મહાભારત · અધ્યાય 3.236
માર્કણ્ડેયાદિભિર્વિપ્રૈઃ પાણ્ડવૈશ્ચ મહાત્મભિઃ ।
કથાભિરનુકૂલાભિઃ સહ સ્તિત્વા જનાર્દનઃ ॥
તતસ્તૈઃ સંવિદં કૃત્વા યથાવન્મધુસૂદનઃ ।
આરુરુક્ષૂ રથં સત્યામાહ્વયામાસ ભારત ॥
સત્યભામા તતસ્તત્ર સ્વજિત્વા દ્રુપદાત્મજામ્ ।
ઉવાચ વચનં હૃદ્યં યથાભાવં સમાહિતમ્ ॥
કૃષ્ણે માભૂત્તવોત્કણ્ઠા મા વ્યથા મા પ્રજાગરઃ ।
ભર્તૃભિર્દેવસન્કાશૈર્જિતાં પ્રાપ્સ્યસિ મેદિનીમ્ ॥
ન હ્યેવં શીલસમ્પન્ના નૈવં પૂજિતલક્ષણાઃ ।
પ્રાપ્નુવન્તિ ચિરં ક્લેશં યથા ત્વમસિતેક્ષણે ॥
અવશ્યં ચ ત્વયા ભૂમિરિયં નિહતકણ્ટકા ।
ભર્તૃભિઃ સહભોક્તવ્યા નિર્દ્વન્દ્વેતિ શ્રુતં મયા ॥
ધાર્તરાષ્ટ્રવધં કૃત્વાવૈરાણિ પ્તિયાત્ય ચ ।
યુધિષ્ઠિરસ્થાં પૃથિવીં દ્રષ્ટાસિ દ્રુપદાત્મજે ॥
યાસ્તાઃ પ્રવ્રાજપાનાં ત્વાં પ્રાહસન્દર્પમોહિતાઃ ।
તાઃ ક્ષિપ્રં હતસન્કલ્પા દ્રક્ષ્યસિ ત્વં કુરુસ્ત્રિયઃ ॥
તવ દુઃખોપપન્નાયા યૈરાચરિતમપ્રિયમ્ ।
વિદ્ધિ સમ્પ્રસ્થિતાન્સર્વાંસ્તાન્કૃષ્ણે યમસાદનમ્ ॥
પુત્રસ્તે પ્રતિવિન્ધ્યશ્ચ સુતસોમસ્તથાવિધઃ ।
શ્રુતકર્માઽર્જુનિશ્ચૈવ શતાનીકશ્ચ નાકુલિઃ ॥
સહદેવાચ્ચ યો જાતઃ શ્રુતસેનસ્તવાત્મજઃ ।
સર્વેકુશલિનો વીરાઃ કૃતાસ્ત્રાશ્ચ સુતાસ્તવ ॥
અભિમન્યુરિવ પ્રીતા દ્વારવત્યાં રતા ભૃશમ્ ।
ત્વમિવૈષાં સુભદ્રા ચ પ્રીત્યા સર્વાત્મના સ્થિતા ॥
પ્રીયતે તવ નિર્દ્વન્દ્વા તેભ્યશ્ચ વિગતજ્વરા ।
દુઃખિતા તેન દુઃખેન સુખેન સુખિતા તથા ॥
ભજેત્સર્વાત્મના ચૈવ પ્રદ્યુમ્નજનની તથા ।
ભાનુપ્રભૃતિભિશ્ચૈનાન્વિશિનષ્ટિ ચ કેશવઃ ॥
ભોજનાચ્છાદને ચૈષાં નિત્યં મે શ્વશુરઃ સ્થિતઃ ।
રામપ્રભૃતયઃ સર્વે ભજન્ત્યન્ધકવૃષ્ણયઃ ॥
તુલ્યો હિપ્રણયસ્તેષાં પ્રદ્યુમ્નસ્ય ચ ભામિનિ ।
એવમાદિ પ્રિયં સત્યંહૃદ્યમુક્ત્વા મનોનુગમ્ ॥
ગમનાય મનશ્ચક્રેવાસુદેવરથં પ્રતિ ।
તાં કૃષ્ણાં કૃષ્ણમહિષી ચકારાભિપ્રદક્ષિણમ્ ॥
આરુરોહ રથં શૌરેઃ સત્યભામાઽથ ભામિની । સ્મયિત્વાતુ યદુશ્રેષ્ઠો દ્રૌપદીં પરિસાન્ત્વ્ય ચ ।
ઉપાવર્ત્ય તતઃ શીઘ્રૈર્હયૈઃ પ્રાયાત્પરન્તપઃ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0