Mahabharata · Chapter 5.159

tathā vyūḍheṣvanīkeṣu kurukṣetre dvijarṣabha /
kimarkurvaṃśca kuravaḥ kālenābhipracoditāḥ //
vaiśampāyana uvāca /

tathā vyūḍheṣvanīkeṣu yatteṣu bharatarṣabha /
dhṛtarāṣṭro mahārāja sañjayaṃ vākyamabravīt //

ehi sañjaya sarva me ācakṣvānavaśeṣataḥ /
senāniveśe yadvṛttaṃ kurupāṇḍavasenayoḥ //

diṣṭameva paraṃ manye pauruṣaṃ cāpyanarthakam /
yadahaṃ buddhyamāno'pi yuddhadoṣānkṣayodayān //

tathāpi nikṛtiprajñaṃ putraṃ durdyūtadevinam /
na śaknomi niyantuṃ vā kartuṃ vā hitamātmanaḥ //

bhavatyeva hi me sūta buddhirdoṣānudarśinī /
duryodhanaṃ samāsādya punaḥ sā parivartate //

evaṃ gate vai yadbhāvi tadbhaviṣyati sañjaya /
kṣatradharmaḥ kila raṇe tanutyāge hi pūjitaḥ //
sañjaya uvāca /

tvadyukto'yamanupraśno mahārāja yathecchasi /
na tu duryodhane doṣamimamādhātumarhasi //

śṛṇuṣvānavaśeṣeṇa vadato mama pārthiva . ya ātmano duścaritādaśubhaṃ prāpnuyānnaraḥ /
na sa kālaṃ na vā devānenasā gantumarhati //

mahārāja manuṣyeṣu nindyaṃ yaḥ sarvamācaret /
sa vadhyaḥ sarvalokasya ninditāni samācaran //

nikārā manujaśreṣṭha pāṇḍavaistvatpratīkṣayā /
anubhūtāḥ sahāmātyairnikṛtairadhidevane //

hayānāṃ ca gajānāṃ ca rājñāṃ cāmitatejasām /
vaiśasaṃ samare vṛttaṃ yattanme śṛṇu sarvaśaḥ //

sthiro bhūtvā mahāprājña sarvalokakṣayodayam /
yathābhūtaṃ mahāyuddhe śrutvā mā vimanā bhava //

na hyeva kartā puruṣaḥ karmaṇoḥ śubhapāpayoḥ /
asvatantro hi puruṣaḥ kāryate dāruyantravat //

kecidīśvaranirdiṣṭāḥ kecideva yadṛcchayā / pūrvakarmabhirapyanye traidhametatpradṛśyate /
tasmādanarthamāpannaḥ sthiro bhūtvā niśāmaya //