Mahabharata · Chapter 3.21

evaṃ sa puruṣavyāghraḥ sālvo rājñaṃ mahāripuḥ /
yudhyamāno mayā saṅkhye viyadabhyagamatpunaḥ //

tataḥ śataghnīśca mahāgadāśca dīptāśca śūlānmusalānasīṃśca /
cikṣepa roṣānmayi mandabuddhiḥ sālvo mahārāja jayābhikāṅkṣī //

tānāśugairāpatato'hamāśu nivārya tūrṇaṃ khagamānkha eva /
dvidhā tritā cācchinamāśu muktai- stato'ntarikṣe ninado babhūva //

tataḥ śatasahasreṇa śarāṇāṃ nataparvaṇām /
dārukaṃ vājinaścaiva rathaṃ ca samavākirat //

tato māmabravīdvīra dāruko vihvalanniva / sthātavyamiti tiṣṭhāmi sālvabāṇaprapīḍitaḥ /
avasthātuṃ na śaknomi aṅgaṃ me vyavasīdati //

iti tasya niśamyāhaṃ sāratheḥ karuṇaṃ vacaḥ /
avekṣamāṇo yantāramapaśyaṃ śarapīḍitam //

na tasyorasi no mūrdhni na kāye na bhujadvaye /
antaraṃ pāṇḍavaśreṣṭha paśyāmyanicitaṃ śaraiḥ //

sa tu bāṇavarotpīḍādvisravatyasṛgulbaṇam /
abhivṛṣṭo yathā meghairgirirgairikadhātumān //

abhīśuhastaṃ taṃ dṛṣṭvā sīdantaṃ sārathiṃ raṇe /
astambhayaṃ mahābāho sālvabāṇaprapīḍitam //

atha māṃ puruṣaḥ kaściddvārakānilayo'bravīt /
tvarito rathamāropya sauhṛdādiva bhārata //

āhukasya vaco vīra tasyaiva paricārakaḥ /
viṣaṇṇaḥ sannakaṇṭhena tannibodha yudhiṣṭhira //

dvārakādhipatirvīra āha tvāmāhuko vacaḥ /
keśavaihi vijānīṣva yattvāṃ pitṛsakho'bravīt //

upayātvā tu sālvena dvārakāṃ vṛṣṇinandana /
viṣakte tvayi durdharṣa itaḥ śūrasuto balāt //

tadalaṃ sādhuyuddhena nivartasva janārdana /
dvārakāmeva rakṣasva kāryametanmahattava //

ityahaṃ tasya vacanaṃ śrutvā paramadurmanāḥ /
niścayaṃ nādhigacchāmi kartavyasyetarasya ca //

sātyakiṃ baladevaṃ ca pradyumnaṃ ca mahāṃratham /
jagarhe manasā vīra tacchrutvā mahadapriyam //

ahaṃ hi dvārakāyāśca pituśca kurunandana /
teṣu rakṣāṃ samādhāya prayātaḥ saubhayātane //

baladevo mahābāhuḥ kaccijjīvati śatruhā / sātyakī raukmiṇeyaśca cārudeṣṇaśca vīryavān /
sāmbaprabhṛtayaścaivetyahamāsaṃ sudurmanāḥ //

eteṣu hi naravyāghra jīvatsu na kathañcana /
śakyaḥ śūrasuto hantumapi vajrabhṛtā svayam //

hataḥ śūrasuto vyaktaṃ vyaktaṃ caite parāsavaḥ /
baladevamukhāḥ sarva iti me niścitā matiḥ //

sohaṃ sarvavināśaṃ taṃ cintayāno muhurmuhuḥ /
avihvalo mahārāja punaḥ sālvamayodhayam //

tado'paśyaṃ mahārāja prapatantamahaṃ tadā /
saubhācchūrasutaṃ vīra tato māṃ moha āviśat //

tasya rūpaṃ prapatataḥ piturmama narādhipa /
yayāteḥ kṣīṇapuṇyasya svargādiva bhahītalam //

viśīrṇamalinoṣṇīpaprakīrṇāmbaramūrdhajaḥ /
prapatandṛśyate ha sma kṣīṇapuṇya iva grahaḥ //

tataḥ śārṅgaṃ dhanuḥśreṣṭhaṃ karātprapatitaṃ mama /
mohāpannaśca kaunteya rathopastha upāviśam //

tato hāhākṛtaṃ sarvaṃ sainyaṃ me gatacetanam /
māṃ dṛṣṭvā rathanīḍasthaṃ gatāsumiva bhārata //

prasārya bāhū patataḥ prasārya caraṇāvapi /
rūpaṃ piturme vibabhau śakune- patato yathā //

taṃ patantaṃ mahābāho śūlapaṭṭasapāṇayaḥ /
abhighnanto bhṛśaṃ vīra mama cotohyakampayan //

tato muhūrtātpratilabhya sañjñā- mahaṃ tadā vīra mahāvimarde /
na tatrasaumaṃ na ripuṃ ca sālvaṃ paśyāmi vṛddhaṃ pitaraṃ na cāpi //

tato mamāsīnmanasi māyeyamiti niścitam / prabuddhosmi tato bhūyaḥ śataśo vā'kiraṃ śarān //