Mahabharata · Chapter 2.99

tataḥ parājitāḥ pārthā vanāvāsāya dīkṣitāḥ /
ajinānyuttarīyāṇi jagṛhuśca yathākramam //

ajinaiḥ saṃvṛtāndṛṣṭvā hṛtarājyānarindamān /
prasthitānvanavāsāya tato duḥśāsano'bravīt //

pravṛttaṃ dhārtarāṣṭrasya cakraṃ rājño mahātmanaḥ /
parājitāḥ pāṇḍaveyā vipattiṃ paramāṃ gatāḥ //

adya devāḥ samprayātāḥ samairvartmabhirasthalaiḥ /
guṇajyeṣṭhāstathā śreṣṭhāḥ śreyāṃso yadvayaṃ paraiḥ //

narakaṃ pātitāḥ pārthā dīrghakālamanantakam /
mukhācca hīnā rājyācca vinaṣṭāḥ śāśvatīḥ samāḥ //

dhanena mattā ye te sma dhārtarāṣṭrānprahāsiṣuḥ /
te nirjitā hṛtadhanā vanameṣyanti pāṇḍavaḥ //

citrānsannāhānavamuñcantu caiṣāṃ vāsāṃsi divyāni ca bhānumanti //
vivāsyantāṃ rurucarmāṇi sarve yathā glahaṃ saubalasyābhyupetāḥ //

na santi lokeṣu pumāṃsa īdṛśā ityeva ye bhāvitabuddhayaḥ sadā /
jñāsyanti tetmānamime'dya pāṇḍavā viparyaye pāṇḍhatilā ivāphalāḥ //

idaṃ hi vāso yadi vedṛśānāṃ manasvināṃ rauravamāhaveṣu //
ādīkṣitānāmajināni yadva- dvalīyasāṃ paśyata pāṇḍavānām //

mahāprājñaḥ saumakiryajñasenaḥ kanyāṃ pāñcālīṃ pāṇḍavebhyaḥ pradāya /
akārṣidvai sukṛtaṃ neha kiñcit klībāḥ pārthāḥ patayo yājñasenyāḥ //

sūkṣmaprāvārānajinottarīyān dṛṣṭvā'raṇye nirdhanānapratiṣṭhān /
kāṃ tvaṃ prītiṃ lapsyase yājñaseni patiṃ vṛṇīṣveha yamanyamicchasi //

ete hi sarve kuravaḥ sametāḥ kṣāntā dāntāḥ sudraviṇopapannāḥ /
eṣāṃ vṛṇīṣvaikatamaṃ patitve na tvāṃ nayetkālaviparyayo'yam //

yathā'phalāḥ ṣaṇḍhatilā yathā carmamayā mṛgāḥ /
tathaiva pāṇḍavāḥ sarve yathā kākayavā api //

kiṃ pāṇḍavāṃste patitānupāsya moghaḥ śramaḥ ṣaṇḍhatilānupāsya /
evaṃ nṛśaṃsaḥ paruṣāṇi pārthā- naśrāvayaddhṛtarāṣṭrasya putraḥ //

tadvai śrutvā bhīmaseno'tyamarṣī nirbhartsyoccaiḥ sannigṛhyaiva roṣāt /
uvāca cainaṃ sahasaivopagamya siṃho yathā haimavataḥ śṛgālam //
bhīmasena uvāca //

krūra pāpajanairjuṣṭamakṛtārthaṃ prabhāṣase /
gāndhāravidyayā hi tvaṃ rājamadhye vikatthase //

yathā tudasi marmāṇi vākcharairiha no bhṛśam /
tathā smārayitā te'haṃ kṛntanmarmāṇi saṃyuge //

ye ca tvāmanuvartante krodhalobhavaśānugāḥ /
goptāraḥ sānubandhāṃstānnetā'smi yamasādanam //
vaiśampāyana uvāca //

evaṃ bruvāṇamajinairvivāsitaṃ duḥśāsanastaṃ parinṛtyati sma /
madhye kurūṇāṃ dharmanibaddhamārgaṃ gaurgauriti smāhvayanmuktalajjaḥ //
bhīmasena uvāca //

nṛśaṃsa paruṣaṃ vaktuṃ duḥśāsana tvayā /
nikṛtyā hi dhanaṃ labdhvā ko vikatthitumarhati //

maiva sma sukṛtāṃ lokāngacchetpārtho vṛkodaraḥ /
yadi vakṣo hi te bhittvā na pibecchoṇitaṃ raṇe //

dhārtarāṣṭrānraṇe hattvā miṣatāṃ sarvadhanvinām /
śamaṃ gantā'smi nacirātsatyametadbravīmi te //
vaiśampāyana uvāca //

