Mahabharata · Chapter 5.77

uktaṃ yudhiṣṭhireṇaiva yāvadvācyaṃ janārdana /
tava vākyaṃ tu me śrutvā pratibhāti parantapa //

naiva praśamamatra tvaṃ manyase sukaraṃ prabho /
lobhādvā dhṛtarāṣṭrasya dainyādvā samupasthitāt //

aphalaṃ manyase vā'pi puruṣasya parākramam /
na cāntareṇa karmāṇi pauruṣeṇa balodayaḥ //

tadidaṃ bhāṣitaṃ vākyaṃ tathācana tathaiva tat /
na caitadevaṃ draṣṭavyamasādhyamapi kiñcana //

kiṃ caitanmanyase kṛcchramasmākamavasādakam /
kurvanti teṣāṃ karmāṇi yeṣāṃ nāsti phalodayaḥ //

sampādyamānaṃ samyakva syātkarma saphalaṃ prabho /
sa tathā kṛṣṇa vartasva yathā śarma bhavetparaiḥ //

pāṇḍavānāṃ kurūṇāṃ ca bhavānnaḥ prathamaḥ suhṛt /
surāṇāmasurāṇāṃ ca yathā vīra prajāpatiḥ //

kurūṇāṃ pāṇḍavānāṃ ca pratipatsva nirāmayam /
asmaddhitamanuṣṭhānaṃ manye tava na duṣkaram //

evaṃ ca kāryatāmeti kāryaṃ tava janārdana /
gamanādevameva tvaṃ kariṣyasi janārdana //

cikīrṣitamathānyatte tasminvīra durātmāni /
bhaviṣyati ca tatsarvaṃ yathā tava cikīrṣitam //

śarma taiḥ saha vā no'stu tava vā yaccikīrṣitam /
vicāryamāṇo yaḥ kāmastava kṛṣṇa sa no guruḥ //

na sa nārhati duṣṭātmā vadhaṃ sasutabāndhavaḥ /
yena dharmasute dṛṣṭā na sā śrīrupamarṣitā //

yaccāpyapaśyatopāyaṃ dharmiṣṭhaṃ madhusūdana /
upāyena nṛśaṃsena hṛtā durdyūtadevinā //

kathaṃ hi puruṣo jātaḥ kṣatriyeṣu dhanurdharaḥ /
samāhūto nivarteta prāṇatyāge'pyupasthite //

adharmeṇa jitāndṛṣṭvā vane pravṛjitāṃstathā /
vadhyatāṃ mama vārṣṇeya nirgato'sau suyodhanaḥ //

na caitadadbhutaṃ kṛṣṇa mitrārthe yaccikīrṣasi /
kriyā kathañca mukhyā syānmṛdunā cetareṇa vā //

athavā manyase jyāyānvadhasteṣāmanantaram /
tadeva kriyatāmāśu na vicāryamatastvayā //

jānāsi hi yathaitena draupadī pāpabuddhinā /
parikliṣṭā sabhāmadhye tacca tasyopamarṣitam //

sa nāma samyagvarteta pāṇḍaveṣviti mādhava /
na me sañjāyate buddhirbījamuptamivoṣare //

tasmādyanmanyase yuktaṃ pāṇḍavānāṃ hitaṃ ca yat /
tathā'śu kuru vārṣṇeya yannaḥ kāryamanantaram //