મહાભારત · અધ્યાય 5.77

ઉક્તં યુધિષ્ઠિરેણૈવ યાવદ્વાચ્યં જનાર્દન ।
તવ વાક્યં તુ મે શ્રુત્વા પ્રતિભાતિ પરન્તપ ॥

નૈવ પ્રશમમત્ર ત્વં મન્યસે સુકરં પ્રભો ।
લોભાદ્વા ધૃતરાષ્ટ્રસ્ય દૈન્યાદ્વા સમુપસ્થિતાત્ ॥

અફલં મન્યસે વાઽપિ પુરુષસ્ય પરાક્રમમ્ ।
ન ચાન્તરેણ કર્માણિ પૌરુષેણ બલોદયઃ ॥

તદિદં ભાષિતં વાક્યં તથાચન તથૈવ તત્ ।
ન ચૈતદેવં દ્રષ્ટવ્યમસાધ્યમપિ કિઞ્ચન ॥

કિં ચૈતન્મન્યસે કૃચ્છ્રમસ્માકમવસાદકમ્ ।
કુર્વન્તિ તેષાં કર્માણિ યેષાં નાસ્તિ ફલોદયઃ ॥

સમ્પાદ્યમાનં સમ્યક્વ સ્યાત્કર્મ સફલં પ્રભો ।
સ તથા કૃષ્ણ વર્તસ્વ યથા શર્મ ભવેત્પરૈઃ ॥

પાણ્ડવાનાં કુરૂણાં ચ ભવાન્નઃ પ્રથમઃ સુહૃત્ ।
સુરાણામસુરાણાં ચ યથા વીર પ્રજાપતિઃ ॥

કુરૂણાં પાણ્ડવાનાં ચ પ્રતિપત્સ્વ નિરામયમ્ ।
અસ્મદ્ધિતમનુષ્ઠાનં મન્યે તવ ન દુષ્કરમ્ ॥

એવં ચ કાર્યતામેતિ કાર્યં તવ જનાર્દન ।
ગમનાદેવમેવ ત્વં કરિષ્યસિ જનાર્દન ॥

ચિકીર્ષિતમથાન્યત્તે તસ્મિન્વીર દુરાત્માનિ ।
ભવિષ્યતિ ચ તત્સર્વં યથા તવ ચિકીર્ષિતમ્ ॥

શર્મ તૈઃ સહ વા નોઽસ્તુ તવ વા યચ્ચિકીર્ષિતમ્ ।
વિચાર્યમાણો યઃ કામસ્તવ કૃષ્ણ સ નો ગુરુઃ ॥

ન સ નાર્હતિ દુષ્ટાત્મા વધં સસુતબાન્ધવઃ ।
યેન ધર્મસુતે દૃષ્ટા ન સા શ્રીરુપમર્ષિતા ॥

યચ્ચાપ્યપશ્યતોપાયં ધર્મિષ્ઠં મધુસૂદન ।
ઉપાયેન નૃશંસેન હૃતા દુર્દ્યૂતદેવિના ॥

કથં હિ પુરુષો જાતઃ ક્ષત્રિયેષુ ધનુર્ધરઃ ।
સમાહૂતો નિવર્તેત પ્રાણત્યાગેઽપ્યુપસ્થિતે ॥

અધર્મેણ જિતાન્દૃષ્ટ્વા વને પ્રવૃજિતાંસ્તથા ।
વધ્યતાં મમ વાર્ષ્ણેય નિર્ગતોઽસૌ સુયોધનઃ ॥

ન ચૈતદદ્ભુતં કૃષ્ણ મિત્રાર્થે યચ્ચિકીર્ષસિ ।
ક્રિયા કથઞ્ચ મુખ્યા સ્યાન્મૃદુના ચેતરેણ વા ॥

અથવા મન્યસે જ્યાયાન્વધસ્તેષામનન્તરમ્ ।
તદેવ ક્રિયતામાશુ ન વિચાર્યમતસ્ત્વયા ॥

જાનાસિ હિ યથૈતેન દ્રૌપદી પાપબુદ્ધિના ।
પરિક્લિષ્ટા સભામધ્યે તચ્ચ તસ્યોપમર્ષિતમ્ ॥

સ નામ સમ્યગ્વર્તેત પાણ્ડવેષ્વિતિ માધવ ।
ન મે સઞ્જાયતે બુદ્ધિર્બીજમુપ્તમિવોષરે ॥

તસ્માદ્યન્મન્યસે યુક્તં પાણ્ડવાનાં હિતં ચ યત્ ।
તથાઽશુ કુરુ વાર્ષ્ણેય યન્નઃ કાર્યમનન્તરમ્ ॥