tasya rājā siṃhagateḥ sakhelaṃ duryodhano bhīmasenasya harṣāt /
gatiṃ svagatyā'nucakāra mando nirgacchatāṃ pāṇḍavānāṃ sabhāyāḥ //

naitāvatā kṛtamityabravīttaṃ vṛkodaraḥ sannivṛttārdhakāyaḥ /
śīghraṃ hi tvāṃ nihataṃ sānubandhaṃ saṃsmāryāhaṃ prativakṣyāmi mūḍha //

evaṃ samīkṣyātmani cāvamānaṃ niyamya manyuṃ balavānsa mānī /
rājānugaḥ saṃsadi kauravāṇāṃ viniṣkāmanvākyamuvāca bhīmaḥ //

ahaṃ duryodhanaṃ hantā karṇaṃ hantā dhanañjayaḥ /
śakuniṃ cākṣakitavaṃ sahadevo haniṣyati //

idaṃ ca bhūyo vakṣyāmi sabhāmadhye bṛhadvacaḥ /
satyaṃ devāḥ kariṣyanti yanno yuddhaṃ bhaviṣyati //

suyodhanamimaṃ pāpaṃ hantā'smi gadayā yudhi /
śiraḥ pādena cāsyāhamadhiṣṭhāsyāmi bhūtale //

vākyaśūrasya caivāsya paruṣasya durātmanaḥ /
duḥśāsanasya rudhiraṃ pātā'smi mṛgarāḍiva //
arjuna uvāca //

bhīmasena na te santi yeṣāṃ vairaṃ tvayā tviha /
mattā mṛgeṣu sukhino na buddhyante mahadbhayam //

naivaṃ vācā vyavasitaṃ bhīma vijñāyate satām /
itaścaturdaśe varṣe draṣṭāro yadbhaviṣyati //
bhīmasena uvāca //

duryodhanasya karṇasya śakuneśca durātmanaḥ /
duḥśāsanacaturthānāṃ bhūmiḥ pāsyati śoṇitam //
arjuna uvāca //

asūyitāraṃ draṣṭāraṃ pravaktāraṃ vikatthanam /
bhīmasena niyogātte hantāhaṃ karṇamāhave //

arjunaḥ pratijānīte bhīmasya priyakāmyayā /
karṇaṃ karṇānugāṃścaiva raṇe hantā'smi patribhiḥ //

ye cānye pratiyotsyanti buddhimohena māṃ nṛpāḥ /
tāṃśca sarvānahaṃ bāṇairnetā'smi yamasādanam //

caledvi himavānsthānānniṣprabhaḥ syāddivākaraḥ /
śaityaṃ somātpraṇaśyeta matsatyaṃ vicaledyadi //

na pradāsyati cedrājyamito varṣe caturdaśe /
duryodhano'bhisatkṛtya satyametadbhaviṣyati //
vaiśampāyana uvāca //

ityuktavati pārthe tu śrīmānmādravatīsutaḥ /
pragṛhya vipulaṃ bāhuṃ sahadevaḥ pratāpavān //

saubalasya vadhaṃ prepsuridaṃ vacanamabravīt /
krodhasaṃraktanayano niḥ śvasanniva pannagaḥ //
sahadeva uvāca //

akṣānyānmanyase mūḍha gāndhārāṇāṃ yaśohara /
naite'kṣā niśitā bāṇāstvayaite samare vṛtāḥ //

yathā caivoktavānbhīmastvāmuddiśya sabāndhavam /
kartāhaṃ karmaṇastasya kuru kāryāṇi sarvaśaḥ //

hantā'smi tarasā yuddhe tvāmevahe sabāndhavam /
yadi sthāsyasi saṅgrāme kṣatradharmeṇa saubala //

sahadevavacaḥ śrutvā nakulo'pi viśāmpate /
darśanīyatamo nṝṇāmidaṃ vacanamabravīt //

suteyaṃ yajñasenasya dyūte'smindhṛtarāṣṭrajaiḥ /
yairvācaḥ śrāvitā rūkṣāḥ sthitairduryodhanapriye //

tāndhārtarāṣṭrāndurvṛttānmumūrṣūnkālanoditān /
gamayiṣyāmi bhūyiṣṭhānahaṃ vaivasvatakṣayam //

ulūkaṃ ca durātmānaṃ saubalasya sutaṃ priyam /
krūraṃ hantā'smi samare taṃ vai krūraṃ narādhamam //

nideśāddharmarājasya draupadyāḥ padavīṃ caran /
nirdhārtarāṣṭrāṃ pṛthivīṃ kartā'smi nacirādiva //
vaiśampāyana uvāca //

evaṃ te puruṣavyāghrāḥ sarve vyāyatabāhavaḥ /
pratijñā bahulāḥ kṛtvā dhṛtarāṣṭramupāgaman //