Mahabharata · Chapter 14.81

prāyopaviṣṭe nṛpatau maṇalūreśvare tadā /
pitṛśokasamāviṣṭe saha mātrā parantapa //

ulūpī cintayāmāsa tadā sañjīvanaṃ maṇim /
sa copātiṣṭhata tadā pannagānāṃ parāyaṇam //

taṃ gṛhītvā tu kauravya nāgarājapateḥ sutā /
manaḥprahlādanīṃ vācaṃ sainikānāmathābravīt //

uttiṣṭha mā śucaḥ putra naiva jiṣṇustvayā hataḥ /
ajeyaḥ puruṣaireṣa tathā devaiḥ savāsavaiḥ //

mayā tu mohanī nāma māyaiṣā sampradarśitā /
priyārthaṃ puruṣendrasya pituste'dya yaśasvinaḥ //

jijñāsurhyeṣa putrasya balasya tava kaurava /
saṅgrāme yuddhyato rājannāgataḥ paravīrahā //

tasmādasi mayā putra yuddhāya paricoditaḥ /
mā pāpamātmanaḥ putra śaṅkethā hyaṇvapi prabho //

ṛṣireṣa mahānātmā purāṇaḥ śāśvato'kṣaraḥ /
nainaṃ śakto hi saṅgrāme jetuṃ śakro'pi putraka //

ayaṃ tu me maṇirdivyaḥ samānīto viśāmpate /
mṛtānmṛtānpannagendrānyo jīvayati nityadā //

enamasyorasi tvaṃ ca sthāpayasva pituḥ prabho /
sañjīvitaṃ tadā pārthaṃ sa tvaṃ draṣṭāsi pāṇḍavam //

ityuktaḥ sthāpayāmāsa tasyorasi maṇiṃ tadā /
pārthasyāmitatejāḥ sa pituḥ snehādapāpakṛt //

tasminnyaste maṇau vīro jiṣṇurujjīvitaḥ prabhuḥ /
cirasupta havottasthau mṛṣṭalohitalocanaḥ //

tamutthitaṃ mahātmānaṃ labdhasañjñaṃ manasvinam /
samīkṣya pitaraṃ svasthaṃ vavande babhruvāhanaḥ //

utthite puruṣavyāghre punarlakṣmīvati prabho /
divyāḥ sumanasaḥ puṇyā vavṛṣe pākaśāsanaḥ //

anāhatā dundubhayo vinedurmaghaniḥsvanāḥ /
sādhusādhviti cākāśe babhūva sumahānsvanaḥ //

utthāya ca mahābāhuḥ paryāśvasto dhanañjayaḥ //
babhruvāhanamāliṅgya samājighrata mūrdhani //

dadarśa cāpi dūre'sya mātaraṃ śokakarśitām /
ulūpyā saha tiṣṭhantīṃ tato'pṛcchaddhanañjayaḥ //

kimidaṃ lakṣyate sarvaṃ śokavismayaharṣavat /
raṇājiramamitraghna yadi jānāsi śaṃsa me //

jananī ca kimarthaṃ te raṇabhūmimupāgatā /
nāgendraduhitā ceyamulūpī kimihāgatā //

jānāmyahamidaṃ yuddhaṃ tvayā madvacanātkṛtam /
strīṇāmāgamane hetumahamicchāmi veditum //

tamuvāca tathā pṛṣṭo maṇalūrapatistadā /
prasādya śirasā vidvānulūpī pṛcchyatāmiti //