Mahabharata · Chapter 16.13

bhīma jyeṣṭho gururme tvaṃ nāto'nyadvamuktumutsahe /
dhṛtārāṣṭrastu rājarṣiḥ sarvathā mānamarhati //

na smarantyaparāddhāni smaranti sukṛtānyapi /
asambhinnārthamaryādāḥ sādhavaḥ puruṣottamāḥ //

iti tasya vacaḥ śrutvā phalgunasya mahātmanaḥ /
viduraṃ prāha dharmātmā kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ //

idaṃ madvacanātkṣattaḥ kauravaṃ brūhi pārthivam /
yāvadicchati putrāṇāṃ dātuṃ tāvaddadāmyaham //

bhīṣmādīnāṃ ca sarveṣāṃ suhṛdāmupakāriṇām /
mama kośāditi vibho mā bhūdbhīmaḥ sudurmanāḥ //
vaiśampāyana uvāca /

ityuktvā dharmarājastamarjunaṃ pratyapūjayat /
bhīmasenaḥ kaṭākṣeṇa vīkṣāñcakre dhanañjayam //

tataḥ sa viduraṃ dhīmānvākyamāha yudhiṣṭhiraḥ /
na bhīmasena kopaṃ sa nṛpatiḥ kartumarhati //

parikliṣṭo hi bhīmastu himavṛṣṭyātapādibhiḥ /
duḥkhairbahuvidhairdhīmānaraṇye viditaṃ tava //

kintu madvacanādbrūhi rājānaṃ bharatarṣabham //
yadyadicchasi yāvacca gṛhyatāṃ madgṛhāditi //

yanmātsaryamayaṃ bhīmaḥ karoti bhṛśaduḥkhitaḥ /
na tanmanasi kartavyamiti vācyaḥ sa pārthivaḥ //

yanmamāsti dhanaṃ kiñcidarjunasya ca veśmani /
tasya svāmī mahārāja iti vācyaḥ sa pārthivaḥ //

dadātu rājā viprebhyo yatheṣṭaṃ kriyatāṃ vyayaḥ /
putrāṇāṃ suhṛdāṃ caiva gacchatvānṛṇyamadya saḥ //

idaṃ cāpi śarīraṃ me tavāyattaṃ janādhipa /
dhanāni ceti viddhi tvaṃ kṣattarnāstyatra saṃśayaḥ //