Mahabharata · Chapter 16.37

adṛṣṭvā tu nṛpaḥ putrāndarśanaṃ pratilabdhavān /
ṛṣeḥ prasādātputrāṇāṃ svarūpāṇāṃ kurūdvaha //

sa rājā rājadharmāṃśca brahmopaniṣadaṃ tathā / avāptavānnaraśreṣṭho buddhiniścayameva ca /

viduraśca mahāprājño yayau siddhiṃ tapobalāt /
dhṛtarāṣṭraḥ samāsādya vyāsaṃ caiva tapasvinam //
janamejaya uvāca /

mamāpi varado vyāso darśayetpitaraṃ yadi /
tadrūpaveṣavayasaṃ śraddadhyāṃ sarvameva tat //

priyaṃ me syātkṛtārthaśca syāmahaṃ kṛtaniścayaḥ /
prasādādṛṣimukhyasya mama kāmaḥ samṛddhyatām //
sautiruvāca /

ityuktavacane tasminnṛpe vyāsaḥ pratāpavān /
prasādamakaroddhīmānānayacca parikṣitam //

tatastadrūpavayasamāgataṃ nṛpatiṃ divaḥ /
śrīmantaṃ pitaraṃ rājā dadarśa sa parīkṣitam //

śamīkaṃ ca mahātmānaṃ putraṃ taṃ cāsya śṛṅgiṇam /
amātyā ye ca nihatā rājñastāṃśca dadarśa ha //

tataḥ sovabhṛthe rājā mudito janamejayaḥ /
pitaraṃ snāpayāmāsa svayaṃ sasnau ca pārthivaḥ //

parīkṣidapi tatraiva babhūva sa tirohitaḥ / snātvā sa nṛpatirvipramāstīkamidamabravīt /
yāyāvarakulotpannaṃ jaratkārusutaṃ tadā //

āstīka vividhāścaryo yajñe'yamiti me matiḥ /
yadadyāyaṃ pitā prāpto mama śokapraṇāśanaḥ //
āstīka uvāca /

ṛṣirdvaipāyano yatra purāṇastapaso nidhiḥ /
yajñe kurukulaśreṣṭha tasya lokāvubhau jitau //

śrutaṃ vicitramākhyānaṃ tvayā pāṇḍavanandana /
sarpāśca bhasmasānnītā gatāśca padavīṃ pituḥ //

kathañcittakṣako muktaḥ satyatvāttava pārthiva /
ṛṣayaḥ pūjitāḥ sarve gatirdṛṣṭā mahātmanaḥ //

prāptaḥ suvipulo dharmaḥ śrutvā pāpavināśanam /
vimukto hṛdayagranthirudārajanadarśanāt //

ye ca pakṣadharā dharme sadvṛttarucayaśca ye /
yāndṛṣṭvā hīyate pāpaṃ tebhyaḥ kāryā namaskriyā //
sautiruvāca /

etacchrutvā dvijaśreṣṭhātsa rājā janamejayaḥ /
pūjayāmāsa tamṛṣimanumānya punaḥpunaḥ //

papraccha tamṛṣi cāpi vaiśampāyanamacyutam /
kathāvaśeṣaṃ dharmajño vanavāsasya sattama //