Mahabharata · Chapter 5.183

tato'haṃ niśi rājendra praṇamya śirasā tadā /
brāhmaṇānāṃ pitṝṇāṃ ca devatānāṃ ca sarvaśaḥ //

naktañcarāṇāṃ bhūtānāṃ rājanyānāṃ viśāmpate /
śayanaṃ prāpya rahite manasā samacintayam //

jāmadagnyena me yuddhamidaṃ paramadāruṇam /
ahāni ca bahūnyadya vartate sumahātyayam //

na ca rāmaṃ mahāvīryaṃ śaknomi raṇamūrdhani /
vijetuṃ samare vipraṃ jāmadagnyaṃ mahābalam //

yadi śakyo mayā jetuṃ jāmadagnyaḥ pratāpavān /
daivatāni prasannāni darśayantu niśāṃ mama //

tato niśi ca rājendra prasuptaḥ śaravikṣataḥ /
dakṣiṇeneha pārśvena prabhātasamaye tadā //

tato'haṃ vipramukhyaistairyairasmi patito rathāt /
utthāpito dhṛtaścaiva mā bhairiti ca sāntvitaḥ //

ta eva māṃ mahārāja svapne darśanametya vai /
parivāryābruvanvākyaṃ tannibodha kurūdvaha //

uttiṣṭha mā bhairgāṅgeya na bhayaṃ te'sti kiñcana /
rakṣāmahe tvāṃ kauravya svaśarīraṃ hi no bhavān //

na tvāṃ rāmo raṇe jetā jāmadagnyaḥ kathañcana /
tvameva samare rāmaṃ vijetā bharatarṣabha //

idamastraṃ sudayitaṃ pratyabhijñāsyate bhavān /
viditaṃ hi tavāpyetatpūrvasmindehadhāraṇe //

prājāpatyaṃ viśvakṛtaṃ prasvāpaṃ nāma bhārata /
na hīdaṃ veda rāmo'pi pṛthivyāṃ vā pumānkvacit //

tatsmarasva mahābāho bhṛśaṃ saṃyojayasva ca /
upasthāsyati rājendra svayameva tavānagha //

yena sarvānmahāvīryānpraśāsiṣyasi kaurava /
na ca rāmaḥ kṣayaṃ gantā tenāstreṇa narādhipa //

enasā na tu saṃyogaṃ prāpsyase jātu mānada /
svapsyate jāmadagnyo'sau tvadbāṇabalapīḍitaḥ //

tato jitvā tvamevainaṃ punarutthāpayiṣyasi /
astreṇa dayitenājau bhīṣma sambodhanena vai //

evaṃ kuruṣva kauravya prabhāte rathamāsthitaḥ /
prasuptaṃ vā mṛtaṃ veti tulyaṃ manyāmahe vayam //

na ca rāmeṇa martavyaṃ kadācidapi pārthiva /
tataḥ samutpannamidaṃ prasvāpaṃ yujyatāmiti //

ityuktvāntarhitā rājansarva eva dvijottamāḥ /
aṣṭau sadṛśarūpāste sarve bhāsuramūrtayaḥ //