Mahabharata · Chapter 2.103

vanaṃ gateṣu pārtheṣu nirjiteṣu durodare /
dhṛtarāṣṭraṃ mahārāja tadā cintā samāviśat //

taṃ cintayānamāsīnaṃ dhṛtarāṣṭraṃ janeśvaram /
niḥ śvasantamanekāgramiti hovāca sañjayaḥ //

avāpya vasusampūrṇāṃ vasudhāṃ vasudhādhipa /
pravrājya pāṇḍavānrājyādrājankimanuśocasi //
dhṛtarāṣṭra uvāca //

aśocyatvaṃ kutasteṣāṃ yeṣāṃ vairaṃ bhaviṣyati /
pāṇḍavairyuddhaśauṇḍairhi balavadbhirmahārathaiḥ //
sañjaya uvāca //

tavedaṃ sukṛtaṃ rājanmahadvairamupasthitam /
vināśo yena lokasya sānubandho bhaviṣyati //

vāryamāṇo hi bhīṣmeṇa droṇena vidureṇa ca / pāṇḍavānāṃ priyāṃ bhāryāṃ draupadīṃ dharmacāriṇīm /

prāhiṇodānayeheti putro duryodhanastava /
sūtaputraṃ sumandātmā nirlajjaḥ prātikāminam //

yasmai devāḥ prayacchanti puruṣāya parābhavam /
buddhiṃ tasyāpakarṣanti so'vācīnāni paśyati //

buddhau kaluṣabhūtāyāṃ vināśe samupasthite /
anayo nayasaṅkāśo hṛdayānnāpasarpati //

anarthāścārtharūpeṇa arthāścānartharūpiṇaḥ /
uttiṣṭhanti vināśāya nūnaṃ taccāsya rocate //

na kālo daṇḍamudyamya śiraḥ kṛntati kasyacit /
kālasya balametārvādvaparītārthadarśanam //

āsāditamidaṃ ghoraṃ tumulaṃ romaharṣaṇam /
pāñcālīmapakarṣadbhiḥ sabhāmadhye tapasvinīm //

ayonijāṃ rūpavatīṃ kule jātāṃ vibhāvasoḥ /
ko nu tāṃ sarvadharmajñāṃ paribhūya yaśasvinīm //

paryānayetsabhāmadhye vinā durdyūtadevinam /
strīdharmiṇī varārohā śoṇitena pariplutā //

ekavastrātha pāñcālī pāṇḍavānabhyavaikṣata /
hṛtasvānhṛtarājyāṃśca hṛtavastrānhṛtaśriyaḥ //

vihīnānsarvakāmebhyo dāsabhāvamupāgatān /
dharmapāśaparikṣiptānaśaktāniva vikrame //

kruddhāṃ cānarhatīṃ kṛṣṇāṃ duḥkhitāṃ kurusaṃsadi /
duryodhanaśca karṇaśca kaṭukānyabhyabhāṣatām //

iti sarvamidaṃ rājannākulaṃ pratibhāti me /
dhṛtarāṣṭra uvāca //
tasyāḥ kṛpaṇacakṣurbhyāṃ pradahyetāpi medinī //

api śeṣaṃ bhavedadya putrāṇāṃ mama sañjaya /
bharatānāṃ striyaḥ sarvā gāndhāryā saha saṅgatāḥ //

prākośanbhairavaṃ tatra dṛṣṭvā kṛṣṇāṃ sabhāgatām /
dharmiṣṭāṃ dharmapatnīṃ ca rūpayauvanaśālinīm //

prajābhiḥsaha saṅgamya hyanuśocanti nityaśaḥ /
agnihotrāṇi sāyāhne ca cāhūyanta sarvaśaḥ //

brāhmaṇāḥ kupitāścāsandraupadyāḥ parikarṣaṇe /
āsīnniṣṭhānako ghoro nirghātaśca mahānabhūt //

diva ulkāścāpatanta rāhuścārkamupāgrasat /
aparvaṇi mahāghoraṃ prajānāṃ jayanbhayam //

tathaiva rathaśālāsu prādurāsīddhutāśanaḥ /
dhvajāścāpi vyaśīryanta bharatānāmabhūtaye //

duryodhanasyāgnihotre prākrośanbhairavaṃ śivāḥ /
tāstadā pratyabhāṣanta rāsabhāḥ sarvato diśaḥ //

prātiṣṭhata tato bhīṣmo droṇena saha sañjaya /
kṛpaśca somadattaśca bāhlīkaśca mahāmanāḥ //

tato'hamabruvaṃ tatra vidureṇa pracoditaḥ /
varaṃ dadāni kṛṣṇāyai kāṅkṣitaṃ yadyadicchati //

avṛṇottatra pāñcālī pāṇḍavānā --satām /
sarathānsadhanuṣkāṃścāpyanujñāsiṣamapyaham //

athābravīnmahāprājño viduraḥ sarvadharmavit /
etadantāstu bharatā yadva-kṛṣṇā sabhāṃ gatā //

yaiṣā pāñcālarājasya sutā sā śrīranuttamā /
pāñcālī pāṇḍavānetāndaivasṛṣṭopasarpati //

tasyāḥ pārthāḥ parikleśaṃ na kṣaṃsyante hyamarṣaṇāḥ /
vṛṣṇayo vā maheṣvāsāḥ pāñcālā vā mahārathāḥ //

tena satyābhisandhena vāsudevena rakṣitāḥ /
āgamiṣyati bībhatsuḥ pañcālaiḥ parivāritaḥ //

teṣāṃ madhye maheṣvāso bhīmaseno mahābalaḥ /
āgamiṣyati dhunvāno gadāṃ daṇḍamivāntakaḥ //

tato gāṇḍīvanirghoṣaṃ śrutvā pārthasya dhīmataḥ /
gadāvegaṃ ca bhīmasya nālaṃ soḍhuṃ narādhipāḥ //

tatra me rocate nityaṃ pārthaiḥ sāma na vigrahaḥ /
kurubhyo hi sadā manye pāṇḍavānbalavattarān //

tathā hi balavānrājā jarāsandho mahādyutiḥ / bāhupraharaṇenaiva bhīmena nihato yudhi /

tasya te śama evāstu pāṇḍavairbharatarṣabha /
ubhayoḥ pakṣayoryuktaṃ kriyatāmaviśaṅkayā //

evaṃ kṛte mahārāja paraṃ śreyastvamāpsyasi /
evaṃ gāvalgaṇe kṣattā dharmārthasahitaṃ vacaḥ //

uktavānna gṛhītaṃ vai mayā putrahitaiṣiṇā //