Mahabharata · Chapter 5.47

evaṃ sanatsujātena vidureṇa ca dhīmatā /
sārdhaṃ kathayato rājñaḥ sā vyatīyaya sarvarī //

tasyāṃ rajanyāṃ vyuṣṭāyāṃ rājānaḥ sarva eva te /
sabhāmāviviśurhṛṣṭāḥka sūtasyopadidṛkṣayā //

śuśrūṣamāṇāḥ pārthānāṃ vāco dharmārthasaṃhitāḥ /
dhṛtarāṣṭramukhāḥ sarve yayū rājansabhāṃ śubhām //

sudhāvadātāṃ vistīrṇāṃ kanakājirabhūṣitām /
candraprabhāṃ surucirāṃ siktāṃ cindanavāriṇā //

rucirairāsanaiḥ stīrṇāṃ kāñcanairdāravairapi /
aśmasāramayairdāntaiḥka svāstīrṇaiḥ sottaracchadaiḥ //

bhīṣmo droṇaḥ kṛpaḥ śalyaḥ kṛtavarmā jayadrathaḥ . aśvatthāmā vikarṇaśca somadattaśca bāhlikaḥ /

viduraśca mahāprājño yuyutsuśca mahārathaḥ / sarve ca sahitāḥ śūrāḥ pārthivā bharatarṣabha /
dhṛtarāṣṭraṃ puraskṛtya viviśustāṃ sabhāṃ śubhām //

duḥśāsanaścitrasenaḥ śakuniścāpi saubalaḥ /
durmukho duḥsahaḥ karṇa ulūko'tha viviṃśatiḥ //

kururājaṃ puraskṛtya duryodhanamamarṣaṇam /
viviśustāṃ sabhāṃ rājansurāḥ śakrasado yathā //

āviśadbhistadā rājañśūraiḥ parighabāhubhiḥ /
śuśubhe sā sabhā rajansiṃhairiva girerguhā //

te praviśya maheṣvāsāḥ sabhāṃ sarve mahaujasaḥ /
āsanāni vicitrāṇi bhejire sūryavarcasaḥ //

āsanastheṣu sarveṣu teṣu rājasu bhārata /
dvāḥstho nivedayāmāsa sūtaputramupasthitam //

ayaṃ saratha āyāti yo'yāsītpāṇḍavānprati /
dūto nastūrṇamāyāti saindhavaiḥ sādhuvāhibhiḥ //

// peyāya sa tu kṣipraṃ rathātpraskandya kuṇḍalī /
praviveśa sabhāṃ pūrṇāṃ mahīpālairmahātmabhiḥ //
sañjaya uvāca /

prāpto'smi pāṇḍavāngatvā taṃ vijānīta kauravāḥ /
yathāvayaḥ kurūnsarvānpratinandanti pāṇḍavāḥ //

abhivādayanti vṛddhāṃśca vayasyāṃśca vayasyavat /
punaścābhyavadanpārthāḥ pratipūjya yathāvayaḥ //

yathāhaṃ dhṛtarāṣṭreṇa śiṣṭaḥ pūrvamito gataḥ /
abravaṃ pāṇḍavāngatvā nātra kiñcana hāpitam //
dhṛtarāṣṭra uvāca /

pṛcchāmi tvāṃ sañjaya rājamadhye yadabravīdvākyamadīnasatvaḥ /
janārdanastāta yudhāṃ praṇetā durātmanāṃ jīvitacchinmahātmā //
sañjaya uvāca /

