મહાભારત · અધ્યાય 16.37

અદૃષ્ટ્વા તુ નૃપઃ પુત્રાન્દર્શનં પ્રતિલબ્ધવાન્ ।
ઋષેઃ પ્રસાદાત્પુત્રાણાં સ્વરૂપાણાં કુરૂદ્વહ ॥

સ રાજા રાજધર્માંશ્ચ બ્રહ્મોપનિષદં તથા । અવાપ્તવાન્નરશ્રેષ્ઠો બુદ્ધિનિશ્ચયમેવ ચ ।

વિદુરશ્ચ મહાપ્રાજ્ઞો યયૌ સિદ્ધિં તપોબલાત્ ।
ધૃતરાષ્ટ્રઃ સમાસાદ્ય વ્યાસં ચૈવ તપસ્વિનમ્ ॥
જનમેજય ઉવાચ ।

મમાપિ વરદો વ્યાસો દર્શયેત્પિતરં યદિ ।
તદ્રૂપવેષવયસં શ્રદ્દધ્યાં સર્વમેવ તત્ ॥

પ્રિયં મે સ્યાત્કૃતાર્થશ્ચ સ્યામહં કૃતનિશ્ચયઃ ।
પ્રસાદાદૃષિમુખ્યસ્ય મમ કામઃ સમૃદ્ધ્યતામ્ ॥
સૌતિરુવાચ ।

ઇત્યુક્તવચને તસ્મિન્નૃપે વ્યાસઃ પ્રતાપવાન્ ।
પ્રસાદમકરોદ્ધીમાનાનયચ્ચ પરિક્ષિતમ્ ॥

તતસ્તદ્રૂપવયસમાગતં નૃપતિં દિવઃ ।
શ્રીમન્તં પિતરં રાજા દદર્શ સ પરીક્ષિતમ્ ॥

શમીકં ચ મહાત્માનં પુત્રં તં ચાસ્ય શૃઙ્ગિણમ્ ।
અમાત્યા યે ચ નિહતા રાજ્ઞસ્તાંશ્ચ દદર્શ હ ॥

તતઃ સોવભૃથે રાજા મુદિતો જનમેજયઃ ।
પિતરં સ્નાપયામાસ સ્વયં સસ્નૌ ચ પાર્થિવઃ ॥

પરીક્ષિદપિ તત્રૈવ બભૂવ સ તિરોહિતઃ । સ્નાત્વા સ નૃપતિર્વિપ્રમાસ્તીકમિદમબ્રવીત્ ।
યાયાવરકુલોત્પન્નં જરત્કારુસુતં તદા ॥

આસ્તીક વિવિધાશ્ચર્યો યજ્ઞેઽયમિતિ મે મતિઃ ।
યદદ્યાયં પિતા પ્રાપ્તો મમ શોકપ્રણાશનઃ ॥
આસ્તીક ઉવાચ ।

ઋષિર્દ્વૈપાયનો યત્ર પુરાણસ્તપસો નિધિઃ ।
યજ્ઞે કુરુકુલશ્રેષ્ઠ તસ્ય લોકાવુભૌ જિતૌ ॥

શ્રુતં વિચિત્રમાખ્યાનં ત્વયા પાણ્ડવનન્દન ।
સર્પાશ્ચ ભસ્મસાન્નીતા ગતાશ્ચ પદવીં પિતુઃ ॥

કથઞ્ચિત્તક્ષકો મુક્તઃ સત્યત્વાત્તવ પાર્થિવ ।
ઋષયઃ પૂજિતાઃ સર્વે ગતિર્દૃષ્ટા મહાત્મનઃ ॥

પ્રાપ્તઃ સુવિપુલો ધર્મઃ શ્રુત્વા પાપવિનાશનમ્ ।
વિમુક્તો હૃદયગ્રન્થિરુદારજનદર્શનાત્ ॥

યે ચ પક્ષધરા ધર્મે સદ્વૃત્તરુચયશ્ચ યે ।
યાન્દૃષ્ટ્વા હીયતે પાપં તેભ્યઃ કાર્યા નમસ્ક્રિયા ॥
સૌતિરુવાચ ।

એતચ્છ્રુત્વા દ્વિજશ્રેષ્ઠાત્સ રાજા જનમેજયઃ ।
પૂજયામાસ તમૃષિમનુમાન્ય પુનઃપુનઃ ॥

પપ્રચ્છ તમૃષિ ચાપિ વૈશમ્પાયનમચ્યુતમ્ ।
કથાવશેષં ધર્મજ્ઞો વનવાસસ્ય સત્તમ ॥