mama /
sarvamanyadanādṛtya gaccha yatra suyodhanaḥ //

yenaitaddīrghakālaṃ no bhuktaṃ rājyamakaṇṭakam /
apyasya yudhi vikramya cchindyāṃ mūrdhānamāhave //

api tasya hyanarhāyāḥ parikleśasya mādhava /
kṛṣṇāyāḥ śaknuyāṃ gantuṃ padaṃ keśapradharṣaṇe //

apyahaṃ tāni duḥkhāni pūrvavṛttāni mādhava /
duryodhanaṃ raṇe hatvā pratimokṣye kathañcana //

ityevaṃvādinau kṛṣṇau hṛṣṭau śvetānhayottamān /
preṣayāmāsatuḥ saṅkhye prepsantau taṃ narādhipam //

tayoḥ samīpaṃ samprāpya putraste bharatarṣabha /
na cakāra bhayaṃ prāpte bhaye mahati māriṣa //

tadasya kṣatriyāḥ karma sarva evābhyapūjayan /
yadarjunahṛṣīkeśau pratyudyātau nyavārayat //

tataḥ sarvasya sainyasya tāvakasya viśāmpate /
mahānādo hyabhūttatra dṛṣṭvā rājānamāhave //

tasmiñjanasamunnāde pravṛtte bhairave sati /
kadarthīkṛtya te putraḥ pratyamitramavārayat //

āvāritastu kaunteyastava putreṇa dhanvinā /
saṃrambhamagamadbhūyaḥ sa ca tasminparantapaḥ //

tau dṛṣṭvā pratisaṃrabdhau duryodhanadhanañjayau /
abhyavaikṣanta rājāno bhīmarūpāḥ samantataḥ //

dṛṣṭvā tu pārthaṃ saṃrabdhaṃ vāsudevaṃ ca māriṣa /
prahasanneva putraste yoddhukāmaḥ samāhvayat //

tataḥ prahṛṣṭo dāśārhaḥ pāṇḍavaśca dhanañjayaḥ /
vyakrośetāṃ mahānādaṃ dadhmatuścāmbujottamau //

tau hṛṣṭarūpau samprekṣya kauraveyāstu sarvaśaḥ /
nirāśāḥ samapadyanta putrasya tava jīvite //

śokamāpuḥ paraṃ caiva kuravaḥ sarva eva te /
amanyanta ca putraṃ te vaiśvānaramukhe hutam //

tathā tu dṛṣṭvā yodhāste prahṛṣṭau kṛṣṇapāṇḍavau /
hato rājā hato rājetyūcire ca bhayārditāḥ //

janasya sanninādaṃ tu śrutvā duryodhano'bravīt /
vyetu vo bhīrahaṃ kṛṣṇau preṣayiṣyāmi mṛtyave //

ityuktvā sainikānsarvāñjayāpekṣī narādhipaḥ /
pārthamābhāṣya saṃrambhādidaṃ vacanamabravīt //

pārtha yacchikṣitaṃ te'straṃ divyaṃ pārthivameva ca /
taddarśaya mayi kṣipraṃ yadi jāto'si pāṇ़ḍunā //

yadbalaṃ tava vīryaṃ ca keśavasya tathaiva ca /
tatkuruṣva mayi kṣipraṃ paśyāmastava pauruṣam //

asmatparokṣaṃ karmāṇi kṛtāni pravadanti te /
svāmisatkārayuktāni yāni tānīha darśaya //