મહાભારત · અધ્યાય 16.13

ભીમ જ્યેષ્ઠો ગુરુર્મે ત્વં નાતોઽન્યદ્વમુક્તુમુત્સહે ।
ધૃતારાષ્ટ્રસ્તુ રાજર્ષિઃ સર્વથા માનમર્હતિ ॥

ન સ્મરન્ત્યપરાદ્ધાનિ સ્મરન્તિ સુકૃતાન્યપિ ।
અસમ્ભિન્નાર્થમર્યાદાઃ સાધવઃ પુરુષોત્તમાઃ ॥

ઇતિ તસ્ય વચઃ શ્રુત્વા ફલ્ગુનસ્ય મહાત્મનઃ ।
વિદુરં પ્રાહ ધર્માત્મા કુન્તીપુત્રો યુધિષ્ઠિરઃ ॥

ઇદં મદ્વચનાત્ક્ષત્તઃ કૌરવં બ્રૂહિ પાર્થિવમ્ ।
યાવદિચ્છતિ પુત્રાણાં દાતું તાવદ્દદામ્યહમ્ ॥

ભીષ્માદીનાં ચ સર્વેષાં સુહૃદામુપકારિણામ્ ।
મમ કોશાદિતિ વિભો મા ભૂદ્ભીમઃ સુદુર્મનાઃ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

ઇત્યુક્ત્વા ધર્મરાજસ્તમર્જુનં પ્રત્યપૂજયત્ ।
ભીમસેનઃ કટાક્ષેણ વીક્ષાઞ્ચક્રે ધનઞ્જયમ્ ॥

તતઃ સ વિદુરં ધીમાન્વાક્યમાહ યુધિષ્ઠિરઃ ।
ન ભીમસેન કોપં સ નૃપતિઃ કર્તુમર્હતિ ॥

પરિક્લિષ્ટો હિ ભીમસ્તુ હિમવૃષ્ટ્યાતપાદિભિઃ ।
દુઃખૈર્બહુવિધૈર્ધીમાનરણ્યે વિદિતં તવ ॥

કિન્તુ મદ્વચનાદ્બ્રૂહિ રાજાનં ભરતર્ષભમ્ ॥
યદ્યદિચ્છસિ યાવચ્ચ ગૃહ્યતાં મદ્ગૃહાદિતિ ॥

યન્માત્સર્યમયં ભીમઃ કરોતિ ભૃશદુઃખિતઃ ।
ન તન્મનસિ કર્તવ્યમિતિ વાચ્યઃ સ પાર્થિવઃ ॥

યન્મમાસ્તિ ધનં કિઞ્ચિદર્જુનસ્ય ચ વેશ્મનિ ।
તસ્ય સ્વામી મહારાજ ઇતિ વાચ્યઃ સ પાર્થિવઃ ॥

દદાતુ રાજા વિપ્રેભ્યો યથેષ્ટં ક્રિયતાં વ્યયઃ ।
પુત્રાણાં સુહૃદાં ચૈવ ગચ્છત્વાનૃણ્યમદ્ય સઃ ॥

ઇદં ચાપિ શરીરં મે તવાયત્તં જનાધિપ ।
ધનાનિ ચેતિ વિદ્ધિ ત્વં ક્ષત્તર્નાસ્ત્યત્ર સંશયઃ ॥