મહાભારત · અધ્યાય 5.183
તતોઽહં નિશિ રાજેન્દ્ર પ્રણમ્ય શિરસા તદા ।
બ્રાહ્મણાનાં પિતૄણાં ચ દેવતાનાં ચ સર્વશઃ ॥
નક્તઞ્ચરાણાં ભૂતાનાં રાજન્યાનાં વિશામ્પતે ।
શયનં પ્રાપ્ય રહિતે મનસા સમચિન્તયમ્ ॥
જામદગ્ન્યેન મે યુદ્ધમિદં પરમદારુણમ્ ।
અહાનિ ચ બહૂન્યદ્ય વર્તતે સુમહાત્યયમ્ ॥
ન ચ રામં મહાવીર્યં શક્નોમિ રણમૂર્ધનિ ।
વિજેતું સમરે વિપ્રં જામદગ્ન્યં મહાબલમ્ ॥
યદિ શક્યો મયા જેતું જામદગ્ન્યઃ પ્રતાપવાન્ ।
દૈવતાનિ પ્રસન્નાનિ દર્શયન્તુ નિશાં મમ ॥
તતો નિશિ ચ રાજેન્દ્ર પ્રસુપ્તઃ શરવિક્ષતઃ ।
દક્ષિણેનેહ પાર્શ્વેન પ્રભાતસમયે તદા ॥
તતોઽહં વિપ્રમુખ્યૈસ્તૈર્યૈરસ્મિ પતિતો રથાત્ ।
ઉત્થાપિતો ધૃતશ્ચૈવ મા ભૈરિતિ ચ સાન્ત્વિતઃ ॥
ત એવ માં મહારાજ સ્વપ્ને દર્શનમેત્ય વૈ ।
પરિવાર્યાબ્રુવન્વાક્યં તન્નિબોધ કુરૂદ્વહ ॥
ઉત્તિષ્ઠ મા ભૈર્ગાઙ્ગેય ન ભયં તેઽસ્તિ કિઞ્ચન ।
રક્ષામહે ત્વાં કૌરવ્ય સ્વશરીરં હિ નો ભવાન્ ॥
ન ત્વાં રામો રણે જેતા જામદગ્ન્યઃ કથઞ્ચન ।
ત્વમેવ સમરે રામં વિજેતા ભરતર્ષભ ॥
ઇદમસ્ત્રં સુદયિતં પ્રત્યભિજ્ઞાસ્યતે ભવાન્ ।
વિદિતં હિ તવાપ્યેતત્પૂર્વસ્મિન્દેહધારણે ॥
પ્રાજાપત્યં વિશ્વકૃતં પ્રસ્વાપં નામ ભારત ।
ન હીદં વેદ રામોઽપિ પૃથિવ્યાં વા પુમાન્ક્વચિત્ ॥
તત્સ્મરસ્વ મહાબાહો ભૃશં સંયોજયસ્વ ચ ।
ઉપસ્થાસ્યતિ રાજેન્દ્ર સ્વયમેવ તવાનઘ ॥
યેન સર્વાન્મહાવીર્યાન્પ્રશાસિષ્યસિ કૌરવ ।
ન ચ રામઃ ક્ષયં ગન્તા તેનાસ્ત્રેણ નરાધિપ ॥
એનસા ન તુ સંયોગં પ્રાપ્સ્યસે જાતુ માનદ ।
સ્વપ્સ્યતે જામદગ્ન્યોઽસૌ ત્વદ્બાણબલપીડિતઃ ॥
તતો જિત્વા ત્વમેવૈનં પુનરુત્થાપયિષ્યસિ ।
અસ્ત્રેણ દયિતેનાજૌ ભીષ્મ સમ્બોધનેન વૈ ॥
એવં કુરુષ્વ કૌરવ્ય પ્રભાતે રથમાસ્થિતઃ ।
પ્રસુપ્તં વા મૃતં વેતિ તુલ્યં મન્યામહે વયમ્ ॥
ન ચ રામેણ મર્તવ્યં કદાચિદપિ પાર્થિવ ।
તતઃ સમુત્પન્નમિદં પ્રસ્વાપં યુજ્યતામિતિ ॥
ઇત્યુક્ત્વાન્તર્હિતા રાજન્સર્વ એવ દ્વિજોત્તમાઃ ।
અષ્ટૌ સદૃશરૂપાસ્તે સર્વે ભાસુરમૂર્તયઃ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0