Mahabharata · Chapter 16.22

nāradasya tu tadvākyaṃ śaśaṃsurdvijasattamāḥ /
śatayūpastu rājarṣirnāradaṃ vākyamabravīt //

aho bhagavatā śraddhā kururājasya vardhitā /
sarvasya ca janasyāsya mama caiva mahādyute //

asti kācidvivakṣā tu tāṃ me nigadataḥ śṛṇu /
dhṛtarāṣṭraṃ prati nṛpaṃ devarṣe lokapūjita //

sarvavṛttāntatattvajño bhavāndivyena cakṣuṣā /
yuktaḥ paśyasi viprarṣe gatayo vividhā nṛṇām //

uktavānnṛpatīnāṃ tvaṃ mahendrasya salokatām /
na tvasya nṛpaterlokāḥ kathitāste mahāmune //

sthānamapyasya nṛpateḥ śrotumicchāmyahaṃ vibho /
tvattaḥ kīdṛkkadā ceti tanmamākhyāhi tattvataḥ //

ityukto nāradastena vākyaṃ sarvamanonugam /
vyājahāra sabhāmadhye divyadarśī mahātapāḥ //
nārada uvāca /

yadṛcchayā śakrasado gatvā śakraṃ śacīpatim /
dṛṣṭavānasmi rājarṣe tatra pāṇḍuṃ narādhipam //

tatreyaṃ dhṛtarāṣṭrasya kathā samabhavannapa /
tapaso duṣkarasyāsya yadayaṃ tapate nṛpaḥ //

tatrāhamidamaśrauṣaṃ śakrasya vadataḥ svayam /
varṣāṇi trīṇi śiṣṭāni rājñosya paramāyuṣaḥ //

tataḥ kuberabhavanaṃ gāndhārīsahito nṛpaḥ /
prayātā dhṛtarāṣṭro'yaṃ rājarājābhisatkṛtaḥ //

kāmagena vimānena divyābharaṇabhūṣitaḥ /
ṛṣiputro mahābhāgastapasā dagdhakilbiṣaḥ //

sañcariṣyati lokāṃśca devagandharvarakṣasām /
svacchandeneti dharmātmā vyāsasya tu tapobalāt //

devaguhyamidaṃ prītyā mayā vaḥ kathitaṃ mahat /
bhavanto hi śrutadhanāstapasā dagdhakilbiṣāḥ //
vaiśampāyana uvāca /

iti te tasya tacchrutvā devarṣermadhuraṃ vacaḥ /
sarve sumanasaḥ prītā babhūvuḥ sa ca pārthivaḥ //

evaṃ kathābhiranvāsya dhṛtarāṣṭraṃ manīṣiṇaḥ /
viprajagmuryathākāmaṃ te siddhagatimāsthitāḥ //