āgulphebhyo'bhisaṃvītaḥ prayato'haṃ kṛtāñjaliḥ /
śuddhāntaṃ prāviśaṃ rājannākhyāto narasiṃhayoḥ //

na cābhimanyurna yamau taṃ deśamabhijagmatuḥ /
yatra kṛṣṇau ca kṛṣṇā ca satyabhāmā ca bhāminī //

ubhau madhvāsavakṣībau varacandanarūṣitau /
stragviṇau varavastrāṅgau varābharaṇabhūṣitau //

naikaratnavicitraṃ ca kāñcanaṃ ca varāsanam /
nānāstaraṇasaṃstīrṇaṃ yatrāsāte nararṣabhau //

satyāṅkamupadhānaṃ tu kṛtvā śete janārdanaḥ / arjunāṅkagatau pādau keśavasyopalakṣaye /
arjunasya ca kṛṣṇāyāḥ śubhāyāścāṅkagāvubhau //

kāñcanaṃ pādapīṭhaṃ tu pārtho vai prādiśanmudā /
dāsībhyāmāhṛtaṃ mahyaṃ spṛṣṭvā bhūmāvupāviśam //

ūrdhvarekhāṅkitau pādau pārthasya śubhalakṣaṇau /
pādapīṭhādapahṛtau dhārayetāṃ varastriyau //

na nūnaṃ kalmaṣaṃ kiñcinmama karmasu vidyate /
strīratnābhyāṃ sametau yanmitho māmabhyabhāṣatām //

vismayo me mahānāsīdāstraṃ me bahusaṅgatam /
hṛṣṭāni caiva romāṇi dṛṣṭvā tau sahitāvubhau //

śyāmau bṛhantau taruṇau nāgāviva samucchritau /
ekaśayyāgatau dṛṣṭvā bhayaṃ me mahadāviśat //

tato'bhyacintayaṃ tatra dṛṣṭvā tau puruṣarṣabhau . saṅkalpo dharmarājasya nānavāpyo'sti kaścana /
nideśagāvimau yasya naranārāyaṇāvubhau //

satkṛtaścānnapānābhyāmācchanno labdhasatkriyaḥ /
añjaliṃ mūrdhni sandhāya sandeśaṃ cābhyacodayam //

dhanurdharocitenātha pāṇinaikaṃ salakṣaṇam /
pādamānāyayatpārthaḥ keśavasya yaśasvinaḥ //

indraketurivotthāya divyābharaṇabhūṣitaḥ /
indravīryopamaḥ kṛṣṇaḥ saṃviṣṭo mā'bhyabhāṣata //

sa vācaṃ vadatāṃ śreṣṭha ādade vacanakṣamām /
dīpanīṃ dhārtarāṣṭrāṇāṃ mṛdupūrvāṃ sudāruṇām //

bahiścarasya prāṇasya priyasya priyakāriṇaḥ /
matimānmatimāsthāya keśavaḥ sandadhe vacaḥ //

vacanaṃ vacanajñasya śikṣākṣarasamanvitam /
manaḥprahlādanaṃ śreṣṭhaṃ paścāddhṛdayatāpanam //
śrībhagavānuvāca /

sañjayaitadvaco brūyāḥ prāpya kṣatriyasaṃsadam /
śrṛṇvataḥ kuruvṛddhasya ācāryasya ca dhīmataḥ //

arthāṃstyajata pārtheṣu sukhamāpnuta kāmajam /
priyaṃ priyebhyaścarata rājā hi tvarate jaye //

yajadhvaṃ vividhairyajñairdakṣiṇāśca prayacchata /
putrerdāraiśca modadhvamāgataṃ vo mahadbhayam //

ṛṇaṃ pravṛddhamiva me hṛdayānnāpasarpati /
govindeti yadākrandatkṛṣṇā māṃ dūravāsinam //

tejomayaṃ durādharpaṃ bibhratā gāṇḍivaṃ dhanuḥ /
maddvitīyena pārthena vairaṃ vaḥ pratyupasthitam //

kṛṣṇasyaitadvacaḥ śrutvā mahanme bhayamāviśat /
tava putrasya lobhaṃ ca vardhamānaṃ prapaśyataḥ //

somendrasadṛśau vīrau tau mando nāvabudhyate /
bhīṣmadroṇāśrayāccaiva karṇasya ca vikatthanāt //