Mahabharata · Chapter 5.137

arjunaṃ keśava brūyāstvayi jāte sma sūtake /
upopaviṣṭā nārībhirāśrame parivāritā //

athāntarikṣe vāgāsīddivyarūpā manoramā . sahasrākṣasamaḥ kunti bhaviṣyatyeṣa te sutaḥ /

eṣa jeṣyati saṅgrāme kurūnsarvānsamāgatān /
bhīmasenadvitīyaśca lokamudvartayiṣyati //

putraste pṛthivīṃ jetā yaśaścāsya divaṃ spṛśet /
hatvā kurūṃśca saṅgrāme vāsudevasahāyavān //

pitryamaṃśaṃ pranaṣṭaṃ ca punarapyuddhariṣyati /
bhrātṛbhiḥ sahitaḥ śrīmāṃstrīnmedhānāhariṣyati //

sa satyasandho bībhatsuḥ savyasācī yathācyuta /
tathā tvameva jānāsi balavantaṃ durāsadam //

tathā tadastu dāśārha yathā vāgabhyabhāṣata /
dharmaścedasti vārṣṇeya tathā satyaṃ bhaviṣyati //

tvaṃ cāpi tattathā kṛṣṇa sarvaṃ sampādayiṣyasi /
nāhaṃ tadabhyasūyāmi yathā vāgabhyabhāṣata //

namo dharmāya mahate dharmo dhārayati prajāḥ /
etaddhanañjayo vācyo nityodyukto vṛkodaraḥ //

yadarthaṃ kṣatriyā sūte tasya kālo'yamāgataḥ /
na hi vairaṃ samāsādya sīdanti puruṣarṣabhāḥ //

viditā te sadā buddhirbhīmasya na sa śāmyati /
yāvadantaṃ na kurute śatrūṇāṃ śatrukarśanaḥ //

tāvadeva mahāpabāhurniśāsu na sukhaṃ labhet / sarvadhaṟmaviśeṣajñāṃ snuṣāṃ pāṇḍormahātmanaḥ /
vrūyā mādhava kalyāṇīṃ kṛṣṇa kṛṣṇāṃ yaśasvinīm //

yuktametanmahābhāge kule jāte yaśasvini /
yanme putreṣu sarveṣu yathāvattvamavartithāḥ //

mādrīputrau ca vaktavyau kṣatradharmaratāvubhau /
vikrameṇārjitānbhogānvṛṇītaṃ jīvitādapi //

vikramādhigatā hyarthāḥ kṣatradharmeṇa jīvataḥ /
mano manuṣyasya sadā prīṇanti puruṣottama //

yacca vaḥ prekṣamāṇānāṃ sarvadharmopacāyinām /
pāñcālī paruṣāṇyuktakā ko nu tatkṣantumarhati //

na rājyaharaṇaṃ duḥkhaṃ dyūte cāpi parājayaḥ /
pravrājanaṃ sutānāṃ vā na me tadduḥkhakāraṇam //

yatra sā bṛhatī śyāmā sabhāyāṃ rudatī tadā /
aśrauṣītparuṣā vācastanme duḥkhataraṃ mahat //

strīdharmiṇī varārohā kṣatradharmaratā sadā /
nādhyagacchattadā nāthaṃ kṛṣṇā nāthavatī satī //

taṃ vai brūhi mahābāho sarvaśastrabhṛtāṃ varam /
arjunaṃ puruṣavyāghraṃ draupadyāḥ padavīṃ cara //

viditaṃ hi tavātyantaṃ krūddhāviva yamāntakau /
bhīmārjunau nayetāṃ hi devānapi parāṃ gatim //

tayoścaitadavajñānaṃ yatsā kṛṣṇā sabhāgatā /
duḥśāsanaśca yadbhīmaṃ kaṭukānyabhyabhāṣata //

paśyatāṃ kuruvīrāṇāṃ tacca saṃsmārayeḥ punaḥ /
pāṇḍavānkuśalaṃ pṛccheḥ saputrānkṛṣṇayā saha //

māṃ vai kuśalinīṃ brūyāsteṣu bhūyo janārdana /
ariṣṭaṃ gaccha panthānaṃ putrānme pratipālaya //
vaiśampāyana uvāca /

abhivādyātha tāṃ kṛṣṇaḥ kṛtvā cāpi pradakṣiṇam /
niścakrāma mahābāhuḥ siṃhakhelagatistataḥ //

tato visarjayāmāsa bhīṣmādīnkurupuṅgavān /
āropyātha rathe karṇaṃ prāyātsātyakinā saha //

tataḥ prayāte dāśārhe kuravaḥ saṅgatā mithaḥ /
jajalpurmahadāścaryaṃ keśave paramādbhutam //

pramūḍhā pṛthivī sarvā mṛtyupāśavaśīkṛtā /
duryodhanasya bāliśyānnaitadastīti cābruvan //

tato niryāya nagarātprayayau puruṣottamaḥ /
mantrayāmāsa ca tadā karṇena suciraṃ saha //

visarjayitvā rādheyaṃ sarvayādavanandanaḥ /
tato javena mahatā tūrṇamaśvānacodayat //

te pibanta ivākāśaṃ dārukeṇa pracoditāḥ /
hayā jagmurmahāvegā manomārutaraṃhasaḥ //

te vyatītya mahādhvānaṃ kṣipraṃ śyenā ivāśugāḥ /
uccairjagmurupaplāvyaṃ śārṅgadhanvānamāvahan //