Mahabharata · Chapter 3.236

mārkaṇḍeyādibhirvipraiḥ pāṇḍavaiśca mahātmabhiḥ /
kathābhiranukūlābhiḥ saha stitvā janārdanaḥ //

tatastaiḥ saṃvidaṃ kṛtvā yathāvanmadhusūdanaḥ /
ārurukṣū rathaṃ satyāmāhvayāmāsa bhārata //

satyabhāmā tatastatra svajitvā drupadātmajām /
uvāca vacanaṃ hṛdyaṃ yathābhāvaṃ samāhitam //

kṛṣṇe mābhūttavotkaṇṭhā mā vyathā mā prajāgaraḥ /
bhartṛbhirdevasankāśairjitāṃ prāpsyasi medinīm //

na hyevaṃ śīlasampannā naivaṃ pūjitalakṣaṇāḥ /
prāpnuvanti ciraṃ kleśaṃ yathā tvamasitekṣaṇe //

avaśyaṃ ca tvayā bhūmiriyaṃ nihatakaṇṭakā /
bhartṛbhiḥ sahabhoktavyā nirdvandveti śrutaṃ mayā //

dhārtarāṣṭravadhaṃ kṛtvāvairāṇi ptiyātya ca /
yudhiṣṭhirasthāṃ pṛthivīṃ draṣṭāsi drupadātmaje //

yāstāḥ pravrājapānāṃ tvāṃ prāhasandarpamohitāḥ /
tāḥ kṣipraṃ hatasankalpā drakṣyasi tvaṃ kurustriyaḥ //

tava duḥkhopapannāyā yairācaritamapriyam /
viddhi samprasthitānsarvāṃstānkṛṣṇe yamasādanam //

putraste prativindhyaśca sutasomastathāvidhaḥ /
śrutakarmā'rjuniścaiva śatānīkaśca nākuliḥ //

sahadevācca yo jātaḥ śrutasenastavātmajaḥ /
sarvekuśalino vīrāḥ kṛtāstrāśca sutāstava //

abhimanyuriva prītā dvāravatyāṃ ratā bhṛśam /
tvamivaiṣāṃ subhadrā ca prītyā sarvātmanā sthitā //

prīyate tava nirdvandvā tebhyaśca vigatajvarā /
duḥkhitā tena duḥkhena sukhena sukhitā tathā //

bhajetsarvātmanā caiva pradyumnajananī tathā /
bhānuprabhṛtibhiścainānviśinaṣṭi ca keśavaḥ //

bhojanācchādane caiṣāṃ nityaṃ me śvaśuraḥ sthitaḥ /
rāmaprabhṛtayaḥ sarve bhajantyandhakavṛṣṇayaḥ //

tulyo hipraṇayasteṣāṃ pradyumnasya ca bhāmini /
evamādi priyaṃ satyaṃhṛdyamuktvā manonugam //

gamanāya manaścakrevāsudevarathaṃ prati /
tāṃ kṛṣṇāṃ kṛṣṇamahiṣī cakārābhipradakṣiṇam //

āruroha rathaṃ śaureḥ satyabhāmā'tha bhāminī / smayitvātu yaduśreṣṭho draupadīṃ parisāntvya ca /
upāvartya tataḥ śīghrairhayaiḥ prāyātparantapaḥ //