Mahabharata · Chapter 14.79

śrutvā tu nṛpatiḥ prāptaṃ pitaraṃ babhruvāhanaḥ /
niryayau vinayenātha brāhmaṇāryapuraḥsaraḥ //

maṇalūreśvaraṃ tvevamupayātaṃ dhanañjayaḥ /
nābhyanandatsa medhāvī kṣatradharmamanusmaran //

uvāca ca sa dharmātmā samanyuḥ phalgunastadā /
prakriyeyaṃ na te yuktā bahistvaṃ kṣatradharmataḥ //

saṃrakṣyamāṇaṃ turagaṃ yaudhiṣṭhiramupāgatam /
yajñiyaṃ viṣayānte māṃ nāyotsīḥ kinnu putraka //

dhiktvāmastu sudurbuddhiṃ kṣatradharmāviśāradam /
yo māṃ yuddhāya samprāptaṃ sāmnaiva pratyagṛhṇathāḥ //

na tvayā puruṣārtho hi kaścidastīha jīvatā /
yastvaṃ strīvadyudhā prāptaṃ māṃ sāmnā pratyagṛhṇathāḥ //

yadyahaṃ nyastaśastrastvāmāgaccheyaṃ sudurmate /
prakriyeyaṃ bhavedyuktā tāvatava narādhama //

tamevamuktaṃ bhartrā tu viditvā pannagātmajā /
amṛṣyamāṇā bhittvorvīmulūpī samupāgamat //

sā dadarśa tata putraṃ vimṛśantamadhomukham /
santarjyamānamasakṛtpitrā yuddhārthinā vibho //

tataḥ sā cārusarvāṅgī samupetyoragātmajā /
ulūpī prāha vacanaṃ kṣatradharmaviśārada //

ulūpīṃ māṃ nibodha tvaṃ mātaraṃ pannagātmajām /
kuruṣva vacanaṃ putra dharmaste bhavitā paraḥ //

yudhyasvainaṃ kuruśreṣṭhaṃ dhanañjayamarindamam //
evameṣa hi te prīto bhaviṣyati na saṃśayaḥ //

evamuddhārṣito rājā sa mātrā babhruvāhanaḥ /
manaścakre mahātejā yuddhāya bharatarṣabha //

sannahya kāñcanaṃ varma śirastrāṇaṃ ca bhānumat /
tūṇīraśatasambādhamāruroha rathottamam //

sarvopakaraṇopetaṃ yuktamaśvairmanojavaiḥ /
sacakropaskaraṃ śrīmānhemabhāṇḍapariṣkṛtam //

paramārcitamucchritya dhvajaṃ haṃsaṃ hiraṇmayam /
prayayau pārthamuddiśya sa rājā babhruvāhanaḥ //

tato'bhyotya hayaṃ vīro yajñiyaṃ pārtharakṣitam /
grāhayāmāsa puruṣairhayaśikṣāviśāradaiḥ //

gṛhītaṃ vājinaṃ dṛṣṭvā prītātmā sa dhanañjayaḥ /
putraṃ rathasthaṃ bhūmiṣṭhaḥ sannyavārayadāhave //

sa tatra rājā taṃ vīraṃ śarasaṅghairanekaśaḥ /
ardayāmāsa niśitairāśīviṣaviṣopamaiḥ //

tayoḥ samabhavadyuddhaṃ pituḥ putrasyaka cātulam /
devāsuraraṇaprakhyamubhayoḥ prīyamāṇayoḥ //

kirīṭinaṃ pravivyāgha śareṇānataparvaṇā /
jatrudeśe naravyāghraṃ prahasanbabhruvāhanaḥ //

sobhyagātsahapuṅkhena valmīkamiva pannagaḥ /
vinirbhadya ca kaunteyaṃ praviveśi mahītalam //

sa gāḍhavedano dhīmānālambya dhanuruttamam /
divyaṃ tejaḥ samāviśya pramīta iva sobhavat //

sa sañjñāmupalabhyātha praśasya puruṣarṣabhaḥ /
putraṃ śakrātmajo vākyamidamāha mahādyutiḥ //

sādhusādhu mahābāho vatsa citrāṅgadātmaja /
sadṛśaṃ karma te dṛṣṭvā prītimānasmi putraka //

vimuñcāmyeṣa te bāṇānputra yuddhe sthiro bhava /
ityevamuktvā nārācairabhyavarṣadamitrahā //

tānsa gāṇḍīvanirmuktānvajrāśanisamaprabhān /
nārācānacchinadrāja bhallaiḥ sarvāṃstridhā dvidhā //

tasya pārthaḥ śarairdivyairdhvajaṃ hemapariṣkṛtam /
suvarṇatālapratimaṃ kṣureṇāpāharadrathāt //

hayāṃścāsya mahākāyānmahāvegānarindama /
cakāra rājannirjāvānprahasanniva pāṇḍavaḥ //

sa rathādavatīryātha rājā paramakopanaḥ /
padātiḥ pitaraṃ kruddho yodhayāmāsa pāṇḍavam //

samprīyamāṇaḥ pārthānāmṛṣabhaḥ putravikramāt /
nātyarthaṃ pīḍayāmāsa putraṃ vajradharātmajaḥ //

sa hanyamāno'bhimukhaṃ pitaraṃ babhruvāhanaḥ /
śarairāśīviṣākāraiḥ punarevārdayadbalī //

tataḥ sa bālyātpitaraṃ vivyādha hṛdi patriṇā /
niśetena supuṅkhena balavadbabhruvāhanaḥ //

sa bāṇastejasā dīpto jvalanniva hutāśanaḥ /
viveśa pāṇḍavaṃ rājanmarma bhittvā'tiduḥkhakṛt //

sa tenātibhṛśaṃ viddhaḥ putreṇa kurunandanaḥ /
mahīṃ jagāma mohārtastato rājandhanañjayaḥ //

tasminnipatite vīre kauravāṇāṃ dhurandhare / sopi mohaṃ jagāmātha tataścitrāṅgadāsutaḥ.ṣa

vyāyamya saṃyuge rājā dṛṣṭvā ca pitaraṃ hatam / pūrvameva sa bāṇaurghargāḍhaviddho'rjunena ha /
papāta sopi dharaṇīmāliṅgya raṇamūrdhani //

bhartāraṃ nihataṃ dṛṣṭvā putraṃ ca patitaṃ bhuvi /
citrāṅgadā paritrastā praviveśa raṇājire //

śokasantaptahṛdayā rudatī vepatī bhṛśam /

maṇalūrapatermātā dadarśa nihataṃ patim //