Mahabharata · Chapter 3.52

tebhyaḥ pratijñāya nalaḥ kariṣya iti bhārata /
athaitānparipapraccha kṛtāñjalirupasthitaḥ //

ke vai bhavantaḥ kaścāsau yasyāhaṃ dūta īpsitaḥ /
kiñca tatramayā kāryaṃ kathayadhvaṃ yathātatham //

evamukte naiṣadhena maghavānabhyabhāṣata /
amarānvai nibodhāsmāndamayantyarthamāgatān //

ahamindro'yamagniśca tathaivāyamapāmpatiḥ /
śarīrāntakaro nṝṇāṃ yamo'yamapi pārthiva //

tvaṃ vai samāgatānasmāndamayantyai nivedaya /
lokapālā mahendrādyāḥ samāyānti didṛkṣavaḥ //

prāptumicchanti devāstvāṃ śakro'gnirvaruṇo yamaḥ /
teṣāmanyatamaṃ devaṃ patitve varayasva ha //

evamuktaḥ sa śakreṇa nalaḥ prāñjalirabravīt /
ekārthasamavetaṃ māṃ na preṣayitumarhatha //

katha hi jātasankalpaḥ striyamutsṛjate pumān /
parārthamīdṛśaṃ vaktaṃ tadvai paśyāmareśvara //

evamukto naiṣadhena maghavānpunarabravīt / kariṣya itisaṃśrutya pūrvamasmāsu naiṣadha /
na kariṣyasi kasmāttvaṃ vraja naiṣadha māciram //

sa vai tvamāgatānasmāndamayantyai nivedaya / śreyasā yokṣyase hi tvaṃ kurvannamaraśāsanam //
bṛhadaśva uvāca /

evamuktaḥ sa devaistairnaiṣadhaḥ punarabravīt /
surakṣitāni veśmāni praveṣṭuṃ kathamutsahe //

pravekṣyasīti taṃ śakraḥ punarevābhyabhāṣata /
jagāma sa tathetyuktvā damayantyā niveśanam //

dadarśa tatra vaidarbhīṃ sakhīgaṇasamāvṛtām /
dedīpyamānāṃ vapuṣā śriyā ca varavarṇinīm //

atīva sukumārāṅgīṃ tanumadhyāṃ sulocanām /
ākṣipantīmiva ca tāṃ śaśinaṃ svena tejasā //

tasya dṛṣṭvaiva vavṛdhe kāmastāṃ cāruhāsinīm /
satyaṃ cikīrṣamāṇastudhārayāmāsa hṛcchayam //

tatastā naiṣadhaṃ dṛṣṭvā sambhrāntāḥ paramāṅganāḥ /
āsanebhyaḥ samutpetustejasā tasya dharṣitāḥ //

praśaśaṃsuśca muprītā nalaṃ tā vismayānvitāḥ /
na cainamabhyabhāṣanta manobhistvabhyapūjayan //

aho rūpamaho kāntiraho dhairyaṃ mahātmanaḥ /
ko'yaṃ devo'thavā yakṣo gandharvo vā bhaviṣyati //

na tāstaṃ śaknuvanti sma vyāhartumapi kiñcana /
tejasā dharṣitāstasya lajjāvatyo varāṅganāḥ //

athainaṃ smayamāneva smitapūrvābhibhāṣiṇī /
damayantī nalaṃ vīramabhyabhāṣata vismitā //

kastvaṃ sarvānavadyāṅga mama hṛcchayavardhana /
prāptosyamaravadvīra jñātumicchāmi te'nagha //

kathamāgamanaṃ ceha kathaṃ cāsi na lakṣitaḥ /
surakṣitaṃ hi me veśma rājā caivograśāsanaḥ //

evamuktastu vaidarbhyā nalastāṃ pratyuvāca ha /
nalaṃ māṃ viddhi kalyāṇi devadūtamihāgatam //

devāstvāṃ prāptumicchanti śakro'gnirvaruṇo yamaḥ /
teṣāmanyatamaṃ devaṃ patiṃ varaya śobhane //

teṣāmeva prabhāveṇa praviṣṭo'hamalakṣitaḥ /
praviśantaṃ na māṃ kaścidapaśyannāpyavārayat //

etadarthamahaṃ bhadre preṣitaḥ surasattamaiḥ / etacchrutvā śubhe buddhiṃ prakuruṣva yathecchasi //