Mahabharata · Chapter 3.34

sa evamuktastu mahānubhāvaḥ satyavrato bhīmasenena rājā /
ajātaśatrustadanantaraṃ vai dhairyānvito vākyamidaṃ babhāṣe //

asaṃśayaṃ bhārata satyameta- dyanmāṃ tudanvākyaśalyaiḥ kṣiṇoṣi /
na tvāṃ vigarhe pratikūlameta- nmamānayāddhi vyasanaṃ va āgāt //

ahaṃ hyakṣānanvapadyaṃ jihīrṣan rājyaṃsarāṣṭraṃ dhṛtarāṣṭrasya putrāt /
tanmāṃ śaṭhaḥ kitava pratyadevī- tsuyodhanārthaṃ subalasya putraḥ //

mahāmāyaḥ śakuniḥ pārvatīyaḥ sabhāmadhye pravapannakṣapūgān /
amāyinaṃ māyayā pratyajaiṣī- ttato'paśyaṃ vṛjinaṃ bhīmasena //

akṣāṃśca dṛṣṭvā śakuneryathāvat kāmānukūlānayujo yujaśca /
śakyo niyantumabhaviṣyadātmā manyustu hanyātpuruṣasya dhairyam //

yantuṃ nātmā śakyate pauruṣeṇa mānena vīryeṇa ca tāta naddhaḥ /
na te vāco bhīmasenābhyasūye manye tathā tadbhavitavyamāsīt //

sa no rājā dhṛtarāṣṭrasya putro nyapātayadvyasane rājyamicchan /
dāsyaṃ ca no'gamayadbhīmasena yatrābhavaccharaṇaṃ draupadī naḥ //

tvaṃ cāpi tadvettha dhanañjayaśca punardyūtāyāgatāstāṃ sabhāṃ naḥ /
yanmā'bhavīddhṛtarāṣṭrasya putra ekaglahārthaṃ bharatānāṃ samakṣam //

vane samā dvādaśa rājaputra yathākāmaṃ viditamajātaśatro /
athāparaṃ cāviditaścarethāḥ sarvaiḥ saha bhrātṛbhiśchadmarūpaḥ //

tvāṃ cecchrutvā tāta tathā caranta- mavabhotsyante bhāratānāṃ carāśca /
anyāṃścarethāstāvato'bdāṃstathātvaṃ niścitya tatpratijānīhi pārtha //

caraiścenno viditaḥ kālametaṃ yukto rājanmohayitvā madīyān /
bravīmi satyaṃ kurusaṃsadīha tavaiva tā bhārata pañca nadyaḥ //

vayaṃ caitadbhārata sarva eva tvayā jitāḥ kālamapāsya bhogān /
carema ityāha purā sa rājā madhye kurūṇāṃ sa mayoktastatheti //

tatra dyūtamabhavanno jaghanyaṃ yasmiñjitāḥ pravrajitāś sarve /
itthaṃ tu deśānanusañcarāmo vanāni kṛcchrāṇi ca kṛcchrarūpāḥ //

suyodhanaścāpi na śāntimicchat bhūyaḥ sa manyorvaśamanvagacchat /
udyojayāmāsa kurūṃśca sarvān yecāsya kecidvaśamanvagacchan //

tāṃ siddhimāsthāya satāṃ sakāśe ko nāma jahyādiha rājyahetoḥ /
āryasya manye maraṇādgarīyo yaddharmamutkramya mahīṃ praśāset //

tadaiva cedvīrakarmākariṣyo yadā dyūte parighaṃ paryamṛkṣaḥ /
bāhū didhakṣanvāritaḥ phalgunena kiṃ duṣkṛtambhīma tadā'bhaviṣyat //

prāgeva caivaṃ samayakriyāyāḥ kiṃ nābravīḥ pauruṣamāvidānaḥ /
prāptaṃ tu kālaṃ tvabhipadyapaścāt kiṃ māmidānīmativelamāttha //

bhūyopi duḥkhaṃ mama bhīmasena dūye viṣasyeva rasaṃ hi pītvā /
yadyājñasenīṃ parikliśyamānāṃ sandṛśya tatkṣāntamiti sma bhīma //

na tvadya śakyaṃ bharatapravīra kṛtvā yaduktaṃ kuruvīramadhye /
kālaṃ pratīkṣasva sukhodayāya pākaṃ phalānāmiva bījavāpaḥ //

yadā hi pūrvaṃ nikṛtonikṛnte- dvairaṃ sapuṣpaṃ saphalaṃ viditvā /
mahāguṇaṃ harati hi pauruṣeṇa tadā vīro jīvati jīvaloke //

śriyaṃ ca loke labhate samagrāṃ manye cāsmai śatravaḥ sannamante /
mitrāṇi cainamatirāgādbhajante devā ivenad्ramupajīvanti cainam //

mama pratijñāṃ ca nibodha satyāṃ vṛṇe satyamamṛtījjīvitācca /
rājyaṃ ca putrāśca yaśo dhanaṃ ca sarvaṃ na satyasya kalāmupaiti //