Mahabharata · Chapter 3.271

tato ghorataraḥ śabdo vane samabhavattadā /
bhīmasenārjunau dṛṣṭvākṣatriyaṇāmamarṣiṇām //

teṣāṃ dhvajāgrāṇyabhivīkṣya rājā svayandurātmā kurupuṅgavānām /
jayadratho yājñasenīmuvāca rathe sthitāṃ bhānumatīṃ hataujāḥ //

āyāntīme pañcarathā mahānto manye ca kṛṣṇe patayastavaite /
sā jānatī khyāpaya naḥ sukeśi paramparaṃ pāṇḍavānāṃ rathastham //
draupadyuvāc /

kiṃ te jñātairmūḍha mahādhanurdharai- ranāyuṣyaṃ karma kutvā'tighoram /
ete vīrāḥ patayo me sametā na vaḥ śeṣaḥ kaścidihāsti yuddhe //

ākhyātavyaṃ tveva sarvaṃ mumūrṣo- rmayā tubhyaṃ pṛṣṭayā dharma eṣaḥ /
na me vyathā vidyate tvadbhayaṃ vā sampaśyantyāḥ sānujaṃ dharmarājam //

yas dhvajāgre nadato mṛdaṅgau nandopanandau madhurau suyuktau /
enaṃ svadharmārthaviniścayajñaṃ sadā janāḥ kṛtyavanto'nuyānti //

ya eṣa jāmbūnadaśuddhagauraḥ / pracaṇḍaghoṇastanurāyatākṣaḥ /
etaṃ kuruśreṣṭhatamaṃ vadanti yudhiṣṭhiraṃ dharmasutaṃ patiṃ me //

apyeṣa śatroḥ śaraṇāgatasya dadyātprāṇāndharmacārī nṛvīraḥ /
paraihyenaṃ mūḍha javena bhūtaye tvamātmanaḥ prāñjalirnyasśastraḥ //

athāpyenaṃ paśyasi yaṃ rathasyaṃ mahābhujaṃ sālamiva pravṛddham /
sandaṣṭauṣṭhaṃ bhrukuṭīsaṃhatabhruvaṃ vṛkodaro nāma patirmamaiṣaḥ //

ājāneyā balinaḥ sādhudāntā mahābalāḥ śūramudāvahanti /
etasya karmāṇyatimānuṣāṇi bhīmeti śabdo'sya tataḥ pṛthivyām //

nāsyāparāddhāḥ śeṣamavāpnuvanti nāyaṃ vairaṃ vismarate kadācit /
vairasyāntaṃ saṃvidhāyopayāti paścācchāntiṃ na ca tattapyatīva //

dhanurdharāgryo dhṛtimānyaśasvī jitendriyo vṛddhasevī nṛvīraḥ /
bhrātā ca śiṣyaśca yudhiṣṭhirasya dhanañjayo nāma patirmamaiṣaḥ //

yo vai na kāmānna bhayānna lobhā- ttyajeddharmaṃ na nṛśaṃsaṃ ca kuryāt /
sa eṣa vaiśvānaratulyatejāḥ kuntīsutaḥ śatrusahaḥ pramāthī //

yaḥ sarvadharmārtaviniścayajño bhayārtānāṃ bhayahartā manīṣī /
bandhupriyaḥ śastrabhṛtāṃ variṣṭho mahāhaveṣvaprativāryavīryaḥ //

yasyottamaṃ rūpamāhuḥ pṛthivyāṃ yaṃ pāṇḍavāḥ parirakṣanti sarve /
prāṇairgarīyāṃsamanuvrataṃ vai sa eṣa vīro nakulaḥ patirme //

yaḥ khaṅgayodhī laghucitrahasto mahāṃśca dhīmānsahadevo'dvitīyaḥ /
yasyādyakarma drakṣyase mūḍhasatva śatakratorvā daityasenāsu saṅkhye //

śūraḥ kṛtāstro matimānmanasvī priyankaro dharmasutasya rājñaḥ /
hutāśacandrārkasamānatejā jaghanyajaḥ pāṇḍavānāṃ priyaśca //

buddhyā samo yas naro na vidyate vaktā tathā satsu viniścayajñaḥ /
saeṣa śūro nityamamarṣaṇaśca dhīmānprājñaḥ sahadevaḥ patirme //

tyajetprāṇānpraviśeddhavyavāhaṃ na tvevaiṣa vyāhareddharmabāhyam /
sadā manasvī kṣatradharme rataśca kuntyāḥ prāṇairiṣṭatamo nṛvīraḥ //

viśīryanatīṃ nāvamivārṇavānte ratnābhipūrṇāṃ makarasya pṛṣṭhe /
senāṃ tavemāṃ hatasarvayodhāṃ vikṣobhitāṃ drakṣyasi pāṇḍuputraiḥ //

ityete vai kathitāḥ pāṇḍuputrā yāṃstvaṃ mohādavamatya pravṛttaḥ /
yadyetebhyo mucyase riṣṭadehaḥ punarjanma prāpsyase jīvitaṃ ca //
vaiśampāyana uvāca /

tataḥ pārthāḥ pañcapañcendrakalpā- styaktvā trastānprāñjalīṃstānpadātīn /
yathā'nīkaṃ śaravarṣāndhakāraṃ cakruḥ kruddhāḥ sarvataste nigṛhya //